Blog

Döngü

İpleri kuklacının parmaklarına dolanan ahşap bir figür gibi hissediyordu bedenini. Tanrılar ruhunu çekip çıkarmaya çalışıyor olmalıydı. 

Lir’in Ezgisi

Göğsünde dumanı tüten ama tüten dumanı da bir türlü tükenmeyen ateşin kalıntıları vardı. Eurydice öldüğünden beri aynı dumanı soluyordu.

Biraz Sessiz, Biraz Boş, Çokça Yalnız

İnsan içerisindeki boşluğu kaç insanla örtebilir? Doldurduğumuz o insanların bizde açtığı yaralar, daha büyük bir boşluk bırakmaz mı içimizde? Gözümün önündeki tuvale ne kadar bakarsam bakayım içimdeki boşluk o kadar büyüdü…

Dümdüz Bir Çizgi

Yeterince uzun ve dikkatli bakıldığında düz bir çizgi yamuk görünebilir, yamuk çizgiler de düz. Uzun süre yanlışlarla ve yalanlarla sarılmış insanların doğruyu yaptığını zannetmesi gibi.

Son Dans

(Bu yazının okunması yaklaşık olarak 4 dakika sürmektedir.) Su tanecikleri alnından göz çukurlarına oradan da küçük burnuna süzülüp […]