“Bizi de birbirimize gerçekten bağlayan şey kusursuzluklarımız değil, o belirsiz gri alanlarda birbirimizin hatalarına şefkatle sarılabilme cesaretimiz oluyor.“

Fotoğrafın ön yüzünde zaman çoktan
durmuştu; arka yüzünde ise yıllar boyunca dokunulmadan bekleyen tek bir cümle, kendini unutturmamaya yemin etmiş gibi saklanıyordu: “Beni bu anın içinde, bu gülüşün ışığında hatırla.”

“Akrep ve yelkovanın ilerleyişi, etrafında kesintisiz devam eden olaylar karmaşası, suretinin değişimi, uzayan saçların, kanamadan durmayan o yaraların,
ruhunun küçük kız çocuğu sesini duyduğunda harekete geçmek istiyordu. O an için hazırlanan, geriye doğru sayan bir düzenek gibilerdi.“

“Yine de sevgi garip bir mucizedir. Dokunamadan sarılabilir, göz göze gelmeden
anlaşabilir, binlerce kilometre öteden bile bir kalbi ısıtabilir.”

“Belki de hayat, doğru seçimleri yapanların değil; yaptığı seçimlerin sorumluluğunu
alabilenlerin yolculuğudur. Sonuçlar bazen ağır olabilir, pişmanlıklar uzun süre bizimle
yürüyebilir. Ama insanı büyüten şey, hiçbir zaman hatasız olmak değildir. Düşüp yeniden
ayağa kalkabilmek, yanlış yollardan geçse bile yürümeye devam edebilmektir.”