Başladığı gecenin dördü yolculuğunun sonuydu, geçmiş böylelikle son saniyesini akıttı; gelecek kenarda durdu, şimdinin başlangıcı içinse güneş doğmak üzereydi.

Kanatların asla düşmediği, sonsuzluğun vadedildiği, hiçbir kelebeğin daha önce ulaşmadığı bir diyar; mavi kelebek için özgürlükten ibaretti. Her kelebeğin Hayaller Diyarı biricik ve onun kanat çırpma yolculuğunun bütününden oluşmaktaydı.

Onlar hep o ânda, papatyaların arasında kalacaklar çünkü zamanı durdurmanın yolunu buldular: Papatyaların yapraklarından düğümledikleri sevgiyle.