(Bu yazının okunma süresi yaklaşık olarak bir dakika sürmektedir.)
Hepimiz çok yoğunuz değil mi? Hepimizin gerçekleştirmesi gereken görevler, yetiştirmesi gereken ödevler ve yetişmesi gereken yerler var. Her birini zamanında yapmalı ve hiçbirinden geri kalmamalıyız, yani her an her yerde olmalıyız. Yorgunluk, uykusuzluk, ağlama krizleri, “Yetişmiyor…” kelimesiyle başlayan cümleler ve daha niceleri…
Uzun zamandır bir koşuşturma içerisindeyim. Hep yetişmesi gereken işlerim ve yetişmem gereken yerler var. İşin garibi yetişiyorum da. Hani “Bu sefer olmayacak, düze çıkamam artık, yetişmeyecek.” dediğim her şey günün sonunda gerçekleşiyor. Bir bakıyorum “Halledemem.” dediğim her şeyi hallediyorum. “Yapamam.” dediklerim hemen yapılıyor. Böyle bakıldığında ne kadar çok başarılıyım değil mi? Ne kadar da her şey yolunda gidiyor. Ne güzel… Hiç de güzel değil, hem de hiç.
Yapabildiğim her şey üzerime daha çok görev yüklenmesine sebebiyet veriyor. Bir şeyleri yapabiliyor olmak sizi insan olarak görülmekten uzaklaştırıyor ve belki de bir robotmuşsunuz gibi algılanmanıza neden oluyor. Yorulmayan, hastalanmayan, uyumayan, acıkmayan bir robot… Her şeye yetişiyor olmak insanı kendinden uzaklaştırıyor. Asıl yetişmesi gerekenin kendisi olduğunu unutturuyor.
Ben dış dünyada her şeye yetişiyorum ama biliyorum ki ne kadar çok dışarıda bir şeylere yetişsem de içeride kendisine yetişemeyen bir ben taşıyorum. Belki de onunla karşılaşmamak için bu kadar görev yükleniyorum. Belki de içten içe ona hiçbir zaman yetemeyeceğimi düşünüyorum. Bu yüzden de fiziki dünyanın gayelerinde kendime yetmeme yarayacak bir şeyler arıyorum ama artık bunu yapmamam gerektiğini fark ediyorum.
Yoruldum… Son günlerde bir yorgunluk baş göstermeye başladı. “Sen halledersin.” denilen her şeyin ardından tek dediğim şey “Halletmek istemiyorum.” oluyor. Yapmak istemiyorum, yetişmek istemiyorum, başarmak istemiyorum. Ben artık bu yetişme savaşının neferi olmak istemiyorum. Tek isteğim sadece durmak. Sadece nefes almak, dinlenmek ve hiçbir şey yapmamak… Ben artık sadece kendime yetişmek istiyorum.
İrem Avşar
https://pinterest.com/pin/746190232045509479/
