(Bu yazının okunması süresi yaklaşık olarak 3 dakika sürmektedir)
Yaşamın kıyısında oturan insanlar var. Gördükleri, geçirdikleri sayılı olaylar içinde kendi filmlerini izliyorlar. İşte bugün gözümde böyle bir görsel canlandı. Adını burada geçirmeyeceğim. Sevdiğim bir sanatçıyı kaybettiğimizi duydum.
Uzun zaman önce olmuş bir olay olmasına rağmen ben duymamıştım. Bu olandan habersiz arada şarkısını açmış dinlemiş, bazen sıkılıp şarkıyı atlamıştım. İşte bu yaptıklarıma şaşırıp kalıyorum. Nedense kendi sığ gölümde salıma atlamış balık tutuyor gibiyim.
Okyanustan gelen sular benim gölüme vardıklarında hırçınlıklarını ve serinliklerini kaybediyorlar. Bu kayıp haberi gibi. Benim için bir anlamı olmamasına rağmen içimde bir kıvılcımı ateşledi. Yazıyı yazma sebebim işte bu.
Yaşamın içerisinde yürüyor, koşuyor ve emekliyoruz. Onun da yaptığı gibi bir şeyler üretiyoruz. Bazılarımızın ürettikleri daha büyük gruplar tarafından tüketilirken bir kadın; babasında, anasında, kardeşlerinde ve yeni kurduğu bir ailede eş veya anne olarak ürettiği anılarla var oluyor. Bu kişi de benzer şeylere sahip bir kişiydi. Doğduğunda ufacık bir bebekti. Çekik gözleri minnacık ve simsiyahtı. Bir baba ve anneye sahipti. Büyüdükçe çevresinde duyduğu sesleri bir araya getirip kelimeler oluşturdu.
Yüksek ihtimal kendi dilinde anne ya da baba dedi. Ebeveynleri tarafından oldukça sevildi. Okula gitti. Lise çağında bir yarışmaya katıldı ve yarışmanın sonucunda bir başarı elde etti. Bu başarı ile albümler çıkardı. Bu oldukça başarılı bir hayat gibi duruyor. Aslını bilmiyorum. Başarı da hayat gibi kişiden kişiye değişen bir şey. Bu sanatçı bir çoğumuz açısından başarılı sayılırdı. Ama hayat onu genç ve üretken olduğu bir zamanda ki yeni evlenmişti.
Burada oturmuş aslında benimle bağlantısı sadece yaptığı müzik olan bu kadını anıyorum. Anmak benim için oldukça anlamlı çünkü nihayetinde o benim hayatımın bir parçasıydı. Elbette günün sonunda biten bir filmin içerisindeyim. Gün gelecek ve film bitecek. Bu bitecek filmin anlamını tekrar düşündüğüm bir zamandayım. Bu anlamın yaptığım ve ettiğimden ziyade belki de bankta oturup durağan denizi izlemek gibi yaşadıklarımın izi olan anılarımın seyridir. Bu seyri bazen yapmayı unuttuğumdan dolayı belki de bu sanatçının bende bıraktığı etki böylesine derindi. Bu aniden kesilen film şeridini düşünerekten varılacak yegâne anlam, hayatı yaşamak adı altında unutulan seyri arada bir hatırlayarak bir bankta oturup halici seyre dalmak güzel olur.
Osman Batuhan Balce
https://pin.it/1hMFrnlHH
