Karanlık çukurlarda aradığım huzur benden ne kadar uzaksın? Hangi karanlık geceyi beklersin sırtıma hançeri saplamak için?

“Ağaçlara dikkatlice bakmalısın.” diye fısıldadı bataklık.

Evini kaybetmek için aylarca uğraşan ben, evimi bulmuştum artık, mutluydum.

İşte bu yüzden kocaman bir gökyüzüm ve her daim yanımda olan yıldızlarım var benim.

Zaten bu yüzdendi ya her şey. Tüm bunlar, göremediği, hissedemediği duyguların yoksunluğuydu.