Şimdi burada, hiçbir şey her şeye eşit olabilir, biliyorum. Küçük bir hiçlik bile varlığımı taşırabilir. Yok olmak, var olmaktan daha kaotiktir. Yaşamak, ölmekten daha sakin.

Şimdi bir fotoğrafta görmek istiyorum gözlerini, sonsuz bir zamanda, hep, öylece kalmış. Avuç içimde bıraktığın sıcaklıklardan birini istiyorum. Bana mandalina kabukları yak istiyorum.

Kafamın içindeki düşünsellik yığını, gözlerimi bir projeksiyon gibi kullanıp kendini ardıma yansıtabiliyorsa eğer, o hayalet ben de olabilirdim. Belki de -zaman bir ulanıklık içinde akmadığı anlarda- o olmaya öykünüyordum.

Ayaklarımın altında kaynayan bir magma vardı. İleri baktım, sayı doğrusunun ilerisine. Ve işte artı sonsuz. Teorik olarak sonsuz parçaya bölünebilirdim: bir süreklilik içinde ya da bir sürekliliğin peşinde. Artı sonsuz eksi 21? Cevabı bulamadım.