“Belki de budur gerçekliğin en kırıcı tarafı. İnsan sonmuş gibi yaşamaz hiçbir
anıyı. Son kahkahaları, son sohbetleri, son adımları, son sessizlikleri, son yağmurları koyamaz insan çantasına.”

“Hayatın anlamı, geçmişin yükünü
ya da geleceğin kaygısını taşımayı bıraktığımda, içimde zaten hep var olan o sakin alanda saklıymış.”

“Yas, zamanla kabuk bağlayıp iyileşecek sıradan bir yara değil; her dokunuşta sızlayan yeni bir deri, hayatta kalmayı sağlayan mecburi bir iklimdir.”

Çünkü bazı gülüşler, sessiz savaşlarda takılan bir maskedir. Gerçek
mutluluk, yalnızca dudakların kıvrılmasından değil, gözlerin içindeki ışıltıda kendini ele verir,
gözler kalbin gerçeğini er ya da geç fısıldar.