“Kalabalıkların içinde yer alır insan. Zaman zaman gürültünün ortasında, tek başına telaffuz edilmeyi bekleyen bir harf gibi… Böyledir işte. Kalabalıklar arasında var olup da görünür olamamak yalnızlığın en tenha biçimidir.”

“Hayatımızda her şey yolunda olsa bile; biten şarja, havlayan köpeğe ya da hafifçe sürtündüğümüz duvara bile şikâyet eder olduk. Tam anlamıyla memnun olabilme yetimizi kaybeder hâle geldik.”

“Yazarın aşkı, tenin sıcaklığını terk
edip kâğıdın soğukluğuna geçtiği an şekil değiştirir; artık sevgili, etten ve kemikten bir fani değil, virgüle asılı bir iç çekiş ve noktada mühürlenen bir kaderdir.”

“Anılarımın kolonlarını kırmak, cümlelerimin çatısını çökertmek, hatıralarımın
camlarını indirmek istiyorum. Her şey darmadağın dursun, hangi parçanın neye ait olduğu belli olmasın bir süre.”

“ Senin için oluşan şu anın huzuru geçmişe çoktan eklenmiş, geleceğe zemin hazırlayan bir anı olmuş durumda bile.”