İzafiyet teorisi de başka bir deyişle şunu söyler:
“Açık veya kapalı her göz bakar. Görmek ve görmemek ise insanın doğasındandır ki bakmak istediğiyle alakalıdır.”

“İnsan da içeriyi keşfederken en çok nerede durduğunu değil, nerede düştüğünü fark ederdi bu yüzden. En derin çukurları ise bir zamanlar onları en güzel sarmalayan hatıralardı genelde.”

“Karşıya bakıyorum ağaçlar, yapraklarıyla beraber dün ile aynı. Acaba ağaçlar da sıkılmış mıdır, aynı döngüyü yıllarca tekrar tekrar yaşamaktan?”

“Ve içinden bir ses der ki: “Bitmedi.” Belki en çok da bu korkutur seni. Çünkü bazı yaralar kabuk tutmaz. Bazı hayatlar yarım kalmaz; sonsuz yara hâline gelir.”