(Bu yazının okunması yaklaşık olarak 3 dakika sürmektedir.)
İlk önce bu bölümü kazanacağım. Onu okurken bu bölümle ÇAP yapabilirim. Enstrüman çalmak istiyorum. Piyano çalabilirim. Gitar da olur. Ortalamamı yüksek tutmam lazım. Kesinlikle bir dil öğreneceğim. İngilizce zaten var. Almanca mı olsa?
Merhaba sevgili okur, hepimizin beyninde bu sorular, fikirler dönmüştür. Hep hedefler koyduk. O hedeflere ilerledik. İlerledik mi acaba? Hedefleri için çabalamakta zorlanan var mı aramızda? Peki bu neden olabilir? Kendimizi neden engelliyoruz?
Hayatın belirsizliğinden ve yarattığı korkudan önceki yazılarımda konuşmuştuk. Ya bununla ilgiliyse bu çabamızın eksikliği? İşe kalkıştığımızda başarıp başaramayacağımızı bilmiyoruz. Ya başaramazsak? Başarısızlık korkusu ve başarıp başaramayacağımızı bilmememiz bizi engelliyor olabilir. Keşke başarısızlığa izin versek. Biz yanlış yapmak ve denemek için bu yaşlarımızdayız ancak denemek için kendimize izin vermiyoruz. Bu hayat bizim. Çevremizden aldığımız yorumlar, yapamayacağımıza dair inancımızı arttıran sözler bizi düşürebiliyor. Bir yerde bir gönderi okumuştum. Hukuk okumak istediğini söyleyen birine arkadaşı bitirince 50 yaşında olacağını belirtiyor. O ise hukuk okusa da okumasa da 50 yaşına geleceğini söylüyor. “Bari hukuk okuyarak 50 yaşına geleyim.” diye ekliyor. Bu aslında tuhaf bir şekilde bana ilham veren bir hikâye oldu çünkü birçok yere uyarlanabilir. İllaki büyüyeceğiz. İllaki tek başımıza kalacağız, illaki bir şeyleri deneyip başarısız olmak zorunda kalacağız. Yaşıyoruz çünkü. İlerlemek zorundayız. İstediğimiz yöne ilerlemek yerine güvenli yere ilerlemeyi seçsek de onu da başaramayabiliriz. Belirsizlik ve başarısızlık her yerde var. İlerlemek zorundayız. En azından istediğimiz yöne doğru ilerlerken başarısız olsak daha iyi olmaz mı? En azından denemiş olsak…
Hayatta umutlu olmak bazen çok zor. Korkmamız çok normal. Kendimize inanmak, insanlara ve bazen ne yazık ki sevdiklerimize rağmen başarmak da çok zor. Ne olursa olsun bu hayatın yalnızca kendimize ait olduğunu unutmamamız gerekiyor. Onlar bizim hakkımızda 3 dakika bile düşünmeyecekler. Biz ise yaşayacağız bu hayatı. Bu hayat bizim. 50 yaşımıza gitarı çalmayı denemiş ancak başaramamış, piyanoda ustalaşmış, yüksek ortalaması ile bölümünden mezun olmuş, Almanca dilini C1 seviyesinde konuşabilen ancak İngilizcesi biraz paslanmış ve en önemlisi ne olursa olsun denemiş bir insan olarak gelmiş olalım. Bu hayat bizim!
Yazar: Arzu Şahin
Görsel Kaynakça:
https://wallpaperscraft.com/download/bicycle_art_cyclist_127132/240×320
