“Bizler penceremizdeki manzaraya değil de en uzaktaki pencereye arzu duyarız bazen. Ve maalesef ki!”

“Siz de sever misiniz geceleri? Ak, pak yıldızları ve heceleri. Sonsuza dek kilitlenmiş ya da kilidi henüz bilinmemiş “şeyler.” Tek, tek kelimeleri ortaya çıkartın. Öylesine yazın bir yere. “Şey, her şey, hiçbir şey.”

“Ne dersiniz sizce de bir zamanda bulabilecek miyiz, çirkin ve güzel ifadelerin derininde yatan soğuk tarafını?”

“Ben benim, senin, onun ne varsa gördüm, duydum, söyledim ama görmezden geldim. Gözün, kulağın ve dilin kalabalığını görmezden geldim. Sıradan değilim ama sıradan olabildim. Çünkü görmezden geldim.”

“Kâğıt kesti, acıttı ve iz bıraktı. Bırakılan yaranın izi acıtmasını hatırlatacak mı? Yoksa bu kesik sadece bedenimi acıtan bir his miydi? Ben mi anlam yüklemiştim kâğıda, acıya ve yaraya?”