Bir insan düşünür. Düşünmek, bir şehir yaratır. Evet! İnsan başka şehirlerde de yaşar. Lakin hayal gücü ne işe yarar, kendi şehrine geri dönmedikten sonra?

“Bir gün savaş başlar; sessizlik yemininin mühürlediği dudakları, canı acımadığı halde çığlık atmaya alışmış dudakların çoktan kaybettiği vicdanına hapseder.”

“Ne yokluğa, ne varlığa dokunan hayallerimi kimse bozamayacaktı. Bir sessizliğin yaşattığı hayallerimi, yine bir sessizlik yıkacaktı.”

“Her çocuk, bir yetişkindir. Her yetişkin de, bir çocuk… Çocuklardan öğrenecek çok şey var. Lakin çocuklar çocuk kalmalıdır.”

“Olayları görünür hale getirerek kendi duygularımızın arayışına çıkma zamanı. Duygularını arayan insan, cesaretini, karşılaşacağı yeni kendinde görecektir.”