RÖNESANS

 Aileni seçebilir miydin?  Nerede ve ne zaman doğacağına kendin karar verebilir miydin? Peki kendi öykünü tek başına yaratabilir miydin?

     Çıktığında sonunun nereye varacağını, ya da hangi noktasında yorgun düşüp pes edeceğini bilmediğin bir yol var. Kısa bir süre yardıma muhtaçsın, kendi kararlarını veremediğini bildikleri müddetçe tutuyorlar elinden. Bir süre sonra sorgulamaya başlıyorsun; neredesin, yolun hangi kısmı sana ait veya devamında neler bekliyor seni? Daima merak içindesin. Üstelik karşına sürekli ayrımlar çıkıyor, seçim yapmak ve yaptığın seçimin sorumluluklarını üstlenmek durumundasın. Fırtınadan korunmak için saklandığın, kabuğuna çekildiğin günler de oluyor; güneşin verdiği sıcaklığı iliklerine kadar hissedip huzuru bulduğun günler de… Korkma, yalnız değilsin. Bu çıktığın yol öyle bir yol ki, dünya üzerinde bulunan her canlı seninle birlikte yürüyor. Bazıları çabuk pes ediyor, bir izin isteyip sonsuzluğa kavuşuyor; bazıları da mücadeleci ruhuna kulak verip alabildiğine uzaklaşıyor başlangıç çizgisinden. 

    Yürüdüğün yol, yaşadığın hayat bu işte. İyisiyle, kötüsüyle sana ait olan; kimilerine göre yegane, kimilerine göre ise farklı biçimlerde tekrar gerçekleştireceğin yolculuk. Dümdüz değil hiçbir zaman; sen yürüdükçe karşına yokuşlar çıkıyor. Zorlanıyorsun; bazen sığınmak, yol arkadaşlarına güvenmek istiyorsun. Hayata hangi pencereden bakarsan, neye inanmak ve nelerle karşılaşmak istersen ona göre şekillendiriyorsun ya da şekillendiriliyor musun ? 

    Cevabını bulamayacağın sorular, hiç tanıyamayacağın insanlar, hiçbir zaman dinleyemeyeceğin öyküler; sen kendi hikayeni yazarken şahit olmanın imkansız kılındığı olaylar var. Her sorunun cevabını bulamasan da, doğru zamanı yakalayamasan da veya bazı seçimleri senin için çoktan yaptılarsa da bu hayatı sen yaşıyorsun. Başladığın günden beri değişiyorsun. Değişimi yakalayacak farkındalığa eriştiğini düşünsen de; bazen geri dönüp baktığında inanamadığın anlar yaşıyorsun. Biliyorsun, sen değişirken yürüdüğün yolun, soyut ve somut tüm kavramların, hayata dair ne varsa onların da değiştiğini biliyorsun. Belki aniden, belki zamanla kendi öykünde rönesansı yaşıyorsun; başta kabullenmek istemesen bile bir gün bu sarsıcı rönesansı, o bitmek bilmeyen sükunete tercih ediyorsun. İşte tam da bu nedenle durma, sonuna kadar değişimi kovala. Belki senin için doğru kişinin avuçlarında, belki hiç girmek istemediğin karanlık yolların sonunda; belki de zihninin derinliklerinde düzensizliğin düzeni seni bekliyor. Nereye varacağını bilmediğin bu yolda her gün doğumunda sen de yeniden doğuyorsun. Unutma, bir gün yürüyecek yolun kalmadıysa;  geri dönüp baktığında gerçekleştirdiklerin için değil, kavuşamadıkların için pişman oluyorsun.

Yazar: Simay Çomak

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.