Evrene Selam

Neden yanıbaşımızdaki güzellikleri onları kaybettiğimizde fark ederiz? Bize o güzellikleri fark ettirmeyen zaten onlara sahip olduğumuz düşüncesi midir? Peki ya kaybettiğimiz güzellikleri tekrar kazansaydık, önceden verdiğimiz değerden daha fazlasını verir miydik?

Kaybetmek konusunda tuhaftır insan, kaybetmekten çok korkar ama bir yandan da kaybetmek için elinden geleni yapar. Kaybedince hırslanır, sinirlenir, etrafına öfke saçar ama sonra içine kapanır, iç dünyasının kapılarını kilitler. Zor tutunur insan yaşama kayıplarıyla, üstelik kaybettikleri her saniye yanı başındaysa.

Kafasının içinde kaybettikleri cirit atarken yeni kazançlar için çabalamaya başlar insan, en zoru da budur üstelik. Hep bir soru vardır kafasında “Ya bunları da kaybedersem?” Ve yavaş yavaş içine döner insan, kaybetmekten korkarken aslında en çok da kendisini kazanır. Her insan koskoca bir evrendir ve bu evrenin kapılarını aralayacak her yolculuk bir keşiftir.

Bir süre sonra insan kaybettiklerinde kendini bulur, “iyi ki”’ler pişmanlık; pişmanlıklar “iyi ki” olur. Değişir insan yavaş yavaş ve büyük değişimler sessiz olur. Sessizlik en büyük gürültüdür değişmeye çalışan için, aklı ve kalbi arasındaki bitmek bilmeyen bir savaşa şahit olur. Bir süre sonra hissizleştiğini düşünse de insan her zaman hisseder.

Ya kaybettikleri? Onlar aynı yerde duruyordur. Eğer keşif tamamlandıysa kaybettiklerine bir selam gönderir insan ve önüne bakar, artık kayıplar kazançtır çünkü kayıplar kişiye kendisini armağan etmiştir.

Peki bizler neden her zaman tek yönlü bakarız olaylara? Neden sadece iyi insanlar ve kötü insanlar vardır? Neden kaybettiklerimiz ve kazandıklarımız vardır? Neden ayrımlarımız katı ve tek yönlüdür?

Bir insan hem iyi hem kötü, hem kaybeden hem kazanan, hem yaramaz hem uslu, hem tembel hem çalışkan olamaz mı? Olur elbet, zihnimizdeki tek yönlülük kalıbını yıktığımız an olur.

En büyük evreni yaratmak, her evrenin görevidir. İnsan bir evrendir ve insan en büyük, en görkemli evreni yaratır. Tek yönlü bakmaktan çok yönlü bakmaya geçiş yaptığımız, kayıplardaki kazançları aramaya çabaladığımız, her şeyin çok güzel olduğu, sevginin ve saygının egemenliğinde bir evren dilerim!

Yazar: Sevde Tuğçe Sedef

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir