Benim Hikayem!?

Ankara’da bir hastanede doğdum. Normal bir bebekmişim gelişimim çok güzelmiş. İlk söylediğim kelime “baba”ymış o yüzden babam bana ayrı düşkündür. Şımartırmış hep beni annem kızarmış şımartma şunu tepemize çıkacak diye. Sonra biraz daha büyüyünce çevremin ve yaptıklarımın farkına varmaya başladım. İlkokula gidişim tam bir kâbus annemi bırakmak istemiyordum. İlk günü unutamam korkudan saatlerce ağlamıştım. Babamı istiyor anneme yalvarıyordum beni bırakma diye.

Sonra ona da alıştım. Okumayı, yazmayı, sayıları, saklambacı, elim sendeyi daha nice güzel şeyleri öğrendim okulda. Arkadaşlarım oldu hem de onlarca beni seven öğretmenlerim, abilerim, ablalarım vardı.

Liseye geçiş çok zordu. E tabi ilk çocuksunuz bu ülkede isteseniz de istemeseniz de geleceğiniz 3 sınava bakıyor. İlki liseye giriş sınavı. Bakmayın liseye giriş dediğime 15-16 yaşlarında daha çocuğum böyle bir stresi yaşamak baş etmek çok zor. Ama babam sağ olsun hep yanımda oldu. Destekledi beni başaracağıma inandı. Annem hiç çaktırmazdı desteklediğini hep kızardı ders çalış diye ama bazen duyardım babamla konuşurken ne yapayım dayanamıyorum bizim gibi olmasından korkuyorum derdi. Kendi ayakları üstünde dursun da varsın beni kötü bilsin derdi fedakâr kadındı annem. Benim için canını verirdi.

İki mükemmel insan ve onlarca destekle ilk parkuru aştım başladım liseye. Tabi ben şaşkınım nereden bilicem böyle bir yer olduğunu lisenin garip garip tipler öğretmenler bir başka konular desen almış başını gidiyor. İlk başlarda o da zordu hatta karnemde 1 vardı. Annem çok kızmıştı yine ama babam dayanamazdı. Biraz köpürürdü baktı üzülüyorum hemen yumuşardı sen halledersin ama sana ceza koş bi çay suyu koy derdi.

Sonra ikinci büyük sınav geldi çattı. Huh! O neydi be üniversiteye geçiş biletimiz. Hayatımızın şeklini alacağı yegâne yer. Pazar günü oluyor genelde sınav çok garip işte Pazar gününden nefret ettirmeye çalışıyorlar bizi hâlbuki öğrenci için candır Pazar günü. Olsun dedik bi seferden bi şey olmaz bi sınav yüzünden pazarı satmayız biz. Girdik sınava kolay ha sınav lokum gibi sorular şipşak çözüyorum hepsini Türkçe-Sosyal bizim işimiz Matematiğe de güzel bir yüklenmişim zaten sınav benim için hiçbir şey.

Sınav bitiyor tabi ben rahatım mutluyum iyi geçti sınav. Arkadaşlarıma ulaşamaya çalışıyorum tek tek heyecanlarını, üzüntülerini paylaşmak için. Ertesi gün ne yapacağız, sorular açıklanacak mı, netlerimiz nasıl, sen o soruyu ne yaptın derken akşam olmuş. Eve gidiyoruz dolmuş durağındayız.

Dolmuşa atlıyoruz. Hepimiz evdeyiz.

Ama öyle olmuyor. Ben 6,5 aylığım henüz anne karnında belki dış dünyayı yeni yeni algılıyorum. Nefes almak ne demek bilmiyorum. Oksijen ciğerlerimi yakmamış daha acısından ağlamayamamışım avazım çıktığı kadar. Annemin karnındayım annemse bir dolmuş durağında. Sonra bir bomba patlıyor ve ben…

YAZAR: Anonim

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir