“Her şey kabul edilir de işte aynadaki yansımadan kaçılır. O özelliğe sahip olmak ya da aynadaki olarak yaşamak zor gelir. Düşmanca bakılır. Hâliyle karşılığı da aynı bakış olacağından kişi kendine yapacağı bir kötülük olarak kendinden sevgi sakınır.” (Akkuş, 2022)
“Bir ata binerek çocukluğuma gidemem, değiştiremem, fakat eyerleri elime alıp o atı şimdinin kabulünde gezdirebilir ve geleceğin dönüşümüne sürebilirim.” (Demir, 2022)
“Kalabalıkların yansımalarını tüm bedeninde hissediyorsun ve bu yansımalara benliklerinle karşılık veriyorsun.” (Gürkan, 2022)
“Bütün bu kötülüklerin dünya dönmeye devam ettikçe hiç bitmeyeceğini bilecek kadar çok şey gördüm fakat bir umut var, hep var.” (Kabadayı, 2022)
“Özetle, zıt kutuplar birbirini uzun süre çekemiyor gibi görünmektedir.” (Karakaş, 2022)
“Zira insan; cinsiyetiyle, ırkıyla, mezhebiyle, diliyle, diniyle değil insan olmasıyla değerlidir.” (Koç, 2022)
“Hangi özelliğiniz benziyor olursa olsun, temelde bir ortaklık kurabiliyor olmak arkadaşlık için önemli gibi görünüyor.” (Özdemir, 2022)
“Yaşadığımız hayatı hangi kimliğimizle sürdüreceğimiz doğanın bize lütfu ve biraz da bizim ona kattığımız acıdır.” (Solmaz, 2022)
“Buraya seni kızdırmaya gelmedim, sadece sana artık seni göstermeye geldim. Yansımalarınla yani kendinle bir anlaşma yapman için geldim.” (Turan, 2022)
“Uzunca sabır isteyen çakıllı bir yol gibi. Yol düz değil çok dönemeçli, bazen keskin virajlı, bazen karlı, bazen sağanak yağışlı bazense bahardan farksız. Aynı büyümek gibi, büyümenin etkileri gibi.” (Uysal, 2022)
*Çizim, Dilara Elif Demiriz’e aittir.
Soru ve görüşleriniz için: dergi@tpocg.net
