Hepimiz hata yaparız. Kasıtlı, kasıtsız, büyük ya da küçük ama eninde sonunda yaparız. Aslında çok da korkarız hata yapmaktan. Mükkemmeliyetçiliğimiz öne çıkar. “Nasıl?” ya da “Neden yaptım?” gibi sorularla geçer günlerimiz. Uyku uyuyamaz olur, uyuyabildiğimiz o kısa aralıklarda da rüyalarımızın içine sızmaya başlar her pişmanlığımız. Peki ya onlarla nasıl baş edeceksin? Öncelikle her insan gibi hata yapabileceğini ve hatanı kabullen. Sonra hayatındaki “keşke” lerden kurtul. Geçmişe saplanıp kalmak yerine geleceğe dair şekillendir düşüncelerini. “Keşke demeseydim.”, “Keşke yapmasaydım.” yerine “Bundan sonra o şekilde konuşmayacağım.” ya da “Bundan böyle daha farklı davranacağım.” de.
Bırak hatalarını oldukları yerde kalsınlar. Sen yeter ki ders almasını öğren. Hangi yazar defalarca karalamaz satırlarını o eserlere ulaşmadan önce? Hangi şarkı söylenmez defalarca ideale ulaşana kadar? Hatalarına baktığında onları koskoca bir hiçlik ya da boşa yaşanmış zamanlar değil aksine öğrendiğin her deneyimle oluşmuş hayatındaki basamaklar olarak gör ve o basamakları öyle değerlendir ki tüm hatalarına değsin.
Sen sadece devam et. Denemekten korkma. Hata yapmaktan korkma, barış kendinle. Yaptığın her hatada bir adım daha yaklaş kendini tamamlamaya. Ve hep Sigmund Freud’un sözünü hatırla, “Hata yaptıkça gerçeğin tamamı keşfedilir.”
Ezgi Yılmaz
