Anıların Kokusu

(Bu yazının okunma süresi yaklaşık olarak 3 dakika sürmektedir.)

Bir koku ne kadar güçlü olabilir? Nasıl hem bizi bulutların üstüne çıkarabilir hem de yerin en dibine sokabilir? Her insan, her mekân, her anı bize bir koku bırakıyor ve hayatımız boyunca bizi takip ediyorlar. İlkokuldayken arabanın altına kaçan topu almak için yerde sürünürken burnumuza gelen asfaltın kokusu, sabahın ilk ışıklarını balkonda tek başına karşılarken soluduğun havanın kokusu, babaannenin ya da anneannenin evine girerken yüzüne çarpan aynı zamanda seni zaman tüneline sokan o eski günlerin kokusu ve daha niceleri… Peki, güzel ya da eski anıları hatırlamak içimizde neden o garip, anlamlandırılamayan, iç burkan hissiyatı bırakıyor? İşe giderken, gezmeye giderken ya da sadece oturup kendi kendinize takıldığınız herhangi bir anda hiç beklenmedik bir koku etrafınızı büyük bir sisle sarıyor. Burnunuzun direğini sızlatıyor ya da sizde ufak, acı bir tebessüm bırakıyor. Eski günlerin bir daha yaşanmayacağını ve onların artık sadece birer anı olduğu gerçeğini en acı şekilde size anlatıyor bu kokular. Büyümek zaten yeterince sinsi bir olay değilmiş gibi bu kokular da bize ne kadar büyüdüğümüzü, ne kadar hayatımızdan gittiğini ve artık o gülüp eğlendiğimiz insanların yanımızda olmadığını zalimce gösteriyor. Zaten ne o insanlar artık bizim yanımızda gülüp eğleniyorlar ne de biz artık o eski biziz. 

Herkes değil ama bazı insanlar çok inanıyor galiba her şeyin yaşadığımız zamandaki gibi süre gideceğinden. Değişim en büyük düşmanımız ve biz sonuna kadar görmezden geliyoruz onu. Bu kokular işte asıl o zaman en çok canımızı yakıyorlar varlıklarıyla. Görmezden geldiğimiz, kabul etmediğimiz gerçeklerle yüzleştiriyorlar bizi. 

Büyümek, değişim, ayrılık, sevgi, başarısızlık, mutluluk, düşmek, kalmak…

Sevmiyorum anıların kokusunu

Nasıl bir çiçeği koklamak güzelse benim için

İşte bir anıyı koklamak da o kadar kötü

Ansızın vuran bu olay

Dünyanın bir ucundan alıp götürüyor seni diğer ucuna

Hem de izin almadan

Hem de sana sormadan

Kim veriyor bu gücü onun eline

Kimden onay alıyor bunu yapmak için

Bilmiyorum

Umursadığım da söylenemez aslında 

Ama bildiğim tek bir şey var ki

Sevmiyorum anıların kokusunu

Sevmedim

Sevmiyorum

Sevmeyeceğim.

Aysima Nesrin Şahin

Görsel Kaynakçası: Görsel bana aittir.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.