(Bu yazının okunma süresi yaklaşık 3 dakikadır.)
Sıcakken yazmak lazım bazı şeyleri, fazla soğutmadan servis etmek lazım tüketicilere. Hüznü, sevinci ve heyecanı içeren pahalı malzemelerle donatmak gerek hayat sofrasını. Bir tutam kalp kırıklığı, bir tutam heves ve bir tutam da korkuyu eklemek gerek masalara. Yemeklerin tadını ve lezzetini büyük oranda etkileyen baharatlarımız olmazsa olmazlarımızdandır çünkü. Tıpkı hayat sofrasını oluşturan en ünlü aşçılarımız gibi. Her birinin dokunuşu sayesinde ortaya çıkan o şenlik masası gibi. Peki herkes için o masa şenlik masası mıdır, bilinmez. Siz hiç saatlerce başında kalıp sohbet edilen masalarda bulundunuz mu? Yoksa sadece önünüze geleni hızlı hızlı yiyip içtikten sonra o masayı terk edip başka masalarda başka lezzetlere doğru mu yol aldınız? Her sofranın kuruluş amacı gibi her tüketicinin de amacı farklı oluyor tabii.
Ben nasıl bir sofra kurdum kendime, bilmiyorum. Belki çok yaktım bazı yemekleri ve defalarca kez yeniden denedim düzeltmeyi. Belki de düzelttim sonunda ama tadı eskisi gibi olmadı. Defalarca tarif denedim hayat soframı renklendirsin diye ama hiçbiri damak zevkime uymadı. Tam sofram tamamlandı, yemekleri yemeye ve tadını çıkarmaya hazırım dedim bu sefer de bana eşlik eden olmadı. Anlayacağınız benim sofram hep eksikti, tamamlayamadım. Çok misafir ağırladım, çok tarif yaptım, çok çeşit malzeme kullandım ama hiçbirisi o eksikliği tamamlamama yetmedi. Ama artık aramıyorum ne eksik diye. Bakmıyorum masamdaki pürüzlere. Zamanla boşvererek ilerlemeyi de öğreniyormuş insanlar. Güveniyorum el lezzetime ve yeniden yapma cesaretim de var her şeyi. O yüzden masama sadece beni bilen, lezzetlerimi benimseyen ve masamdan tat alan tüketiciler gelsin istiyorum. Değer bilen, her süslü tabağın arkasında kocaman bir emeğin yattığını görebilen ve o lezzetleri tattıktan sonra ‘Eline sağlık’ diyebilen tüketiciler istiyorum. Çünkü sofraya gelen her tabağın bir önemi var aslında.
Mesela tatlılar çok zaman ve malzeme isterler. Mutluluk tatlısı için mutfakta çokça gülen yüz, heves ve eğlence gerek. Olur da içine yanlışlıkla hüzün gözyaşı damlatırsanız tadı bozulabilir. Ayrıca her birinin fırınlanma ve pişirilme süresi de bambaşkadır. Mutluluğu fırında çok tutarsanız tatlınız yanar. Kimse acı bir mutluluk yemek istemez, değil mi? Aynı şekilde bir kokteyli hazırlamak da zordur. Renkli ve tatlı olmasını isterseniz bolca iyi duygulardan eklemek ve güzel bir sunumla servis edilmesine önem veriyorsanız içine hiçbirinin karışmamasını sağlayacak sağlam bir psikoloji de koymanız gerekir. Mutfak zordur, mutfakta hazırlık yapmak ve sizin saatlerce hazırladığınız şeylerin bir çırpıda tüketildiğini görmek daha da zordur. Ama ben alıştım, özellikle de iyi bir aşçı olmak ve kendi sofranızı kendiniz şekillendirmek istiyorsanız üretimin yanında tüketimi de kabullenmeniz gerekir.
Ben soframı şekillendirmeye devam ederken size de sevdiğim bir tariften bırakmak istiyorum. Bir gün denerseniz ve severseniz beni anmanız dileğiyle…
Yeni Heyecanlar Salatası
Malzemeler:
1 demet umut
1 demet neşe
1 adet aşk
2 adet heyecan
1/2 yemek kaşığı kaygı
1 yemek kaşığı gülücük
1 tutam korku
Göz kararı sevilen insanlar
Yapılışı:
- Umut ve neşeyi iyice yıkayın. Daha sonra küçük küçük doğrayın.
- Aşka dokunmadan size geldiği gibi tarifinize ekleyin.
- Malzemeleri derin bir kaba koyun ve iyice karıştırın. Aşkın umut ve neşeyle harmanlanmasını sağlayın.
- Yeteri kadar karıştırdıktan sonra heyecanı, gülücükleri ve kaygıyı ekleyin.
- Ardından fazla pozitifliği alması için bir tutam korku ekleyin.
- Son olarak salatanızın olmazsa olmazlarından sevilen insanları göz kararınca üzerine serpiştirin.
Afiyet olsun
Yazar: İremnaz Turan
