”Tek ihtiyacı yazmaktı. Yazmak ona hayat veren şeydi. Ciğerlerini saman kâğıt kokusu doldurmalı, damarlarında mürekkep akmalıydı. ”
Hayatımın Romanı
HAYAT AVUÇLARIMIZDA BİR TUTUMLUK
Yıldızlı bir gece mi yoksa güneşli bir sabah mı? Belki ikisi de değil. Boş levhalara umudun resmini mi çizeceğim az sonra yoksa kendi boşluğunda kaybolan insanı mı?
