Ülke Ülke Ayın Önerileri

Hepinize merhaba sevgili okurlar! Kasım ayının önerilerine şimdiden hoş geldiniz. Bu ayın ülkesi kiraz ağaçlarıyla, Ninjalarıyla ve Samuraylarıyla ünlü olan JAPONYA. Aralık ayının ülkesini ise, bir önceki yazıda oylayarak, İSPANYA’yı seçtiniz. Yazıyı okuyup oy veren okurlarıma teşekkürler. Ayrıca belirtmek isterim ki, sizlerin geri bildirimleri benim için çok önemli. O yüzden yazıyı okuduktan sonra aşağıdaki linkten istediğiniz ülkeyi oylarken, geri bildirimlerinizi de eklerseniz minnettar olurum. Girişi daha da fazla uzatmadan, keyifli okumalar diliyorum.

Film: Howl’s Moving Castle / Yürüyen Şato (Animasyon)

Bu filmin bende yeri çok çok çok ayrıdır, o yüzden yazıyı yazarken en keyif aldığım kısım burası olacak diye düşünüyorum. Filmi aramızda daha önce izleyenler vardır mutlaka ama artık tekrar izlemenin vakti gelmiştir belki de. Filmin başında karşımıza çıkan ilk görüntü yürüyen şato oluyor ve bu görsel şöleni izlerken mest oluyoruz; çünkü Hayao Miyazaki ve Stüdyo Ghibli daha iyi bir iş çıkaramazdı. Hayao Miyazaki’den bahsetmişken, aslında bu film için ilk tercih edilen yönetmen olmadığını biliyor muydunuz? İlk tercihleri Mamoru Hosoda imiş, lakin kendisi projeden son anda ayrılınca, o sırada yönetmenliği bırakmış olan Miyazaki işin başına geçmiş. Hangisinin daha iyi yöneteceği tartışılır ama benim tercihimi tahmin edebiliyorsunuzdur.

Sizleri daha da bekletmeden konuya geçelim artık isterseniz. Bir şapkacı olan Sophie’nin, sokak arasında karşılaştığı iki askerden kaçmaya çalışırken, belki de karşılaşabileceği en güçlü büyücülerden biri olan Howl’un yardımıyla askerlerden kurtuluşuna tanık oluyoruz. Fakat ne yazık ki, yağmurdan kaçarken doluya tutuluyor Sophie. Dükkanını tam kapatmışken Kötülükler Cadısı’nın tatsız büyüsüne maruz kalıyor. Bir anda büyünün etkisiyle ihtiyarlayan Sophie, büyüyü bozabilmek için yola koyuluyor. Büyükanne haliyle yavaş yavaş ilerlerken, yolda karşılaştığı Büyülü Korkuluk’un yardımlarıyla, metal yığınından bozma Yürüyen Şato’nun içinde buluyor kendisini. Şatonun içinde de yok yok gerçekten. İblisi var, büyücüsü var, ama en çok da temizliğe ihtiyacı var. Kendini Şato’nun, daha doğrusu Howl’un temizlikçisi ilan eden Sophie, bu sırada metal yığınını yürüten ateş iblisi Calcifer ve Howl’un yardımcısı küçük Markl ile arkadaş olmayı da ihmâl etmiyor. Bunlar olurken, Howl boş durmuyor tabii ve filmin başından beridir devam eden savaşlarla uğraşıyor. Tüm bunlar olurken, sizce Sophie üzerindeki büyüyü kaldırabilecek mi?

Filmin konusu ve animasyonları dışında, beni en tatmin eden kısmıysa müzikleriydi kesinlikle. Tek başına dinlerken hız trenindeymiş gibi hissettiren müzik, filmi kaç kere izlersem izleyeyim hala tüylerimi diken diken ediyor. Japon ses sanatçıları zaten her zaman ayrı bir profesyonellikle yapıyor işlerini, yine mükemmel bir işçilik ortaya koymuşlar. İngilizce dublajında, Howl’u kimin seslendirdiğini tahmin bile edemezsiniz: Christian Bale! Ama yine de benim tavsiyem filmi orijinal sesi ile izlemeniz.

Keyifli seyirler diliyorum.

Kitap: Silence / Sessizlik (Tarihi Kurgu)

Yine belki de, çoğumuza yabancı olan bir kültürün doğurduğu kitapla karşınızdayım. Japon yazar Shūsaku Endō tarafından, 1965 yılında, Japonya’nın Machida şehrinde yazılan ve ilk kez 1966 yılında yayımlanan bir kitap Sessizlik. Kısaca Endo ’nun hayatından bahsedecek olursak, 1923 doğumlu Endo, annesinin boşanması sebebiyle Japonya içinde oradan oraya sürüklenirken, Tokyo’ya geldiklerinde Hristiyan olmaya karar verdi. Pek sağlıklı bir vücuda sahip olmayan Endo, akciğerlerinden çokça acı çekti ve hatta bir akciğerini hastalıklarından ötürü kaybetti.

Endo’nun yazdığı bu kitap, mutlak bir başarıya ulaşmakla kalmadı; aynı zamanda Portekiz’in Japonya Büyükelçisi’nin davetleriyle ve Vatikan’dan bir madalya ile taçlandırıldı. Yaşadığı bu acının etkilerini, kitabında ele aldığı karakterlerde de görmekteyiz. Kitapta genel olarak işlenen temalar ise dinden çıkma, inanç, dini kibir ve en çok da doğu-batı kültür çatışması. Kitabın konusuna gelirsek, açıkçası beni çok etkiledi. Çünkü Budist doğu kültürünün, Hristiyan batı kültürüyle olan çatışmasını Japonya üzerinde görme ihtimali bile içimi kıpır kıpır ediyor. Kitabın girişinden ve ana konusundan bahsedelim haydi! 17. Yüzyıl Portekiz’inde, Roma Kilisesi, Japonya’da 20 yıldan beridir misyoner olarak çalışan Peder Ferreira’nın, Hz. İsa’nın resmine basma suretiyle dinden dönmeye zorlandığını öğrenir. Bu haberi alan Ferreira’nın eski öğrencileri Rodrigues ve Garrpe, Japonya hükûmetinin Hristiyanlara karşı zulmüne rağmen, hem hocalarının misyonerliğini devam ettirmek, hem de gerçeği öğrenmek için Japonya’ya yelken açarlar. Karakter gelişiminde ızdırap ve dramgörmeyi sevenler toplansın, çünkü Rodrigues ve Garrpe’nin Japonya’da karşılaşacakları şeyler, ne yazık ki pek iç açıcı şeyler değil. Güçlü inançlarının en büyük zorluklarla sınanacağı yer olan Japonya’nın, belki de o sıralar Hristiyanlar için cehennemden farkı yoktur.

Kitap hakkında eklemek istediğim son bilgiler ise, 1971 ve 2016 yıllarında iki kere filme uyarlanmasıdır. 1971 yılında yapılan filmde, tam anlamıyla kitapla birebir gitmeyen bir konu akışı varken, 2016 yılındaki filmde ise kitapla paralel gidilmiş ve çok başarılı bir filme imza atılmış. 2016 filminde ise, oyuncu kadrosu ve yönetmeni adeta şampiyonlar ligi gibi, neden mi? Yönetmen Martin Scorsese, oyuncularda ise Andrew Garfield (başrol), Adam Douglas Driver ve Liam Neeson gibi yıldız isimler var. E o zaman bu film de, ayın önerilerinin ekstrası olsun.

Keyifli okumalar diliyorum.