Parıltı (98)
Kalbin, hayatın tüm fırtınalarına rağmen heyecanla çarpmaya devam etmesi.
Koku (99)
Umulmadık anda, geçmişe kapı aralayabilen anahtar.
TPÖÇG (100):
Bir kısaltmadan çok daha fazlası… Otuz yıl önce bir kıvılcımın ışığıyla başlayan yolculuğun gövdesinde büyümüş, unutuşun karanlığında hatırlamayı öğrenmiş ve zamanın ellerinden sıyrılıp iz bırakmayı seçmiş bir topluluk. Görev aldığımız bir yer olmaktan öte; köklerimizle bizi toprağa, dallarımızla birbirimize bağlayan, geleceğe doğru serpilip büyüyen bir yuva.
Çünkü biz, “psikoloji öğrencileri tarafından yetiştirilmiş, psikoloji öğrencileri için bir şeyler yapmaya çalışan psikoloji öğrencileri” yiz. Ve yolculuğumuzun şarkısı hep aynı: “Geliş, Geliştir, İz Bırak!”
Sarılmak (101)
Ruhun titreyen yanının, bir kucakta sona ermesi.
Yeni (102)
Devinim halinde olması arzulanan, yarının mahlası.
