(Bu yazının okunması yaklaşık 3 dakika sürmektedir.)
Tek bir eşya bile olması gerektiği yerden ayrılmış değil. Güneş ışığından solmuş, eski rengi hafızamın derinliklerinde kalmış koltuğumda oturmuş düşünüyorum biraz yorgun, biraz kırgın, biraz öfkeli. Herkes kendi tercihlerini yaşar bırak ağlamayı, demiş ve odadan çıkmıştı. Ağlamak m,ı ben bugüne kadar kime ağladım ki sana ağlayacakmışım? Sen hayat ne biliyor musun ki bana ahkâm kesiyorsun, diyemedim. Tekrar ediyorum herkes kendi tercihlerini yaşar, hıh ne kadar da bayağı bir fikir. Ne yani, hayat benim tercihlerim doğrultusunda mı ilerliyor? Düşündükçe öfkeleniyor, odanın bir ucundan bir ucuna yürüyorum. Yıllardır yeri değişmeyen eşyalar arasında düzeni bozan tek unsur bendim, soğuk duvarlar arasındaki sessizliği ise zihnimde dolaşan sorular bozuyordu. Sorarım sana, sen bu yaşa kadar hangi kararını kendin verdin, hangi tercihlerinin sonucunda geldin bu noktaya. Bir karar verirken kırk kere fikir değiştiren en sonunda fikir değiştirmekten yorulmuş ve bıkmış bir vaziyette rastgele karar veren sen. Rastgele tercihlerin mi getirdi seni buraya?
Zihnimde gezinen düşüncelerden kurtulmak için odasına gittim, yoktu. Mutfağa, salona evin tüm odalarına baktım yoktu. Tekrar odama döndüm. Döndüğümde eski düzen bozulmuştu. Masa örtüsü biraz daha sağa kaymış ucu yere değmek üzere, sandalyede biraz masadan uzaklaşmış hızlı adımlarla çarpmış olmalıyım. Neyse, bu durum hoşuma gidiyor sinirimi bozan düzen az da olsa değişmiş. Artık eskisi kadar soğuk gelmeyen duvarlar arasındaki camın önüne oturdum, yoldan geçen arabaları gözden kayboluncaya kadar takip ettim, sonra bir yenisi geldi, ardından bir yenisi daha, bu araba takibini uzun süre yapmış olmalıyım ki sakinleşmiş biçimde bir kez daha tekrar ettim. “ Herkes kendi tercihlerini yaşar.” haklı olabilir miydi? Her gün onlarca tercih yapıyorum ama önemli olan bu değil, tercihlerimin kaçı hayatımı derinden etkiliyor ya da kaçının sonucundan sorumluyum. Mesela; bir yolculuk sırasında aynı noktaya varacak iki yoldan birini seçsem ve seçtiğim yolda bir araba gelip bana çarpsa bu, benim tercihimin mi bir sonucu? Tamam, kabul ediyorum bir tercih yaptım ve bu kaza bunun sonucu peki, bu kazanın sorumlusu ben miyim? Tercihlerimin ne kadarında kendim olabiliyorum; ailem, yaşadığım toplum, öğretilerim, hayatıma bir şekilde dahil olan insanlar… Bunların hiç mi etkisi yok tercihlerimde?
-Olmaz olur mu?
İrkildim, meğer kendi kendime mırıldanırken yarı açık kapıdan beni dinliyormuş. Tam senin ne işin var çık dışarı diye bağıracaktım ki elini sakin ol, fazla durmayacağım dercesine kaldırdı. Gerçekten sinirli de değildim, sırf gurumdan ve ona hak vermiş olduğumu gizlemek için sert davranacaktım.
-Tabii ki toplumun, hayatındaki insanların tercilerinde çok etkisi var. Peki hayatına dahil olan insanları sen seçmedin mi?
-Hepsini ben seçmedim.
-Evet, belki varlıklarını sen seçmedin ama senin hayatında sahip oldukları rolleri onlara sen verdin. Bu rollerin önemini de sen belirledin, bir düşün insanların seni etkileme gücü senin onlara verdiğin rolün ve değerin büyüklüğü ile orantılı değil mi?
Sessizce kalktı ve kapıya doğru yöneldi.
-Ama tercihlerim her zaman benim beklentilerim doğrultusunda sonuçlanmıyor.
Yüzü kapıya dönük bir şekilde cevap verdi:
-Bu da hayatın bir matematiği işte.
Bunu söylerken yüzünde başarmış olmanın oluşturduğu tebessümü tahmin edebiliyordum.
Sabah çok bayağı ve sığ bulduğum “herkes kendi tercihlerini yaşar” düşüncesi her ne kadar tamamen doğru gelmese de eskisi kadar rahatsız etmiyordu artık. Peki, beni bu kadar sinirlendiren neydi?
Belki de hayatta gelmiş olduğu noktadan memnun olmayan ve tercihlerini değiştirmek için yeterli zamanı kalmadığını düşünen bir ihtiyar için çok acı verici bir düşüncedir; kendi tercihlerini yaşamış olmak. Bir suçlu arıyordum kendimi kurban ilan etmek için. Şimdi ise sabah bana acı veren cümleyi şu şekilde değiştiriyorum “ Belki insan yaşadıklarını tercih etmez ama tercihlerini yaşar.” Şüphesiz farklı tercihler yapsaydım farklı yollardan gidecektim ama asla bilemeyeceğim bu yollar nereye çıkardı.
Yazar: Dilara Şahinoğlu
