<\/p>\n\n\n\n
\u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 \u00a0 <\/strong>\u00a0(Tahmini okuma s\u00fcresi 3 dakika)<\/strong><\/p>\n\n\n\n Kendimi bazen neden \u00e7\u0131kt\u0131\u011f\u0131m\u0131 bilmedi\u011fim yollarda buluyorum. Varmak istedi\u011fim bir yer yok, kafamda canlanan bir g\u00f6rsel yok. Sadece d\u00fc\u015f\u00fcncelerim, etraftan gelen korna ve ara\u00e7 sesleri, g\u00fcne\u015fin y\u00fcz\u00fcme vurmas\u0131yla hissetti\u011fim s\u0131cakl\u0131k var. Y\u00fcr\u00fcmek istedi\u011fimi biliyorum; nereye gitmek istedi\u011fim belli de\u011fil, bir yere gitmek istiyor muyum, o da belli de\u011fil.<\/p>\n\n\n\n Y\u00fcr\u00fcmenin felsefesini biraz ara\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131mda, asl\u0131nda yapt\u0131\u011f\u0131m \u015feyin d\u00fc\u015f\u00fcnce tarihinde de kar\u015f\u0131l\u0131klar\u0131 oldu\u011funu fark ettim. Kar\u015f\u0131ma \u00e7\u0131kan kavramlardan biri fl\u00e2neur<\/em> oldu. \u00d6zellikle Baudelaire ile ili\u015fkilendirilen fl\u00e2neur<\/em>, belirli bir yere ula\u015fma amac\u0131 olmadan \u015fehirde dola\u015fan, y\u00fcr\u00fcrken \u00e7evresini g\u00f6zlemleyen ve bu dola\u015fman\u0131n i\u00e7inde d\u00fc\u015f\u00fcnmeye ba\u015flayan ki\u015fiyi anlat\u0131yor. Buradaki ama\u00e7s\u0131zl\u0131k, bo\u015flukta olmak de\u011fil; aksine y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015f\u00fcn kendisine, \u00e7evreye ve d\u00fc\u015f\u00fcncelere alan a\u00e7mak.<\/p>\n\n\n\n Bunu okurken kendi y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015flerimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Ben de \u00e7o\u011fu zaman nereye gitti\u011fimi bilmeden \u00e7\u0131k\u0131yorum yola. Fakat d\u0131\u015far\u0131y\u0131 g\u00f6zlemlemekten \u00e7ok, y\u00fcr\u00fcd\u00fck\u00e7e kendi i\u00e7ime d\u00f6n\u00fcyorum. Belki de benim fl\u00e2neur<\/em>\u2019l\u00fc\u011f\u00fcm \u015fehrin sokaklar\u0131nda ba\u015flay\u0131p zihnimin i\u00e7inde devam ediyor.<\/p>\n\n\n\n Nietzsche\u2019nin de y\u00fcr\u00fcmeyi d\u00fc\u015f\u00fcnmeyle ili\u015fkilendirmesi bu y\u00fczden ayr\u0131ca anlaml\u0131 geliyor. Onun d\u00fc\u015f\u00fcnce anlay\u0131\u015f\u0131nda d\u00fc\u015f\u00fcnceler her zaman bilin\u00e7li bir \u015fekilde \u00e7a\u011f\u0131rd\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u015feyler de\u011fil; bazen kendili\u011finden ortaya \u00e7\u0131kan, bizi de pe\u015flerinden s\u00fcr\u00fckleyen \u015feyler. Y\u00fcr\u00fcrken bunun bende de oldu\u011funu fark ediyorum. Bazen oturdu\u011fum yerde \u00e7\u00f6zemedi\u011fim bir d\u00fc\u015f\u00fcnce, ad\u0131mlar\u0131m\u0131n aras\u0131nda kendili\u011finden ba\u015fka bir bi\u00e7ime d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyor.<\/p>\n\n\n\n Asl\u0131nda bir yere fiziksel olarak de\u011fil de zihinsel olarak varmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131 anl\u0131yorum. Benim varmaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m yer; zihnimde asla tokma\u011f\u0131n\u0131 elimle bulamad\u0131\u011f\u0131m kap\u0131lar, kendili\u011finden kapanan ve a\u015famad\u0131\u011f\u0131m yollar. Sanki y\u00fcr\u00fcye y\u00fcr\u00fcye o kapal\u0131 yollar\u0131n hepsini a\u00e7\u0131yor, o kap\u0131lar\u0131n tokmaklar\u0131n\u0131 daha rahat buluyorum. Fiziksel d\u00fczeyde yapt\u0131\u011f\u0131m bu aktivite, zihnimin en puslu k\u0131vr\u0131mlar\u0131n\u0131 ke\u015ffetmemi sa\u011fl\u0131yor.<\/p>\n\n\n\n Daha net g\u00f6r\u00fcyorum \u00f6n\u00fcm\u00fc sanki. B\u00fcy\u00fck kararlar alm\u0131yorum; sadece kendime yeni yollar buluyorum. Yoruldu\u011fumda, nefes nefese kald\u0131\u011f\u0131mda, \u201cBelki de bu konu i\u00e7in art\u0131k ba\u015fka yol kalmam\u0131\u015ft\u0131r,\u201d diyorum. Nefesim bana bir \u015fey anlatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yor. O yolu art\u0131k irdelemiyorum, dinlenmem gerekti\u011fini fark ediyorum.<\/p>\n\n\n\n Zihnimde a\u00e7t\u0131\u011f\u0131m o yolu yava\u015f yava\u015f terk ediyorum. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu sefer rahat\u00e7a sislerini uzakla\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131m d\u00fc\u015f\u00fcncelerim de kaybolmaya ba\u015fl\u0131yor. Kabulleniyorum. Neyi \u00e7\u00f6zmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorsam, belki de \u015fu anda \u00e7\u00f6z\u00fclm\u00fcyordur.<\/p>\n\n\n\n Biraz bekledikten sonra daha h\u0131zl\u0131 y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015fl\u0131yorum. Bu sefer zihnimdeki o puslu, g\u00f6r\u00fcnmeyen yollara cesurca at\u0131yorum kendimi.<\/p>\n\n\n\n Korkmuyorum zihnimin g\u00f6lgesinde bu yollar\u0131 ke\u015ffederken d\u00fc\u015fmekten. Biliyorum, \u015fu an ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131m \u015fey kendimim zaten. En \u00e7ok da bu y\u00fczden h\u0131z\u0131m\u0131 ve cesaretimi art\u0131r\u0131p daha da h\u0131zlan\u0131yorum. Ama nereye kadar ka\u00e7abilirim ki?<\/p>\n\n\n\n Ad\u0131mlar\u0131m\u0131n h\u0131zlanmas\u0131 sadece bunu bast\u0131r\u0131yor. Bir s\u00fcre sonra kafamdaki d\u00fc\u015f\u00fcnceleri ve sesleri e\u015flik\u00e7im olarak g\u00f6rmeye ba\u015fl\u0131yorum. Belki de beni varaca\u011f\u0131m yere daha kolay g\u00f6t\u00fcrecekler, diyorum. Sonra akl\u0131ma geliyor:<\/p>\n\n\n\n \u201cNereye varaca\u011f\u0131m\u0131 da bilmiyorum ki.\u201d<\/p>\n\n\n\n