<\/p>\n\n\n\n
(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Bir y\u0131ld\u0131r bu gemideydi. Elinde kalemi d\u0131\u015f\u0131nda hi\u00e7bir \u015feyi yoktu. Ne bir haritas\u0131 vard\u0131<\/p>\n\n\n\n
\u00f6n\u00fcnde ne de nereye gitti\u011fini s\u00f6yleyen bir pusulas\u0131. Yine de tuhaf bir \u015fekilde, bir y\u0131l \u00f6nce bu<\/p>\n\n\n\n
gemiye binen halinden daha doluydu \u015fimdi. A\u00e7l\u0131ktan, susuzluktan, yaln\u0131zl\u0131ktan ba\u015fka bir<\/p>\n\n\n\n
d\u00fcnyaya g\u00f6\u00e7mesi gerekirdi belki. Oysa \u015fimdi daha tok, daha diri, daha kendine yak\u0131nd\u0131.Bazen<\/p>\n\n\n\n
insan\u0131n elinde hi\u00e7bir \u015fey kalmad\u0131\u011f\u0131nda, asl\u0131nda ilk kez kendisine yer a\u00e7\u0131l\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
An\u0131lar\u0131 zihninde silikti. Baz\u0131 y\u00fczler, baz\u0131 sesler, baz\u0131 c\u00fcmleler sisin i\u00e7inde kaybolmu\u015ftu.<\/p>\n\n\n\n
Ama u\u011frad\u0131\u011f\u0131 adalar\u0131 hat\u0131rl\u0131yordu. \u00c7ocuklu\u011fundan kalma o tuhaf, huzurlu his vard\u0131 oralarda.<\/p>\n\n\n\n
Her ada ba\u015fka bir duyguyla kar\u015f\u0131lam\u0131\u015ft\u0131 onu. Birinde dostluk vard\u0131; hi\u00e7 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131 halde<\/p>\n\n\n\n
y\u0131llard\u0131r tan\u0131yormu\u015f gibi hissetti\u011fi insanlar. Birinde h\u00fcz\u00fcn vard\u0131; ard\u0131nda b\u0131rakmak zorunda<\/p>\n\n\n\n
kald\u0131\u011f\u0131 \u015feylerin a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131. Bir di\u011ferinde umut; hen\u00fcz ger\u00e7ekle\u015fmemi\u015f ama ger\u00e7ekle\u015febilece\u011fine<\/p>\n\n\n\n
inanman\u0131n verdi\u011fi o ince s\u0131cakl\u0131k.<\/p>\n\n\n\n
Her adadan biraz eksilerek de\u011fil, biraz de\u011fi\u015ferek ayr\u0131lm\u0131\u015ft\u0131.\u015eimdi \u00e7ok yak\u0131nda bir kara<\/p>\n\n\n\n
g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu.Kara g\u00f6r\u00fcnce sevinmesi gerekirdi.Bir y\u0131ld\u0131r denizde olan bir insan, topra\u011f\u0131<\/p>\n\n\n\n
g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde neden sevinmezdi? Bilmiyordu. Kara, uzaktan bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda kurtulu\u015f gibiydi.<\/p>\n\n\n\n
Ama ona nedense \u00e7ok uzak, \u00e7ok sessiz ve ula\u015fmak istemedi\u011fi bir sisin i\u00e7inde g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu.<\/p>\n\n\n\n
Belki de insan bazen vard\u0131\u011f\u0131 yerden de\u011fil, geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131ndan korkuyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc bu gemi<\/p>\n\n\n\n
yaln\u0131zca onu bir yerden bir yere ta\u015f\u0131mam\u0131\u015ft\u0131.Onu korumu\u015ftu.Sert dalgalarda savrulurken<\/p>\n\n\n\n
tutunacak bir yer olmu\u015ftu. F\u0131rt\u0131nalarda i\u00e7ine kapan\u0131p sessizce bekleyebildi\u011fi bir s\u0131\u011f\u0131nak<\/p>\n\n\n\n
olmu\u015ftu. Bazen denizin ortas\u0131nda hi\u00e7bir \u015fey yolunda de\u011filken, yaln\u0131zca geminin varl\u0131\u011f\u0131 bile<\/p>\n\n\n\n
buradas\u0131n demi\u015fti ona.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi ondan inmesi gerekiyordu. Ama nas\u0131l ? Karaya ayak bast\u0131\u011f\u0131nda birka\u00e7 ad\u0131m att\u0131.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Sonra durdu, arkas\u0131n\u0131 d\u00f6nd\u00fc. Gemi h\u00e2l\u00e2 oradayd\u0131.Yakla\u015ft\u0131, eski bir dostunu selamlar gibi<\/strong><\/p>\n\n\n\n ellerini geminin g\u00f6vdesinde dola\u015ft\u0131rd\u0131. Parmaklar\u0131, \u00fczerindeki yaz\u0131ya de\u011fdi\u011finde ilk kez<\/strong><\/p>\n\n\n\n g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc g\u00fcn\u00fc hat\u0131rlad\u0131. Lonca\u2026G\u00fcl\u00fcmsedi.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Birlikte ge\u00e7irilen zaman\u0131n, insanlar\u0131 birbirinden ay\u0131rmak yerine birbirine kar\u0131\u015ft\u0131rd\u0131\u011f\u0131n\u0131 o<\/p>\n\n\n\n zaman bilmiyordu. Ruhlar\u0131n birbirine sar\u0131labilece\u011fini, baz\u0131 insanlar\u0131n bir an\u0131dan \u00e7ok daha<\/p>\n\n\n\n fazlas\u0131 olabilece\u011fini bilmiyordu. G\u00fcl\u00fcmsemesi k\u0131r\u0131kt\u0131. \u00c7\u00fcnk\u00fc baz\u0131 vedalar insan\u0131n y\u00fcz\u00fcnde<\/p>\n\n\n\n tamamlanmaz. O, \u015fimdi gemiden iniyordu.Uzaktan bakan biri onu gemiyi terk eden biri<\/p>\n\n\n\n sanabilirdi ama o biliyordu. \u0130nsan bir gemiden inebilir, fakat gemi insandan inmez.<\/p>\n\n\n\n Baz\u0131 yerler yaln\u0131zca gidilen yerler de\u011fildir; insan\u0131n i\u00e7inde ya\u015famaya devam eden yerlerdir.<\/p>\n\n\n\n Baz\u0131 insanlar yaln\u0131zca tan\u0131\u015f\u0131lan insanlar de\u011fildir; insan\u0131n ruhuna kar\u0131\u015fan, y\u00fcr\u00fcd\u00fc\u011f\u00fc yollara iz<\/p>\n\n\n\n b\u0131rakan insanlard\u0131r. Baz\u0131 d\u00f6nemler bitti\u011finde ger\u00e7ekten bitmez. Sadece bi\u00e7im de\u011fi\u015ftirir. Belkiart\u0131k o gemide uyanmayacakt\u0131, dalgalar\u0131 her g\u00fcn ayn\u0131 pencereden izlemeyecekti.Belki<\/p>\n\n\n\n geminin g\u00fcvertesinde biriken kahkahalar, gecenin sessizli\u011finde edilen konu\u015fmalar ve birlikte<\/p>\n\n\n\n ta\u015f\u0131nan b\u00fct\u00fcn o k\u00fc\u00e7\u00fck anlar geride kalacakt\u0131. Ama biliyordu, bir kez o gemiye bindiysen,<\/p>\n\n\n\n art\u0131k nereye gidersen git onun bir par\u00e7as\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131rs\u0131n.Sonra yeniden bir f\u0131rt\u0131na \u00e7\u0131kar,deniz<\/p>\n\n\n\n kabar\u0131r,dalgalar eskisi gibi sertle\u015fir. Ve insan, y\u0131llar sonra bile bir yerlerde o geminin sesini<\/p>\n\n\n\n duyar.<\/p>\n\n\n\n \u0130\u015fte o zaman ruhlar yeniden birle\u015fir.Belki bir g\u00fcvertede, belki bir an\u0131da, belki yaln\u0131zca<\/p>\n\n\n\n kalemin ucunda\u2026 \u00c7\u00fcnk\u00fc baz\u0131 gemiler karaya vard\u0131\u011f\u0131nda g\u00f6revini tamamlamaz. Sadece<\/p>\n\n\n\n yolcusunu, geminin olmad\u0131\u011f\u0131 ba\u015fka bir yerde yoluna devam edebilecek kadar d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fcr\u00fcr. O<\/p>\n\n\n\n da son kez gemiye bakt\u0131,y\u00fcr\u00fcmeye ba\u015flad\u0131.Arkas\u0131nda bir gemi b\u0131rak\u0131yordu ama i\u00e7inde bir<\/p>\n\n\n\n d\u00fcnya ta\u015f\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n Yazar: Fato\u015f \u00d6lmez<\/p>\n\n\n\n