<\/p>\n\n\n\n
(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 2 dakika s\u00fcrmektedir)<\/p>\n\n\n\n
Yas, kaybedilenin ard\u0131ndan d\u00f6k\u00fclen ya\u015flar\u0131n basit bir toplam\u0131 de\u011fil; zaman\u0131n ve<\/p>\n\n\n\n
mekan\u0131n b\u00fck\u00fclerek insan\u0131n \u00fczerine \u00e7\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fc o g\u00f6r\u00fcnmez, devasa yer\u00e7ekimidir. Bir yokluk<\/p>\n\n\n\n
halinden ziyade, nefes kesen, olduk\u00e7a yo\u011fun bir varl\u0131k bi\u00e7imidir. Eksilen par\u00e7an\u0131n, geride<\/p>\n\n\n\n
kalan her h\u00fccrede inatla s\u0131zlayarak varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 yahut yaratt\u0131\u011f\u0131 yoklu\u011fu kan\u0131tlama \u00e7abas\u0131d\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
\u0130nsan yas tuttu\u011funda ge\u00e7mi\u015fte ya\u015famaz; aksine o ge\u00e7mi\u015fi, dondurulmu\u015f ve ebedi bir \u015fimdiki<\/p>\n\n\n\n
zaman olarak zihnin tam merkezinde ya\u015fat\u0131r. Giden gitmi\u015ftir, lakin b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 bo\u015fluk o kadar<\/p>\n\n\n\n
somut, o kadar hissedilebilirdir ki al\u0131nan her yeni nefes o bo\u015flu\u011fun keskin kenarlar\u0131na<\/p>\n\n\n\n
\u00e7arparak kanar.<\/p>\n\n\n\n
D\u0131\u015far\u0131da d\u00fcnya ola\u011fan ritminde d\u00f6nmeye, kalabal\u0131klar akmaya, g\u00fcne\u015f kay\u0131ts\u0131zca<\/p>\n\n\n\n
do\u011fup batmaya devam ederken; yas tutan zihnin i\u00e7indeki saatlerin cam\u0131 k\u0131r\u0131lm\u0131\u015f, t\u00fcm<\/p>\n\n\n\n
sarka\u00e7lar durmu\u015ftur. Bu, kendi i\u00e7ine \u00e7\u00f6km\u00fc\u015f bir evrende ya\u015fanan varolu\u015fsal bir s\u00fcrg\u00fcnd\u00fcr.<\/p>\n\n\n\n
Yas, zamanla kabuk ba\u011flay\u0131p iyile\u015fecek s\u0131radan bir yara de\u011fil; her dokunu\u015fta s\u0131zlayan yeni bir<\/strong><\/p>\n\n\n\n deri, hayatta kalmay\u0131 sa\u011flayan mecburi bir iklimdir.<\/strong> Zira yitirilen \u015fey sadece sevilen bir insan<\/p>\n\n\n\n yahut olgu de\u011fil, ki\u015finin d\u00fcnyay\u0131 anlamland\u0131rd\u0131\u011f\u0131 o biricik merce\u011fin ta kendisidir. O mercek<\/p>\n\n\n\n par\u00e7aland\u0131\u011f\u0131nda ise i\u00e7eri dolan ger\u00e7ekli\u011fin r\u00fczgar\u0131, insan ruhunu titretir. Bazen ta\u015flar yerinden<\/p>\n\n\n\n oynar ve \u0131srarla savundu\u011fu koca bir inanc\u0131n alt\u0131nda ezilir insan. \u0130\u015fte bu sessiz enkaz\u0131n alt\u0131nda<\/p>\n\n\n\n ci\u011ferlere batan her kesik nefes, ac\u0131n\u0131n ta kendisidir.<\/p>\n\n\n\n \u0130nan\u0131lan\u0131n aksine, zaman ac\u0131y\u0131 ge\u00e7irmez; sadece ruh, bu yeni, \u00e7orak ve so\u011fuk iklimde<\/p>\n\n\n\n nefes almay\u0131 \u00f6\u011frenir. Yas, bir nevi sevginin kafa kar\u0131\u015f\u0131kl\u0131\u011f\u0131d\u0131r; ve sevgi sahte bir teselli<\/p>\n\n\n\n aramaz. Zira teselli, o muazzam bo\u015flu\u011fun ihti\u015fam\u0131na ve \u00e7ekilen ac\u0131n\u0131n kutsall\u0131\u011f\u0131na hakarettir.<\/p>\n\n\n\n O, sadece sessizce kucaklanmay\u0131 ve bir \u00f6m\u00fcr boyu, gururla omuzlanmay\u0131 talep eder. Hakl\u0131l\u0131\u011f\u0131<\/p>\n\n\n\n yahut haks\u0131zl\u0131\u011f\u0131 daimi bir tart\u0131\u015fma konusu olacakt\u0131r. Fakat bir ger\u00e7ek var ki yas i\u015fler; ruh ise<\/p>\n\n\n\n bu a\u011f\u0131r miras\u0131 ku\u015fan\u0131r. \u0130nsan\u0131n bu bo\u015flukta hizalanmas\u0131 ve yola bu eksiklikle devam etmesi,<\/p>\n\n\n\n art\u0131k her t\u00fcrl\u00fc tart\u0131\u015fman\u0131n \u00f6tesinde bir hakikattir.<\/p>\n\n\n\n Eda Demiral<\/p>\n\n\n\n