(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Dibi g\u00f6r\u00fcnmeyen bir okyanusta ilk \u00f6nce batsa da ruh k\u0131r\u0131nt\u0131s\u0131 kalmayan bedeninin y\u00fczeye \u00e7\u0131kmas\u0131 gibi kendi ruhunun mahzeninde herkesten saklad\u0131\u011f\u0131n o kutunun ortaya \u00e7\u0131kmas\u0131ndan korkuyor musun? O kutunun varl\u0131\u011f\u0131 m\u0131 yoksa i\u00e7indekilerin varl\u0131\u011f\u0131 m\u0131 seni rahats\u0131z eden?<\/p>\n\n\n\n
Yeralt\u0131na g\u00f6mmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131p her seferinde \u00fcst\u00fcne toprak atsak da de\u011ferli g\u00f6rmediklerimiz yery\u00fcz\u00fcne \u00e7\u0131kmaktan ba\u015fka bir \u00e7are bulam\u0131yordu \u00e7\u00fcnk\u00fc as\u0131l de\u011ferli diyebildi\u011fimiz \u015feyler toprak alt\u0131nda kal\u0131p \u00fcst\u00fcnden y\u00fczy\u0131llar ge\u00e7tikten sonra bulundu\u011funda kendi de\u011ferini olu\u015fturuyordu.<\/strong>\u00a0 Bizim hep g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz bu \u015fekildeydi. B\u00f6yle olmal\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n\n\n O y\u00fczden bende kendi kutumu hep bir yerlere g\u00f6mmeye \u00e7al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. Ne kadar y\u00fcr\u00fcsem de onu kendimden uza\u011fa g\u00f6t\u00fcrmek istesem de bir s\u00fcre yorulup yere koydu\u011fumda onu elimden b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m an hissetti\u011fim eksikli\u011fi tarif edemiyordum. G\u00f6mmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131p \u00fcst\u00fcn\u00fc toprakla kapatsam da kutu bir \u015fekilde y\u00fczeye \u00e7\u0131k\u0131p o topraklar\u0131 \u00fcst\u00fcnden kolayca savurup beni bulmay\u0131 ba\u015far\u0131yordu. Nereye gitsem s\u00fcrekli benimleydi. Peki i\u00e7inde ne oldu\u011funu hat\u0131rl\u0131yor muydum? Yan\u0131mda bulunmas\u0131 onun neyle dolu oldu\u011funu bilmem gerekti\u011fi anlam\u0131na gelmiyor muydu? Hat\u0131ralar zihnimde birbirine kar\u0131\u015f\u0131p bir karma\u015fa olu\u015fturarak onlar\u0131 hat\u0131rlamama izin vermiyordu. Kutudan zaman zaman etraf\u0131 kaplayan his bulutlar\u0131 \u00e7\u0131k\u0131yor, t\u00fcm etraf\u0131m\u0131 sar\u0131yordu. Ruhum bazen olu\u015fan sisle etraf\u0131 g\u00f6remeyip ac\u0131yla k\u0131vran\u0131yor bazense olduk\u00e7a mutlu g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu. Bu birbirine olduk\u00e7a z\u0131t olan hisleri anlamaktan fazlas\u0131yla yoruluyordum. Neye inanaca\u011f\u0131n\u0131 alg\u0131layamayan ben elimdeki bu a\u011f\u0131rl\u0131kla ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 da bilemiyordum. Onu saklamak i\u00e7in gitti\u011fim her bah\u00e7ede ona benzer hi\u00e7bir \u015feye rastlamam\u0131\u015ft\u0131m. Herkesin benzer \u015feylere sahip oldu\u011funu biliyor, duyuyor ama nas\u0131l bu kadar iyi g\u00f6stermediklerini anlam\u0131yordum. Geri d\u00f6nmeye mecbur kald\u0131\u011f\u0131mda asl\u0131nda kutuda olmas\u0131 gereken ama etraf\u0131mda uzun zamand\u0131r hissetti\u011fim hissin varl\u0131\u011f\u0131yla kendime geldi\u011fimi fark edi\u015fimle tam olarak nas\u0131l hissetmemi sa\u011flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlayamasamda tek bildi\u011fimin onun da kutuda olmas\u0131 gerekti\u011fi oluyordu. <\/p>\n\n\n\n His etraf\u0131 de\u011fil sanki sadece beni sarmal\u0131yordu. Hava bile o hisse \u00e7ekilmi\u015fti. Nefesim bana ait de\u011filmi\u015f gibi her yer sessizli\u011fe b\u00fcr\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fc. Kafam\u0131 kald\u0131r\u0131p g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bakt\u0131\u011f\u0131mda her \u015feye ra\u011fmen parlayan y\u0131ld\u0131zlar\u0131 g\u00f6rebiliyorken indirdi\u011fimde g\u00f6rd\u00fcklerim bir t\u00fcts\u00fc duman\u0131ndan ibaret gibiydi. Dokundu\u011fum an kayboluyor ama kendini yenileyebiliyordu. <\/p>\n\n\n\n Parmaklar\u0131m\u0131n aras\u0131nda kay\u0131p gidiyor, onu tutmama izin vermiyordu. S\u0131zan birka\u00e7 sis bulutu anl\u0131k olarak hissettirmese de ona al\u0131\u015fmamla birlikte bu hissizlik farl\u0131 bir \u015feye d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyordu. Burnuma dolan koku kendimi g\u00fcvenli ve g\u00fc\u00e7l\u00fc hissettiriyordu. Belki de kutuyu b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131mda gelen eksikli\u011fin sebebi a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131n bende dengeyi sa\u011flamas\u0131yd\u0131. V\u00fccuduma ba\u011fl\u0131 bir par\u00e7a olmu\u015ftu ya da zaten ona aitti. As\u0131l denge onu b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m an bozuluyordu. Benim bana zarar veren olarak bakt\u0131\u011f\u0131m bu kutu belki de benim bu kadar ben olmam\u0131n sebebiydi. Bilmeden kendimi kendimden saklayarak kendimden vazge\u00e7ecektim oysaki. <\/p>\n\n\n\n Okyanusta y\u00fczeye vuran beden, kendini \u00f6lm\u00fc\u015f san\u0131p ruhunu bedenden ay\u0131r\u0131rken yeni bir ben olarak geri d\u00f6nd\u00fcrmeyi ba\u015farm\u0131\u015ft\u0131m. Kay\u0131plar\u0131m, ac\u0131lar\u0131m veya bana zarar verdi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm her duygu beni y\u00fczeye ta\u015f\u0131m\u0131\u015ft\u0131. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcklerim hislerimle uyu\u015fmam\u0131\u015ft\u0131 belki de sadece. O y\u00fczden mi korkmu\u015ftum sahi? Asl\u0131nda batan bedenimken ruhum tekrar su y\u00fczeyine \u00e7\u0131kmay\u0131 tercih etmi\u015fti. Onun ci\u011ferlerine hava dolmas\u0131na sebep olmu\u015ftu. Bu, \u00f6l\u00fcmden de\u011fil yeniden do\u011fmak istedi\u011fimdendi \u00e7\u00fcnk\u00fc.<\/p>\n\n\n\n Elif \u00d6zcan <\/p>\n\n\n\n