(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 4 dakika s\u00fcrmektedir.)
\n\u0130nsan\u0131n i\u00e7ine g\u00f6md\u00fc\u011f\u00fc baz\u0131 duygular\u0131 dirilten \u015fey sanatt\u0131.
\nBaz\u0131 m\u00fczikler de\u011ferliydi nezdimde, \u00f6yle ki dinlemeye dahi korkard\u0131m. Korkard\u0131m \u00e7\u00fcnk\u00fc o notalar beni hayattan kopar\u0131r, o \u00e2n nerede olmak istiyorsam oraya g\u00f6t\u00fcr\u00fcrd\u00fc. Daha benim bile nerede olmak istedi\u011fime dair tek bir fikrim yokken, o m\u00fczik bunu yapard\u0131. Ne ge\u00e7mi\u015fe ne gelece\u011fe, tam olarak olmak istedi\u011fim yere\u2026
\nBazen bir roman\u0131 okurken tek sat\u0131r\u0131na tak\u0131l\u0131p kald\u0131\u011f\u0131m olurdu. Bir ki\u015finin yazd\u0131\u011f\u0131 tek c\u00fcmle \u00f6yle a\u00e7\u0131klard\u0131 ki k\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm haline gelmi\u015f duygular\u0131m\u0131, yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131ma \u00e7\u00f6z\u00fclmez zincirler \u00e7eker ve ait k\u0131lard\u0131 beni bir \u00e2nda hayata. Bazen ise onlarca tablonun aras\u0131nda doland\u0131\u011f\u0131m vakitlerde tek bir tabloya kitlenirdim. Y\u00fcre\u011fimde ac\u0131 veren duygular dostlar\u0131n\u0131 bulmu\u015flar gibi izlerdi tabloyu uzun uzad\u0131ya. Tablolar yeri geldi\u011finde tenha bir gecede saklanm\u0131\u015f mutlulu\u011fu, yeri geldi\u011finde hayat\u0131mdan \u00e7\u0131karmak istedi\u011fim insana olan ba\u011fl\u0131l\u0131\u011f\u0131m\u0131 anlat\u0131rd\u0131.
\nBen t\u00fcm bu karanl\u0131\u011f\u0131n belirsizli\u011finde saklanan duygular\u0131m\u0131n etraf\u0131na kal\u0131n duvarlar \u00f6rerken, bazen adlar\u0131n\u0131 dahi akl\u0131mda tutamad\u0131\u011f\u0131m sanatk\u00e2rlar y\u0131k\u0131verirdi t\u00fcm duvarlar\u0131. Ayd\u0131nlat\u0131rd\u0131 a\u00e7\u0131\u011fa \u00e7\u0131karmaktan korktu\u011fum duygular\u0131m\u0131.
\nO sanatk\u00e2rlardan birisi tam kar\u015f\u0131mda oturuyordu.
\nYorgundu, son birka\u00e7 g\u00fcnd\u00fcr hissedebiliyordum bunu. Fakat ne i\u00e7in oldu\u011funu bir t\u00fcrl\u00fc kavrayamam\u0131\u015f, yorgunlu\u011funun nedenlerine dair a\u011fz\u0131ndan tek bir kelime alamam\u0131\u015ft\u0131m. \u201cKalbim \u00e7ok ac\u0131yor.\u201d derdi s\u00fcrekli fakat kalbinin ac\u0131s\u0131na sebebiyet veren duygular\u0131 ve ya\u015fant\u0131lar\u0131 hakk\u0131nda dilinin ucuna gelen yakar\u0131\u015flar\u0131 yutard\u0131. Belki de konu\u015fmak i\u00e7in bile yorgundu.
\n\u201cBazen beni kimsenin anlamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyorum.\u201d
\nSahnenin ortas\u0131nda, ince parmaklar\u0131n\u0131 devasa bir piyanonun tu\u015flar\u0131nda gezdirirken dalg\u0131nl\u0131kla g\u00f6zlerini bir yere dikmi\u015fti. Birka\u00e7 saat sonra i\u00e7eriye seyirciler dolu\u015facak, o da g\u00fcnlerdir \u00fcst\u00fcnde \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131 performans\u0131n\u0131 sergileyecekti fakat neredeyse hi\u00e7 heyecan yoktu i\u00e7inde.
\n\u201cKimse anlam\u0131yorsa beni, ne anlam\u0131 var ki sanat yapman\u0131n?\u201d dedi bu sefer.
\n\u201cSen kendini anlatabilmek i\u00e7in mi sanat yap\u0131yorsun?\u201d
\nTu\u015flar\u0131n \u00fczerinde gezinen parmaklar\u0131 duraklad\u0131, \u201cBu bir su\u00e7 mu?\u201d dedi kendini sorgularcas\u0131na. \u201cSanat denen varl\u0131k, insan\u0131n hayattan anlad\u0131klar\u0131 ve anlatt\u0131klar\u0131 ile bir anlam kazanm\u0131yor mu?\u201d
\n\u201cSu\u00e7 oldu\u011funu s\u00f6ylemedim.\u201d dedim hemen. \u201cEvet, insan\u0131n kendisini anlatma \u00e7abas\u0131 bir sanatt\u0131r. Anla\u015f\u0131lmaya \u00e7al\u0131\u015fan insanlar olarak hepimiz sanatk\u00e2rlar\u0131z. Fakat her ne kadar kendini binlerce par\u00e7aya ay\u0131rarak ve o par\u00e7alar\u0131 i\u00e7ine katarak bir sanat koysan da ortaya, insanlar yaln\u0131zca kendilerinden bir par\u00e7a bulacak orada. Sen ise kendini anlatma \u00e7aban\u0131n alt\u0131nda bo\u011fulacaks\u0131n bir s\u00fcre sonra.\u201d
\n\u201cSorun da burada.\u201d dedi ilk defa g\u00f6zlerine kadar ula\u015fan bir heyecanla bana bakarken. \u201cSorun tam olarak burada! Herkes anlatmak istiyor, kimse dinlemek istemiyor. Herkes anla\u015f\u0131lmak istiyor, kimse anlamak istemiyor. \u0130nsanlar kendilerini ifade etme yolunda o denli kayboldular ki, o denli par\u00e7al\u0131yorlar ki benliklerini, etraf\u0131 anlamaya y\u00f6nelik alg\u0131lar\u0131na kar\u015f\u0131 k\u00f6r ettiler zihinlerini. Sevmeyi bilmiyorlar Bahar, insanlar sevmeyi b\u0131rakt\u0131. Daha ne olsun?\u201d
\nKalbine a\u011f\u0131rl\u0131k yapan \u015feyin ne oldu\u011funu o \u00e2n anlam\u0131\u015ft\u0131m:
\n\u00c7ok seviyordu.
\n\u00d6yle seviyordu ki, sevdi\u011fi ki\u015fi onu anlamad\u0131\u011f\u0131 \u00e2n dilerse t\u00fcm d\u00fcnya arkas\u0131nda olsun, yine de yapayaln\u0131z hissediyordu. \u0130sterse t\u00fcm d\u00fcnya sevsin onu, sevdi\u011fi kad\u0131n ona tek duygu beslemedi\u011fi s\u00fcrece sevginin varl\u0131\u011f\u0131na olan inanc\u0131n\u0131 yitiriyordu. O kad\u0131n\u0131n hayat\u0131nda bir t\u00fcrl\u00fc var olamad\u0131\u011f\u0131 i\u00e7in art\u0131k kendi hayat\u0131ndan nefret eder h\u00e2le gelmi\u015fti. Onu anlayan \u00e7ok ki\u015fi vard\u0131 belki, fakat diledi\u011fi tek \u015fey sevdi\u011fi o kad\u0131na anlatabilmekti kendisini.
\n\u201cBeklentiler kalbini daha \u00e7ok yorar\u2026\u201d diyebildim. \u201cSen anla\u015f\u0131lma umudunu bir kalpte hissedece\u011fin sevgide ar\u0131yorken bir \u00e2nda yapayaln\u0131z hissedersin kendini hayat\u0131n ortas\u0131nda.\u201d
\n\u201cZaten yaln\u0131z\u0131m\u2026\u201d dedi. \u201cO beni anlamad\u0131\u011f\u0131 s\u00fcrece yaln\u0131z kalaca\u011f\u0131m. Anlam\u0131 var m\u0131 bu hayat\u0131n e\u011fer onun kalbinde bir yerim yoksa?\u201d
\nDakikalar sonras\u0131nda piyanosunu \u00e7ald\u0131. Belki salona dolu\u015fan y\u00fczlerce seyirciden her biri farkl\u0131 bir anlam \u00e7\u0131kard\u0131 o notalar\u0131n i\u00e7inden fakat ben ilk defa bir sanatk\u00e2r\u0131n duygular\u0131n\u0131 hissettim sergiledi\u011fi sanat\u0131nda. Hayat\u0131n anlam\u0131n\u0131 ufac\u0131k bir kalpte arayan bir insan\u0131 dinledim.
\nBazen zihnin \u00fccra k\u00f6\u015felerine saklanm\u0131\u015f hat\u0131ralar, dinlemeye korktu\u011fumuz m\u00fcziklerin notalar\u0131nda gizli olabiliyor. Bazen bir roman\u0131n al\u0131nt\u0131s\u0131, kalbinin en derinlerinde a\u00e7\u0131klamaya g\u00fc\u00e7 bulamad\u0131\u011f\u0131n o hisleri kelimelerle somutla\u015ft\u0131rabiliyor. Bazen alelade \u00e7izgilerin b\u00fct\u00fcn olu\u015fturdu\u011fu bir tablo, insan\u0131n asla dile getiremedi\u011fi duygular\u0131n\u0131n terc\u00fcman\u0131 haline gelebiliyor\u2026
\nZaten hayat denen varl\u0131k, insan\u0131n sanattan anlad\u0131klar\u0131 ve anlatt\u0131klar\u0131 ile bir anlam kazanm\u0131yor mu?
\nYazar: Beyza Dilara Me\u015feci
\nG\u00f6rsel Kaynak: https:\/\/tr.pinterest.com\/pin\/684969424603165517\/<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201cSorun tam olarak burada! Herkes anlatmak istiyor, kimse dinlemek istemiyor. Herkes anla\u015f\u0131lmak istiyor, kimse anlamak istemiyor. \u0130nsanlar kendilerini ifade etme yolunda o denli kayboldular ki, o denli par\u00e7al\u0131yorlar ki benliklerini, etraf\u0131 anlamaya y\u00f6nelik alg\u0131lar\u0131na kar\u015f\u0131 k\u00f6r ettiler zihinlerini. Sevmeyi bilmiyorlar Bahar, insanlar sevmeyi b\u0131rakt\u0131. Daha ne olsun?\u201d<\/p>\n","protected":false},"author":84,"featured_media":5079,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n