(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
Tam olmamak\u2026 Her yerde kendinden bir \u015feyler bar\u0131nd\u0131rmak ama onlar\u0131 kendinde bir t\u00fcrl\u00fc toplayamamak\u2026 Tavana bakarken bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu. \u00c7evresini izledi. Yata\u011f\u0131, masas\u0131, kitapl\u0131\u011f\u0131 hepsi \u00e7ok tan\u0131d\u0131kt\u0131. G\u00fcvenliydi. Mutlu muydu peki? De\u011fildi. Ya da hissini do\u011fru mu adland\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 acaba? Mutluluk s\u00fcrekli olan bir his de\u011fildi. Olamazd\u0131. Huzur muydu arad\u0131\u011f\u0131 s\u00f6zc\u00fck? Mutsuz olsan\u0131z bile huzurlu olabilirdiniz, i\u00e7iniz rahat olabilirdi. En son ne zaman huzurlu hissetmi\u015fti? Cevap veremedi. Belki de huzur da sabit bir duygu olamazd\u0131. Ger\u00e7i hangi duygu sabit kalabilirdi ki? Yataktan do\u011frulurken perdenin kenar\u0131ndaki leke dikkatini \u00e7ekti. Ne zaman olmu\u015ftu? Yine hangi sakarl\u0131\u011f\u0131n\u0131n sonucuydu acaba? Ger\u00e7ekten \u00e7ok dikkatsiz bir insan olabiliyordu. Eline bir \u0131slak mendil al\u0131p perdeyi silmeyi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc ancak masan\u0131n ba\u015f\u0131na ge\u00e7mesi gerekti\u011fini hat\u0131rlad\u0131. Masas\u0131n\u0131n ba\u015f\u0131na ge\u00e7mi\u015fti ancak neden ge\u00e7mi\u015fti? Bilgisayar\u0131 a\u00e7mas\u0131 gerekiyordu san\u0131r\u0131m. Ne d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu en son? Perde tamamen dikkatini da\u011f\u0131tm\u0131\u015ft\u0131. Hep b\u00f6yle olurdu zaten. Asla dikkatini tek bir i\u015fe toplayamaz, k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7ocuk gibi kelebe\u011fin pe\u015finden ko\u015fuverirdi. Kendisiyle ya\u015famak zor olmal\u0131yd\u0131. Ailesi i\u00e7in \u00fcz\u00fcld\u00fc. Kendisi de kendisi ile ya\u015farken \u00e7ok zorlan\u0131yordu. Bunu d\u00fc\u015f\u00fcnmek ona ne d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc hat\u0131rlatt\u0131. Kendimizden nefret ediyorduk, hayattan da nefret ediyorduk ve huzurlu de\u011fildik. Tamam da bu onun neden bilgisayar\u0131 a\u00e7mas\u0131 gerekti\u011fini a\u00e7\u0131klamazd\u0131 ki. Odan\u0131n k\u00f6\u015fesindeki yoga mat\u0131 dikkatini \u00e7ekti. Evet, yoga videosu bulacakt\u0131. Bombo\u015f yaz\u0131n\u0131 doldurma \u00e7abas\u0131yd\u0131 hep bunlar. Zaten hobilerde istikrar konusunda pek iyi de\u011fildi. Muhtemelen bir hafta i\u00e7erisinde bu hobisine de vakit ay\u0131rmak ona y\u00fck gelecek, yoga da terkedilmi\u015f hobiler tepesinde yerini alacakt\u0131. Bu \u015fekilde d\u00fc\u015f\u00fcnmek k\u00f6t\u00fc m\u00fcyd\u00fc acaba? Kendini tan\u0131mak m\u0131yd\u0131 yoksa? Ba\u015flamadan ba\u015faramayaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnmek\u2026 \u00d6deve ba\u015flarken beceremeyece\u011fini, g\u00fclerken a\u011flayaca\u011f\u0131n\u0131, severken bitece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnmek ve hep sonuca odaklanmak da bir problemdi asl\u0131nda. Kendi kendine g\u00fcld\u00fc. Problemi vard\u0131 ve bunun fark\u0131nda olarak davranmak da ba\u015fka bir problemiydi. Daha i\u015flevli mutlu bir insan olmak i\u00e7in \u00e7abalamas\u0131 gerekiyordu ve buna zihninin derinliklerinden ba\u015flamal\u0131yd\u0131 belki ama nereden ba\u015flayacakt\u0131? Nereden tutsa elinden kal\u0131yordu. Belki de \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcnmekti as\u0131l sorunu. D\u0131\u015ftan ifadesiz olsa da beyninde yank\u0131lanan kahkahay\u0131 duydu. E\u011fer sorun d\u00fc\u015f\u00fcnmek ise sonsuza kadar sorunlu kalaca\u011f\u0131n\u0131 biliyordu. <\/p>\n\n\n\n
Videolara bakmadan \u00f6nce kahve i\u00e7mek istedi\u011fini fark etti. Telefonunu al\u0131p mutfa\u011fa do\u011fru y\u00fcr\u00fcyecekken su kaynayana kadar izleyecek bir video arad\u0131. 15 dakika sonra videoyu buldu\u011funda bu s\u00fcre i\u00e7erisinde \u00e7oktan kahveyi yapabilece\u011fini fark etti ancak bu onu \u015fa\u015f\u0131rtan bir durum de\u011fildi. Hep b\u00f6yle olurdu zaten. Peki bir hatay\u0131 s\u00fcrekli tekrarl\u0131yor olmas\u0131 onu hata olmaktan \u00e7\u0131kar\u0131yor muydu? Ne yaz\u0131k ki hay\u0131r. Muhtemelen i\u00e7meyi unutaca\u011f\u0131 kahve ile masan\u0131n ba\u015f\u0131na oturmadan \u00f6nce perdenin aral\u0131\u011f\u0131ndan g\u00f6r\u00fcnen bah\u00e7e dikkatini \u00e7ekti. Perdeyi aralay\u0131p bah\u00e7eyi g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcnde umutla doldu i\u00e7i. Bu muydu yani? Saatler boyu zihninin dip k\u00f6\u015felerindeki yolculu\u011fundan onu \u00e7\u0131karan 3-4 tane a\u011fa\u00e7 m\u0131yd\u0131 ger\u00e7ekten? Cam\u0131 a\u00e7t\u0131. Kafas\u0131n\u0131 camdan \u00e7\u0131kard\u0131\u011f\u0131nda ald\u0131\u011f\u0131 koku onu daha da huzurlu hissettirdi. Y\u00fcz\u00fcne \u00e7arpan r\u00fczg\u00e2r, a\u011fa\u00e7lar\u0131n o g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc, bah\u00e7edeki mamalar\u0131 yiyen pofuduk siyah kedi\u2026 R\u00fczg\u00e2r\u0131n hissetti\u011fi k\u00f6t\u00fc \u015feyleri al\u0131p g\u00f6t\u00fcrd\u00fc\u011f\u00fcne dair \u00e7ocuksu bir inanc\u0131 vard\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcnden beri. Birden kendini umutlu hissetti. Evet, umutlu hissetti. Mutlu ya da huzurlu de\u011fil; bir \u015feylerin g\u00fczel olabilece\u011fine dair daha g\u00fczel hissetti birden. Kitap okuyas\u0131 geldi. Ya da ailesinin yan\u0131na m\u0131 gitseydi? Belgesel de izleyebilirdi. Her \u015feyi ayn\u0131 anda yapmak istedi birden. Nas\u0131l da heveslenmi\u015fti aniden. Belki de buydu sorun. K\u00fc\u00e7\u00fck \u015feylere mutlu olmak g\u00fczeldir ama belki de o k\u00fc\u00e7\u00fck olaylardan \u00e7abuk etkilenen bir insand\u0131. E\u015f derecede k\u00fc\u00e7\u00fck bir olay onu ya\u015famdan koparabiliyordu. Dengeli durmak \u00e7ok zordu. 5 dakikal\u0131k arayla hayat \u00e7ok g\u00fczeldi ve \u00e7ok zordu. \u00d6dev kolayd\u0131 ya da basitti. \u0130nsanlar\u0131 \u00e7ok seviyordu ya da nefret ediyordu. B\u00fct\u00fcn bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordu ama kitap okuyaca\u011f\u0131n\u0131 unutmu\u015ftu tabi. Pencere pervaz\u0131na b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 so\u011fuyan kahvesini al\u0131p kitapl\u0131\u011fa y\u00f6nelmeden \u00f6nce son bir kez pencereden d\u0131\u015far\u0131 bakt\u0131. Ne olursa olsun g\u00fczeldi hayat sanki. Hep bir umut vard\u0131. San\u0131r\u0131m onu kurtaran da bitmek bilmeyen umuduydu.<\/p>\n\n\n\n