(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Olduk\u00e7a yorgun ge\u00e7en bir g\u00fcn\u00fcn ard\u0131ndan daha da yorgun ge\u00e7ecek bir g\u00fcne ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m. \u015eimdi bir otob\u00fcste kafam\u0131 cama yaslay\u0131p g\u00f6zlerimi kapatmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken i\u00e7inde bulundu\u011fum \u015fehrin kasvetli g\u00f6r\u00fcnt\u00fcs\u00fc g\u00f6z kapaklar\u0131m\u0131 delip i\u00e7eri giriyordu. G\u00fcne\u015fli bir havan\u0131n bu kadar s\u0131k\u0131nt\u0131l\u0131 olabilece\u011fini daha \u00f6nce tecr\u00fcbe etmemi\u015ftim. Bana kilometrelerce ve y\u0131llarca uzak olan hikayelerin, beni bu kadar derinden sarsabilece\u011fini daha \u00f6nce hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmemi\u015ftim. Yolculu\u011fun sona ermesine yar\u0131m saat kald\u0131. Ge\u00e7en bir saat h\u00fccrelerime t\u00fcm karanl\u0131\u011f\u0131yla i\u015flemi\u015fken bundan sonraki 4-5 saati kald\u0131rabilir miyim, bilmiyordum. Evlere ra\u011fmen cans\u0131z, g\u00fcne\u015fe ra\u011fmen karanl\u0131k, kalabal\u0131\u011fa ra\u011fmen \u0131ss\u0131z bir yere vard\u0131k: Auschwitz.<\/p>\n\n\n\n
Bast\u0131\u011f\u0131m toprak zemin beni kendine \u00e7ekiyordu. Burada h\u0131zl\u0131 y\u00fcr\u00fcmek imkans\u0131zd\u0131. Her ad\u0131mda biraz daha yava\u015fl\u0131yordum. \u00d6nce g\u00fcvenlikten ge\u00e7tik, sonra kampa giri\u015f yapt\u0131k. Herhangi bir \u015feye dokunmaya o kadar korkuyordum ki\u2026 Demir kap\u0131n\u0131n aras\u0131ndan ge\u00e7erken yeterince yer olmas\u0131na ra\u011fmen k\u00fc\u00e7\u00fclmek hatta s\u00fcz\u00fclmek istedim. Bir saniye durup bloklara g\u00f6z gezdirdim. Ve g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcmden daha fazlas\u0131 oldu\u011funu bilmeme ra\u011fmen kamp\u0131n b\u00fcy\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcne \u015fa\u015f\u0131rd\u0131m. Rastgele bir bloktan ba\u015flad\u0131k dola\u015fmaya. \u0130lk girdi\u011fimiz bloktan hen\u00fcz bir \u015feyleri g\u00f6rmeye haz\u0131r olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131 fark ederek can s\u0131k\u0131nt\u0131s\u0131yla ayr\u0131ld\u0131m. A\u00e7\u0131k bir alandan merdivenle a\u015fa\u011f\u0131ya indik. K\u0131rematoryum oradayd\u0131. 14-15 ya\u015flar\u0131nda Naz\u0131m Hikmet\u2019in \u201cNereden Gelip Nereye Gidiyoruz?\u201d adl\u0131 \u015fiirini sahnede okumu\u015ftum. \u00c7ok uzundu ve ezberlemem zaman alm\u0131\u015ft\u0131. Ben yer alt\u0131nda bir noktaya tak\u0131l\u0131p kalm\u0131\u015fken, \u015fiirden akl\u0131mda kalan tek k\u0131s\u0131m gittik\u00e7e y\u00fckselen bir sesle tekrar ediyordu kendini:<\/p>\n\n\n\n
\u201c\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n \u00c7ocuklar \u00f6lebilir yar\u0131n<\/em><\/p>\n\n\n\n \u00c7ocuklar sakall\u0131 askerler gibi \u00f6lebilir yar\u0131n<\/em><\/p>\n\n\n\n \u00c7ocuklar \u00f6lebilir yar\u0131n atom bulutlar\u0131n\u0131n \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131nda<\/em><\/p>\n\n\n\n Arkalar\u0131nda bir avu\u00e7 k\u00fcl bile de\u011fil<\/em><\/p>\n\n\n\n Arkalar\u0131nda g\u00f6lgelerinden ba\u015fka bir \u015fey b\u0131rakmadan<\/em><\/p>\n\n\n\n Negatif resimcikler bo\u015flu\u011fun karanl\u0131\u011f\u0131nda<\/em><\/p>\n\n\n\n K\u0131rematoryum, k\u0131rematoryum, k\u0131rematoryum\u2026<\/em><\/p>\n\n\n\n \u2026\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n Bitirdi\u011fim her bloktan sonra duyars\u0131zla\u015ft\u0131\u011f\u0131m\u0131 hissediyordum. Bu duyars\u0131zla\u015fman\u0131n verdi\u011fi rahatl\u0131kla di\u011fer kap\u0131lardan ge\u00e7ebiliyordum. Fakat g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm ilk nesne ilk yaz\u0131 ilk camekanla duyars\u0131zl\u0131\u011f\u0131m yerini nefes darl\u0131\u011f\u0131na b\u0131rak\u0131yordu. Okudu\u011fum hi\u00e7bir yaz\u0131ya inanmak istemiyordum. T\u00fcm o \u00e7izgili k\u0131yafetleri, insanlar\u0131n \u00fcst \u00fcste yatt\u0131\u011f\u0131 yerleri, tren raylar\u0131n\u0131 ve toprak zemini hala zihnimde bir ger\u00e7ekli\u011fe oturtam\u0131yordum. Kitaplardan okudu\u011fum hikayelerin ya\u015fand\u0131\u011f\u0131 yerdeydim. Kitaplara inand\u0131m ama yerlere inanamad\u0131m. Akl\u0131mdan ge\u00e7en say\u0131s\u0131z d\u00fc\u015f\u00fcnce y\u00fcz\u00fcmde donuk bir suskunlukla yans\u0131tt\u0131 kendini. V\u00fccudum gittik\u00e7e a\u011f\u0131rla\u015f\u0131yordu. Ne zaman bu a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131 doruklarda hissetsem kendimi bir kap\u0131dan d\u0131\u015far\u0131 at\u0131yordum. Beni rahatlatan bir havan\u0131n d\u0131\u015farda olmay\u0131\u015f\u0131 bir an \u00f6nce eve d\u00f6nmek istememe sebep oldu. Bir yandan d\u00f6n\u00fc\u015f saatimizi kontrol ederken bir yandan etrafa g\u00f6z gezdiriyordum. Ac\u0131maktan yorulmu\u015ftum.<\/p>\n\n\n\n \u0130nsanlar\u0131n nas\u0131l grupland\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131yla ilgili bir tabela vard\u0131. Her grup i\u00e7in belirlenmi\u015f semboller detayl\u0131 bir \u015fekilde a\u00e7\u0131klan\u0131yordu. \u00d6tekile\u015ftirmeyi ve etiketlemeyi defalarca konu\u015fan ben i\u00e7in o tabela yeterince sars\u0131c\u0131yd\u0131.<\/p>\n\n\n\n Sergilenen ki\u015fisel e\u015fyalar ise say\u0131lamayacak kadar fazlayd\u0131. Taraklar, ayakkab\u0131lar, bavullar\u2026 \u0130simleri okudum bavullar\u0131n \u00fcst\u00fcnden. O kap\u0131dan ge\u00e7meden \u00f6nce bana yabanc\u0131 olan t\u00fcm o isimleri tekrar tekrar okudum. Esirlerin mektuplar\u0131n\u0131 inceledim. Umudunu yitirmeyen c\u00fcmlelerin kar\u015f\u0131s\u0131nda tebess\u00fcm ettim.<\/p>\n\n\n\n Saatler sonra kamptan ayr\u0131lma vaktimiz gelmi\u015fti. \u201cNereden gelip nereye gidiyoruz?\u201d diye sordum kendime.<\/p>\n\n\n\n Belki de hi\u00e7 yol almad\u0131k. Hi\u00e7bir yerden gelmedik ve hi\u00e7bir yere gitmiyoruz. Ayn\u0131 sorulara farkl\u0131 yanl\u0131\u015f cevaplar vererek insanl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 yitiriyoruz. Auschwitz\u2019i in\u015fa edenler de insand\u0131. K\u0131rematoryumda can verenler de. Ne geldik ne de gidiyoruz. Galiba sadece \u2018insan\u2019 kalmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yoruz.<\/p>\n\n\n\n Yazar: <\/em>Nesli\u015fah Kahraman<\/p>\n\n\n\n \u015eiir: Naz\u0131m Hikmet, \u201cNereden Gelip Nereye Gidiyoruz?\u201d<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Okudu\u011fum hi\u00e7bir yaz\u0131ya inanmak istemiyordum. T\u00fcm o \u00e7izgili k\u0131yafetleri, insanlar\u0131n \u00fcst \u00fcste yatt\u0131\u011f\u0131 yerleri, tren raylar\u0131n\u0131 ve toprak zemini hala zihnimde bir ger\u00e7ekli\u011fe oturtam\u0131yordum. Kitaplardan okudu\u011fum hikayelerin ya\u015fand\u0131\u011f\u0131 yerdeydim. Kitaplara inand\u0131m ama yerlere inanamad\u0131m.<\/p>\n","protected":false},"author":55,"featured_media":3850,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n