(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak 4 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
G\u00fcnler \u00f6ncesinden teslim oldum, yakla\u015fan bir g\u00fcne. Her \u015fey ayarlanm\u0131\u015f; ka\u00e7ta evden \u00e7\u0131kaca\u011f\u0131m, ne giyece\u011fim, nas\u0131l gidece\u011fim. 10-15 dakika \u00f6nceden orada olmak i\u00e7in, randevu saatimden 1 saat \u00f6nce evden \u00e7\u0131kmal\u0131y\u0131m. Tek bir olumsuz durumla kar\u015f\u0131la\u015faca\u011f\u0131ma inanm\u0131yorum. Yine de gidece\u011fim mekan\u0131n hat\u0131ras\u0131, bir perde gibi g\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcnde duruyor ve birlikte yemek yedi\u011fim insanlar\u0131 g\u00f6rmeme engel oluyor. Hat\u0131ralar can\u0131m\u0131 ac\u0131t\u0131yor. Ve ben oldu\u011fum yerde de\u011filim art\u0131k. \u00dczerinden y\u0131llar ge\u00e7mi\u015f bir hikayenin i\u00e7inde ya\u015f\u0131yorum. Hikayenin ana karakterinin ad\u0131m ad\u0131m b\u00fcy\u00fcmesini ve bana d\u00f6n\u00fc\u015fmesini izliyorum. O zamanlar kendimi k\u00fc\u00e7\u00fck g\u00f6rmezdim, hep ne kadar b\u00fcy\u00fck oldu\u011fumu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrd\u00fcm. \u015eimdi geriye d\u00f6n\u00fcp bak\u0131nca, sadece di\u011ferlerine g\u00f6re daha az oyun oynam\u0131\u015f bir k\u0131z \u00e7ocu\u011fu oldu\u011fumu fark ediyorum. 16 ya\u015f\u0131nda hayat\u0131m\u0131n en \u00f6nemli tecr\u00fcbesini geride b\u0131rak\u0131rken, kendimi tamamlanm\u0131\u015f bir insan olarak g\u00f6r\u00fcyordum. Oysa hi\u00e7bir \u015feye ba\u015flamam\u0131\u015f\u0131m. Kendimi rahatlam\u0131\u015f, hatta kurtulmu\u015f hissetmem gereken o g\u00fcnlerde ben en zor g\u00fcnlerimi geri almaya raz\u0131yd\u0131m. \u00c7\u00fcnk\u00fc rahat ge\u00e7en bir g\u00fcn\u00fcn ne demek oldu\u011funu bilmiyordum. \u015eu an 21 ya\u015f\u0131nday\u0131m ve hala rahatl\u0131\u011fa al\u0131\u015famad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
8 ya\u015f\u0131mda ilk defa skolyoz te\u015fhisi konuldu\u011funda, \u00f6n\u00fcmde t\u00fcrl\u00fc se\u00e7enekler vard\u0131. Ameliyat, korse tedavisi,al\u00e7\u0131 tedavisi\u2026 (Terimlere hakim olmad\u0131\u011f\u0131mdan herhangi bir hatam\u0131 g\u00f6rmezden gelmenizi rica edece\u011fim). Ve ben daha hastal\u0131\u011f\u0131m\u0131n ne oldu\u011funu bile bilmiyorken, bir de nas\u0131l tedavi olmak istedi\u011fimi soruyorlard\u0131. Bir s\u00fcre sonra ben klini\u011fin bekleme odas\u0131nda, ailem ise doktorun yan\u0131nda ayn\u0131 sorular\u0131 kafam\u0131zda d\u00f6nd\u00fcr\u00fcyorduk. Odadan kim \u00e7\u0131karsa \u00e7\u0131ks\u0131n, \u00f6nce bana yar\u0131m bir tebess\u00fcmle bak\u0131yordu, sonra telefon g\u00f6r\u00fc\u015fmesi yap\u0131yordu. Ben de eve d\u00f6nmeyi ve en g\u00fczel elbiselerimi giyip parka \u00e7\u0131kmay\u0131 bekliyordum. Doktorla vedala\u015ft\u0131k, klinikten ayr\u0131ld\u0131k, kimse bana tek bir \u015fey s\u00f6ylemedi. Konuyla o kadar alakam yoktu ki, ne sormam gerekti\u011fini bile bilmiyordum. Hi\u00e7bir \u015fey olmam\u0131\u015f gibi eve geldik, ben en g\u00fczel elbisemi giyip insanlar\u0131n ne kadar g\u00fczel oldu\u011fumu s\u00f6ylemelerini izledim. G\u00fcnler ge\u00e7ti, bir sabah evden \u00e7\u0131kt\u0131k. Vakitin sabah saati oldu\u011funu uykumdan uyand\u0131r\u0131ld\u0131\u011f\u0131m i\u00e7in tahmin ediyordum, g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fcm karanl\u0131\u011f\u0131n sabahla hi\u00e7bir ili\u015fkisi yoktu. Bu sefer b\u00fcy\u00fck bir hastanenin, olduk\u00e7a so\u011fuk bir odas\u0131nda, bir cihaz\u0131n i\u00e7ine girmemi istediler. 1 saat kadar hareketsiz bir \u015fekilde yatarsam, ak\u0131ll\u0131 bir \u00e7ocuk olurmu\u015fum. Ne dedilerse yapt\u0131m, hala ne soraca\u011f\u0131m\u0131 bilmiyordum. O odadan da \u00e7\u0131kt\u0131m. \u00d6d\u00fcl olarak pasta kazanm\u0131\u015ft\u0131m, evde keyifle pastam\u0131 yedim.<\/p>\n\n\n\n
G\u00fcnler ge\u00e7ti, doktora gittik. Bana sadece iyile\u015fece\u011fimi s\u00f6ylediler. K\u00f6t\u00fc oldu\u011fuma inanm\u0131yordum. O zaman d\u00fcnyan\u0131n normaliyle tan\u0131\u015ft\u0131m. Bir binadan ba\u015fka binaya doktorum rehberli\u011finde gidiyorduk. Herkes bana g\u00fcl\u00fcms\u00fcyordu, ben ise sadece cevap istiyordum: Hen\u00fcz sormad\u0131\u011f\u0131m soruya bir cevap. \u00d6ncesinden al\u0131nan \u00f6l\u00e7\u00fclerle ve daha bir\u00e7ok bilgiyle haz\u0131rlanan bir \u00fcr\u00fcn\u00fc kar\u015f\u0131ma koydular. Yamuk yumuk bir \u015feydi. Hi\u00e7bir esteti\u011fi, birbirine denk olan hi\u00e7bir noktas\u0131 yoktu. \u00dcstelik demir par\u00e7alar\u0131yla birle\u015ftirilmi\u015fti ve baz\u0131 k\u0131s\u0131mlar\u0131ndan vidalar\u0131 elime bat\u0131yordu. Hi\u00e7bir \u015fey yapmad\u0131m, birilerinin yard\u0131m\u0131yla kendimi o \u00e7irkinli\u011fin i\u00e7inde buldum. G\u00f6z\u00fcmden ya\u015flar d\u00f6k\u00fclmeye ba\u015flad\u0131. Bana bak\u0131p g\u00fcl\u00fcmseyen ailemi \u00fczmek istemedim, ben de g\u00fcld\u00fcm. Ne kadar hareket edebildi\u011fime bakt\u0131lar, can\u0131m\u0131n ne kadar yand\u0131\u011f\u0131n\u0131 sordular. Art\u0131k herkes ciddiydi, i\u015flerini yap\u0131yorlard\u0131. \u00dczerimden korseyi \u00e7\u0131kartt\u0131klar\u0131nda, t\u00fcm benli\u011fimle onu bir daha takmayaca\u011f\u0131ma emindim. O g\u00fcn tam tersine beni ikna etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131lar, istemedim. A\u011flad\u0131\u011f\u0131mda her \u015feyi elde etmeye al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. A\u011flayarak ondan ka\u00e7abilece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm, i\u015fe yaramad\u0131. O s\u0131rada, klinikte bir ba\u015fka k\u0131z daha vard\u0131. Bana balerin oldu\u011funu ve e\u011fer al\u0131\u015f\u0131rsam istedi\u011fim kadar hareket edebilece\u011fimi s\u00f6yledi. \u0130nanmad\u0131m. Bana k\u0131sa birka\u00e7 bale hareketi g\u00f6sterdi. O demir par\u00e7alar\u0131yla bunu yapabiliyor olmas\u0131, beni kendisine hayran b\u0131rakt\u0131. Korse tedavisi g\u00f6rmeye karar verdim. Babama tek bir soru sordum: \u201cKorseyi ne zaman \u00e7\u0131kartaca\u011f\u0131m?\u201d Bir sonraki geli\u015fimde \u00e7\u0131kartaca\u011f\u0131m\u0131 s\u00f6yledi. Bir sonraki geli\u015flerim ge\u00e7ti. Oturdu\u011fum yerden yard\u0131ms\u0131z kalkamad\u0131\u011f\u0131m, en g\u00fczel elbiselerimin bir defa giymemle y\u0131rt\u0131ld\u0131\u011f\u0131, parkta kimsenin bana g\u00fczel oldu\u011fumu s\u00f6ylemedi\u011fi g\u00fcnler birikti. Duygular\u0131m\u0131 ka\u011f\u0131da d\u00f6kt\u00fc\u011f\u00fcm, tek dostumun kitaplar oldu\u011fu g\u00fcnler, y\u0131llara d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc. 11-12 ya\u015flar\u0131mda, bir g\u00fcn klini\u011fe gitti\u011fimde, tecr\u00fcbeli bir hasta oldu\u011fum i\u00e7in, benden korse tedavisini reddeden Down sendromlu bir k\u0131zla konu\u015fmam\u0131 istediler. Yan\u0131na gidip konu\u015fmaya \u00e7al\u0131\u015fsam da benimle ilgilenmiyordu, sadece sabit bir noktaya bak\u0131yordu. Oyun oynamay\u0131 teklif ettim. Yere oturup ba\u011fda\u015f kurdum, can\u0131m ac\u0131d\u0131, belli etmedim. Bir s\u00fcre oyun oynad\u0131m onunla. Sonra iyi anla\u015fmaya ba\u015flad\u0131k. Odadan \u00e7\u0131kt\u0131ktan bir s\u00fcre sonra, k\u0131z\u0131n korse takt\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6\u011frendim. Eve d\u00f6nd\u00fc\u011f\u00fcmde bacaklar\u0131m mosmordu, kal\u00e7amda kesikler vard\u0131. Akl\u0131ma y\u0131llar \u00f6nce beni ikna etmek i\u00e7in bale yapan k\u0131z geldi. Kim bilir ne kadar can\u0131 ac\u0131d\u0131 da bana belli etmedi; benim iyili\u011fim i\u00e7in, hi\u00e7 tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131 birinin iyili\u011fi i\u00e7in. O gece, o k\u0131z i\u00e7in a\u011flad\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
\u0130kisinin de ne ismini, ne de nerede oldu\u011funu hi\u00e7bir zaman \u00f6\u011frenmedim. Ama g\u00f6r\u00fcnt\u00fcler, her istedi\u011fimde ayn\u0131 kalitesiyle geliyor g\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcne. T\u00fcm hat\u0131ralar\u0131m y\u00fcz tutarken eskimeye, onlar bir ev sahibi gibi ya\u015f\u0131yor i\u00e7imde. G\u00f6z\u00fcm\u00fcn \u00f6n\u00fcnden gitmeyen birka\u00e7 sahnenin hatr\u0131na, seviyorum ya\u015famay\u0131. \u015eimdi ad\u0131n\u0131 hat\u0131rlamad\u0131\u011f\u0131m birka\u00e7 ki\u015fi i\u00e7in umuda inan\u0131yorum.<\/p>\n\n\n\n
Ve buraday\u0131m. T\u00fcm bu d\u00fc\u015f\u00fcncelerle, hat\u0131ralarla dolu bir mekan\u0131n kap\u0131s\u0131nday\u0131m.<\/p>\n\n\n\n
Yazar:<\/em> Nesli\u015fah Kahraman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Hat\u0131ralar can\u0131m\u0131 ac\u0131t\u0131yor. Ve ben oldu\u011fum yerde de\u011filim art\u0131k. \u00dczerinden y\u0131llar ge\u00e7mi\u015f bir hikayenin i\u00e7inde ya\u015f\u0131yorum. Hikayenin ana karakterinin ad\u0131m ad\u0131m b\u00fcy\u00fcmesini ve bana d\u00f6n\u00fc\u015fmesini izliyorum.<\/p>\n","protected":false},"author":55,"featured_media":3694,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n