(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 3 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
Uykusuzlu\u011fum i\u00e7inde rastlad\u0131\u011f\u0131m ilk soka\u011fa sapt\u0131m. Sapt\u0131m, yoksa perdemde as\u0131l\u0131 tan\u0131m\u0131n\u0131 bekleyen o \u015fekilsiz g\u00f6lgelerle ba\u015f ba\u015fa kalacakt\u0131m. Bana dik dik bak\u0131yorlar. \u0130nsanlar de\u011fi\u015fti, evler, e\u015fyalar, hat\u0131ralar\u2026Ama onlar hep orada. Tehditk\u00e2r ama ayn\u0131 zamanda davetk\u00e2r g\u00f6zleriyle s\u00fcrekli bana bak\u0131yorlar. Bense onlara bazen bakabiliyorum. Bu gece nedense her zamankinden daha korkun\u00e7 g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorlar. Sokak lambalar\u0131 sanki biraz daha de\u011fi\u015fik yan\u0131yor, daha da b\u00fcy\u00fct\u00fcyor onlar\u0131. Sessizli\u011fin kulaklar\u0131mda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 o garip u\u011fultuyu hissedebiliyorum. Yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131m i\u00e7imde bir yerlerde k\u0131m\u0131ld\u0131yor. Kalbimdeki kakt\u00fcse suyunu i\u00e7iriyorum. \u015eimdi bu g\u00f6lgeler perdemden ta\u015f\u0131p beni ele ge\u00e7irseler ve ben de nihayetinde bir g\u00f6lgeye d\u00f6n\u00fc\u015fsem, diyorum i\u00e7imden. Yaln\u0131zca sokak lambalar\u0131 ile var olabilen, anlam edinmeyi bekleyen bir g\u00f6lge olsam. Geceleri yataklardan bana bakan korkulu g\u00f6zler tan\u0131mlamaya \u00e7al\u0131\u015fsa beni. Biraz sonra d\u00fc\u015f\u00fcncelerim kaybolup, yata\u011f\u0131n s\u0131cak taraf\u0131n\u0131 hislerime b\u0131rak\u0131yor. Biraz korkuyorum. Varl\u0131\u011f\u0131m\u0131 bu derece yads\u0131maya haz\u0131r m\u0131y\u0131m, bilmiyorum. O s\u0131rada g\u00f6lgeler aralar\u0131nda f\u0131s\u0131lda\u015f\u0131yor, ard\u0131ndan bana sesleniyorlar. \u00c7ok istiyorsan gel, diyorlar. Ama \u015fimdi de, bir g\u00f6lgeden farkl\u0131 de\u011filsin. G\u00f6zlerimi tavana \u00e7eviriyorum. Belki hakl\u0131lar belki de de\u011filler, bilmiyorum. Ortak bir y\u00f6n\u00fcm\u00fcz varsa o da tan\u0131ms\u0131z olmam\u0131zd\u0131r, diye ge\u00e7iriyorum i\u00e7imden. Sessizlik devam ediyor ama ben bir \u015feyler duymak istiyorum. Bir kedi miyavlas\u0131n, g\u00f6k g\u00fcrlesin, birileri bir \u015feyler f\u0131s\u0131ldas\u0131n istiyorum. D\u00fcnyan\u0131n i\u00e7ine geri d\u00f6nmek istiyorum. G\u00f6lgeler bana sessizce g\u00fcl\u00fcyor, bilerek yap\u0131yorlar bunu. Huzursuzca k\u0131m\u0131ldan\u0131yorum ama yata\u011f\u0131m bile g\u0131c\u0131rdam\u0131yor, sessizlik birikerek art\u0131yor. Bir ses edinmeye \u00e7al\u0131\u015fsam bile dudaklar\u0131m k\u0131m\u0131ldamayacak, biliyorum. Bunu daha \u00f6nce \u00e7ok denedim ve \u015fimdi \u00e7aresizli\u011fi \u00f6\u011frendim. Ger\u00e7eklik bana meyvesini hi\u00e7 vermeyecek \u00e7\u00fcnk\u00fc bahsedilen o noktay\u0131 \u00e7oktan ge\u00e7tim. Geceler boyu, an\u0131lar\u0131n bulan\u0131k suyundan i\u00e7iyorum. Bazen hi\u00e7 var olmam\u0131\u015f gibi geliyorlar bana, bazen de eskiden var olduklar\u0131n\u0131 unutuyorum. Ne de olsa ikisi de ayn\u0131 kap\u0131ya \u00e7\u0131k\u0131yor. Bir g\u00fcn o kap\u0131lar da yok olacak, biliyorum. \u00dcst\u00fcne bas\u0131p bir \u015feylerin i\u00e7ine girdi\u011fim t\u00fcm e\u015fikler, tutup \u00e7evirdi\u011fim kap\u0131 kollar\u0131\u2026Hepsi kaybolacak. Sessizlik devam ediyor. Birka\u00e7 renk g\u00f6rmek i\u00e7in g\u00f6zlerimi kap\u0131yorum. Uykusuzlu\u011fum hala yerinde ve sokaklar\u0131 olduk\u00e7a dar. Yine de y\u00fcr\u00fcyorum. Tan\u0131d\u0131k bir \u015feylerle kar\u015f\u0131la\u015fmak, \u00fczerinde hat\u0131ralar\u0131m\u0131n kokusu olan bir \u015fey bulmak i\u00e7in. Belki kendimle, belki eski bir \u015fark\u0131yla ama g\u00f6lgeler de\u011fil. Onlar\u0131 unutmak istiyorum, belki o zaman var olmay\u0131 b\u0131rak\u0131rlar. Baz\u0131 \u015feyler bak\u0131nca \u00e7ok vard\u0131r; bakmay\u0131nca da hi\u00e7 yoktur, diyorum i\u00e7imden. Hemen sonra, akl\u0131ma \u00f6znenin anlams\u0131zl\u0131\u011f\u0131 geliyor. Bir \u015feyler ben onlara bakmasam da yok olmayacak, anl\u0131yorum. G\u00f6zlerimi kapal\u0131 tutuyorum ama orada olduklar\u0131n\u0131 biliyorum. \u0130\u00e7lerinden biri beni \u00e7a\u011f\u0131rmaya devam ediyor. \u00c7ok istiyorsan gel, diyor. Ama \u015fimdi de bir g\u00f6lgeden farkl\u0131 de\u011filsin.<\/p>\n\n\n\n
Yazar:<\/em> Hatice Ceren T\u0131r\u0131\u015f<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u201cGeceler boyu an\u0131lar\u0131n bulan\u0131k suyundan i\u00e7iyorum. Bazen hi\u00e7 var olmam\u0131\u015f gibi geliyorlar bana, bazen de eskiden var olduklar\u0131n\u0131 unutuyorum. Ne de olsa ikisi de ayn\u0131 kap\u0131ya \u00e7\u0131k\u0131yor. \u201c<\/p>\n","protected":false},"author":62,"featured_media":3481,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n