Hani baz\u0131 g\u00fcnler vard\u0131r, sabah yataktan kalmak i\u00e7in bir neden bulamazs\u0131n. Uykun ka\u00e7m\u0131\u015ft\u0131r veya s\u0131k\u0131lm\u0131\u015fs\u0131nd\u0131r da ancak \u00f6yle kalkars\u0131n. Bir tembel hayvan edas\u0131yla yapars\u0131n kahvalt\u0131n\u0131. Ayaklar\u0131n yerlerde s\u00fcr\u00fcn\u00fcr. Di\u015flerini f\u0131r\u00e7alamak bile anlams\u0131z gelir, \u00f6ylece \u00e7\u0131k\u0131verirsin d\u0131\u015far\u0131. \u0130\u015fe, okula, seni \u015fu anlams\u0131z hayat\u0131nda me\u015fgul edecek neyse ona do\u011fru yol al\u0131rs\u0131n. Buruk bir melankoli vard\u0131r i\u00e7inde. So\u011fuk havay\u0131 y\u00fcz\u00fcnde hissetmek iyi gelir. Sonbahar yapraklar\u0131 ve ya\u011fmurlu hava… <\/p>\n\n\n\n
\u0130\u015fte bu \u00f6yle g\u00fcnlerden biri de\u011fildi. En son ne zaman \u00f6yle bir g\u00fcn\u00fcm olmu\u015ftu hat\u0131rlam\u0131yorum bile. \u00c7\u00fcnk\u00fc son zamanlarda melankoli bile aranan bir duygu olmu\u015ftu. Hayat ne benim i\u00e7in bekliyor ne de ben ona yeti\u015febiliyordum. Siyah pencereli makam arabalar\u0131 olur ya d\u0131\u015far\u0131daki hi\u00e7bir renk i\u00e7 a\u00e7\u0131c\u0131 de\u011fildir, \u00f6yle bakmaya al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131m. Sanki kafan\u0131n tam arkas\u0131na ar\u0131lar yuva yapm\u0131\u015f ve t\u00fcm g\u00fcn boyu v\u0131z\u0131lt\u0131 ve u\u011fultu \u00e7\u0131kar\u0131yormu\u015f gibi ne elle tutulabilen ne de ink\u00e2r edilebilen stresin art\u0131k bilincinde bile olam\u0131yordum. G\u00fcnlerim, \u00fc\u00e7 g\u00fcn sonra hat\u0131rlayamayaca\u011f\u0131m an\u0131lar \u00e7orbas\u0131 halinde ge\u00e7ip gidiyordu. Bilincimi \u00e7ok a\u00e7\u0131p kar\u015f\u0131ma \u00e7\u0131kacak binbir t\u00fcrl\u00fc dertle kar\u015f\u0131la\u015fmamak i\u00e7in otomatik pilota b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130\u015fte \u00f6yle bir g\u00fcnd\u00fc o g\u00fcn.<\/p>\n\n\n\n
\u015eemsiye ta\u015f\u0131tmayacak ama yine de \u0131slatan ya\u011fmurlardan birisi ya\u011f\u0131yordu. Ta\u015f caddede herkes ba\u015f\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnde en sa\u011flam veya en de\u011fersiz g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u015feyi tutup ko\u015fu\u015fturmaya devam ediyordu. Arada baz\u0131 melankolikler vard\u0131 \u0131slanmak ho\u015flar\u0131na gidiyordu. Ben ise bir kahvecide oturmu\u015f d\u0131\u015far\u0131y\u0131 izliyordum. Son zamanlarda edindi\u011fim bir zevkti bu. Kahvecilere para vermekten \u00e7ekinmeyi b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131m. \u0130lk ba\u015flarda alkoll\u00fc i\u00e7eceklere bakt\u0131\u011f\u0131m gibi bak\u0131yordum kahveye. Tatlar\u0131 pek farkl\u0131 de\u011fildi de\u011fi\u015fik se\u00e7eneklerin. Tabii ki bira, rak\u0131dan farkl\u0131d\u0131r fakat bir biray\u0131 di\u011ferinden hala ay\u0131ramam. Ayn\u0131s\u0131 s\u00fctl\u00fc kahve, filtre kahve gibi farkl\u0131l\u0131klarda da ge\u00e7erli. O y\u00fczden s\u00fctl\u00fc kahvenin fiyat\u0131 en \u00f6nemli k\u0131stast\u0131 benim i\u00e7in. Fakat sonradan kahvecilere kimsenin kahve i\u00e7in gitmedi\u011fini fark ettim. Kahveyi cidden sevenler kendi evlerinde yap\u0131yordu. Garip bir gururla kar\u0131\u015f\u0131k kahve zevki i\u00e7in ciddi paralar ve vakitler ay\u0131r\u0131p adeta kahvecilere g\u00fcvenmiyorlard\u0131. Bu kafelere, kahvecilere gelen insanlar ya benim yapt\u0131\u011f\u0131m gibi pencereden d\u0131\u015far\u0131y\u0131 izlemek i\u00e7in ya da arkada\u015flar\u0131 i\u00e7in geliyordu. Bu pencereye bilgisiyar, telefon da dahil tabii ki. Evden kendini atma \u00e7abas\u0131yd\u0131 bu. Adeta bir yaln\u0131zl\u0131k klostrofobisi. G\u00f6z \u00e7evresinde bir insan\u0131n varl\u0131\u011f\u0131, kulak misafiri olunan konu\u015fmalar \u015fu yaln\u0131z hayatta ba\u011flanmaya korkan insanlar i\u00e7in can simidi gibiydi. Benim de u\u011frama nedenim buydu zaten. Otomatik pilottan kendimi ay\u0131rabildi\u011fim nadir yerlerden birisi. \u00c7\u00fcnk\u00fc insano\u011fluna olan merak\u0131m belki de benim hala ya\u015famaya devam etmemin yeg\u00e2ne sebebi daha a\u011f\u0131r bas\u0131yordu her \u015feyden. <\/p>\n\n\n\n
\u0130nsanlar\u0131 izlemek, seslerini duymak, hikayelerini dinlemek beni benden al\u0131yordu. M\u00fczik dinlemek bile istemiyordum. B\u00f6yle ortamlarda adeta evsiz bir kedi gibiydim. \u00c7al\u0131\u015fanlara, insanlara olduk\u00e7a kibar ve nazik davran\u0131yor bir tas mama yerine ho\u015fg\u00f6r\u00fc ve kabullenmi\u015flik bekliyordum. Kendimle ba\u015f ba\u015fayken hissetti\u011fim huysuzluk eriyip gidiyordu. <\/p>\n\n\n\n
Her \u015fey gibi kahvecide oturman\u0131n da bir rit\u00fceli var hayat\u0131mda. Mek\u00e2na girdi\u011fim gibi masalara g\u00f6z att\u0131m. D\u00f6rtl\u00fc masalara oturup gereksiz yer kaplama veya ba\u015fkas\u0131n\u0131n yan\u0131ma oturabilece\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcncesi naho\u015f geldi\u011finden ikili masalar\u0131 g\u00f6z\u00fcme kestirdim. Sosyal olarak kendine g\u00fcvenmeyen herkeste oldu\u011fu gibi mek\u00e2n\u0131n ortas\u0131ndansa kenar hatta m\u00fcmk\u00fcnse pencere kenar\u0131 yerlere bakm\u0131\u015ft\u0131m. K\u0131\u015f g\u00fcn\u00fc olmas\u0131yla b\u00fcy\u00fck bir \u015fans olarak ikili pencere kenar\u0131 s\u0131rt\u0131 duvara bakan bir yer bulmu\u015ftum. Sonra ilk \u00f6nce sandalyede otururken montu \u00e7\u0131karmakla debelle\u015fmemek i\u00e7in oturmadan montumu ve atk\u0131m\u0131 \u00e7\u0131kard\u0131m. Bo\u015f mont ceplerimden neyi \u00e7alabileceklerini bilmesem de montumu oturdu\u011fum sandalyenin arkas\u0131na asmaktansa kar\u015f\u0131 sandalyeme koydum. Bu t\u00fcr gereksiz inan\u00e7lar ve hareketler zaten dertli ba\u015f\u0131ma ba\u015fka dert a\u00e7mayay\u0131m diye yap\u0131p daha da dert a\u00e7mama neden oluyordu. Ama b\u00f6yle rit\u00fceller kendimi otomatik pilota b\u0131rakmam\u0131 ve ger\u00e7ekli\u011fin o bo\u011fucu bask\u0131s\u0131ndan kurtulmam\u0131 sa\u011fl\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
Bunlar\u0131 yaparken tabii ki de e\u011fer otururken y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6remeyece\u011fim birisi varsa onlar\u0131n y\u00fcz\u00fcne bakmay\u0131 ihmal etmedim. Garip bir \u015fekilde oradaki kimseyi g\u00f6zden ka\u00e7\u0131rmak istemiyordum. Belki de maymun i\u015ftahl\u0131l\u0131kt\u0131r bu. Ya daha ilgin\u00e7 birisini ka\u00e7\u0131r\u0131rsam korkusu…<\/p>\n\n\n\n
\u0130\u015fte sonra da duyular\u0131m\u0131 a\u00e7ma vakti. Orta ya\u015fl\u0131 amcalar\u0131n politika konu\u015fmalar\u0131, uzakta bilgisayar ba\u015f\u0131ndaki i\u015f kad\u0131n\u0131n\u0131n telefondaki ciddi g\u00f6r\u00fc\u015fmesi… Tabii bunlar b\u00f6yle k\u0131saca s\u00f6yleyince pek ilgin\u00e7 durmuyor fakat as\u0131l dikkat \u00e7ekici noktalar i\u00e7in di\u011fer k\u0131s\u0131mlar\u0131 elemek laz\u0131m. Mesela p\u00fcr dikkat dinlemeseydim amcalar\u0131n hafif \u0131rk\u00e7\u0131l\u0131k kokan komplo teorilerini duyamayacakt\u0131m. \u00c7evremin duyarl\u0131l\u0131\u011f\u0131 sa\u011f olsun muhtemelen o an ba\u015fka bir yerde olsam b\u00f6yle bir \u015feyin varl\u0131\u011f\u0131ndan bile haberim olmayacakt\u0131. Ke\u015fke detay\u0131n\u0131 \u015fimdi hat\u0131rlayabilsem ama akl\u0131mda kalan \u00e7o\u011fu an\u0131da oldu\u011fu gibi o de\u011fi\u015filemez histi. <\/p>\n\n\n\n
Kahvecileri o y\u00fczden biraz da benzin istasyonlar\u0131na benzetiyorum. Bilmem ka\u00e7 saatlik yolun ard\u0131ndan bacaklar\u0131n\u0131 a\u00e7abilece\u011fin mola yeri… G\u00fcn\u00fcn yo\u011funlu\u011funu, derdini, kirini ve g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fcn\u00fc o kap\u0131dan d\u0131\u015far\u0131da b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m sa\u011fl\u0131ks\u0131z sosyalli\u011fimi daha da sa\u011fl\u0131ks\u0131z yollarla tatmin etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131m yer. Ama tabii bu ge\u00e7ici huzur kahve bitene ya da so\u011fuyana kadar. Sonra yine pilot otomatikle\u015fmeli. Bilin\u00e7 kapal\u0131 bir \u015fekilde \u00e7\u0131kmal\u0131 ya\u011fmura. San\u0131r\u0131m herkesin “Nas\u0131ls\u0131n?” sorusuna cevap verdi\u011fi “\u0130yiyim.” asl\u0131nda bu durumdan ibaret. Ruhsal buhran i\u00e7inde en ufak huzur veya melankoli k\u0131r\u0131nt\u0131s\u0131n\u0131 hissedince kalifiye g\u00f6r\u00fcyor kendini insan bu cevaba. Belki de bizler de mutlu olmak i\u00e7in ya\u015fam\u0131yoruzdur asl\u0131nda hedonistlerin dediklerinin aksine. Belki de herkes kendi k\u00fc\u00e7\u00fck kahvecisini ar\u0131yordur hayatta. Durmak bilmeksizin ya\u011fmur ve aralarda ba\u015f\u0131m\u0131z\u0131 sokup dinlendi\u011fimiz kahveciler…<\/p>\n\n\n\n
Yazan: Umut Berk D\u00f6nmez<\/em>\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" ”Ta\u015f caddede herkes ba\u015f\u0131n\u0131n \u00fcst\u00fcnde en sa\u011flam veya en de\u011fersiz g\u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc \u015feyi tutup ko\u015fu\u015fturmaya devam ediyordu. Arada baz\u0131 melankolikler vard\u0131 \u0131slanmak ho\u015flar\u0131na gidiyordu. Ben ise bir kahvecide oturmu\u015f d\u0131\u015far\u0131y\u0131 izliyordum. ”<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":2988,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[776,409],"yoast_head":"\n