Ne zaman uzansa elimiz kaleme, klavyeye i\u00e7imizden bir ses; \u201cDur belki yeterince iyi yazamayacaks\u0131n. Hay\u0131r durmal\u0131s\u0131n yaz\u0131 yazmaya ne gerek var ki?\u201d diyor. Bir yan\u0131m\u0131z deliler gibi hak veriyor i\u00e7imizdeki sese, di\u011fer yan\u0131m\u0131zsa bizi buraya getiriyor.<\/p>\n\n\n\n
Neye direniyoruz, sahiden neye? Ba\u015faramamak m\u0131 korkutuyor bu kadar, ba\u015faramamak ne demek ki asl\u0131nda. \u0130nsan hata yapmak i\u00e7in do\u011fmad\u0131 m\u0131? Kim korkuttu bizi bu denli hata yapmaktan? Y\u00fcr\u00fcmeyi \u00f6\u011frendim diye, kimseye engelli yollarda d\u00fc\u015fmeyece\u011fime s\u00f6z vermedim ben. Engellerde d\u00fc\u015fece\u011fim elbette. D\u00fc\u015fece\u011fim, yarama bakmay\u0131 \u00f6\u011frenece\u011fim, yarama hangi ilac\u0131n iyi gelece\u011fini kavrayaca\u011f\u0131m, anlayaca\u011f\u0131m… Asla d\u00fc\u015fmemekten bahsediyorum hep, asla kalemi elime almamaktan, asla yoga mat\u0131n\u0131n \u00fczerine oturmamaktan \u00e7\u00fcnk\u00fc ba\u015faramamaktansa, yapmamak daha cazip. \u0130nsan y\u00fcz\u00fcne tokat at\u0131lmas\u0131n\u0131 sevmiyor. Ba\u015faramad\u0131n denmesini hi\u00e7 sevmiyor.<\/p>\n\n\n\n
Halbuki fark edebilmek i\u00e7in, hata yapabilmek gerek. Hissedebilmek i\u00e7in izin vermek gerek. \u0130zin vermek… Nas\u0131l oluyor? Birini tan\u0131mak, birine kalbini a\u00e7mak, mutlulu\u011fu en \u00fcst seviyede ya\u015famak, ac\u0131n\u0131n en dip k\u00f6\u015felerine bakmak, korkmak, cesaret etmek nas\u0131l oluyor?<\/p>\n\n\n\n
B\u0131rak\u0131n beni, ben hissetmek istemiyorum. B\u0131rak\u0131n, kendi d\u00fcnyamda kalay\u0131m. O kadar mutlu olmayay\u0131m, b\u0131rak\u0131n. Kalbimi en iyi ben bileyim, kendimi en iyi ben tan\u0131yay\u0131m, b\u0131rak\u0131n. \u0130zin vermek, teslim olmak demek. Ben teslim olmak istemiyorum.<\/p>\n\n\n\n
Ac\u0131y\u0131 en dipte ya\u015famay\u0131, g\u00f6zlerim \u015fi\u015fene kadar a\u011flamay\u0131, kendimle dost olmay\u0131 seviyorum ben. Birinin g\u00f6z ya\u015flar\u0131m\u0131 silmesine al\u0131\u015fk\u0131n de\u011filim. Birinin g\u00f6z ya\u015flar\u0131m\u0131n sebebini sormas\u0131na, beni anlamas\u0131na al\u0131\u015fk\u0131n de\u011filim. Beni ne zaman, kim anlad\u0131 ki? Kim ne hissetti\u011fime bakt\u0131? Kim y\u0131kt\u0131klar\u0131, yakt\u0131klar\u0131, kanatt\u0131klar\u0131 i\u00e7in \u00f6z\u00fcr diledi ki benden. Kim?<\/p>\n\n\n\n
Ben kendimle kald\u0131m. Kimsenin duymad\u0131\u011f\u0131 gecelerde, kimsenin duymad\u0131\u011f\u0131 saatlerde kendime sar\u0131ld\u0131m. Kendi yaralar\u0131m\u0131 en \u00e7ok kendime a\u00e7t\u0131m. Nas\u0131l sar\u0131l\u0131r, ne iyi gelir, en \u00e7ok ben d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi diyor ki insanlar, gel birlikte bakal\u0131m, gel kendini a\u00e7. Benden, kimsesiz hissetti\u011fim gece yar\u0131lar\u0131n\u0131 unutmam\u0131 istiyorlar. Benden kanayan yaralar\u0131m\u0131 nas\u0131l tek ba\u015f\u0131na sard\u0131\u011f\u0131m\u0131 unutmam\u0131 istiyorlar. Yata\u011f\u0131m\u0131n i\u00e7inde, kalbimin en derinliklerinde hissetti\u011fim ac\u0131y\u0131 g\u00f6z ya\u015flar\u0131m tan\u0131mlad\u0131. G\u00f6z ya\u015flar\u0131m anlatt\u0131, ne kadar ac\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 anlatt\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Hep \u00e7\u0131kt\u0131m o yata\u011f\u0131n i\u00e7inden, hep kalkt\u0131m aynaya bakt\u0131m. Aynadakine destek oldum, ona bazen hi\u00e7 inanmad\u0131m, bazen yapt\u0131klar\u0131na uzaktan bak\u0131p vay anas\u0131n\u0131 be dedim. Bazen onu g\u00f6rmedim, duymad\u0131m, dinlemedim, sormad\u0131m, izin vermedim. Birlikte b\u00fcy\u00fcd\u00fck biz yata\u011f\u0131n i\u00e7indekiyle.<\/p>\n\n\n\n
Onu anlamak i\u00e7in kulak kabart\u0131yorum son zamanlarda ona izin vermeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yorum. Yata\u011f\u0131n i\u00e7indeki, beni duyuyor musun? O g\u00fcnler geride kald\u0131, sen dipleri g\u00f6rd\u00fcn, en dibi sevmeyi de \u00f6\u011frendin. Unuttun mu? En dipte, a\u011flamay\u0131 sevmeyi \u00f6\u011frendin sen. Yaralar\u0131n\u0131 a\u00e7t\u0131n sen, kendine. \u015eimdi izin vermek zor, fark\u0131nday\u0131m \u00e7ok zor.<\/p>\n\n\n\n
Korkuyorsun de\u011fil mi? En dipte kalan ac\u0131lar\u0131n\u0131 fark edecekler, i\u00e7indeki minik k\u0131z \u00e7ocu\u011funa dokunacaklar, mutlulu\u011fu \u00e7ok yukar\u0131da ya\u015fatacaklar sana. Halbuki sen, al\u0131\u015fm\u0131\u015ft\u0131n. Minik d\u00fcnyanda, minik odanda, kitaplar\u0131nda kendini aramaya. \u0130\u00e7ti\u011fin \u00e7ay\u0131n tad\u0131na varmaya, yaralar\u0131n\u0131 dostlar\u0131nla konu\u015fmaya. \u201cDenizin bitti\u011fi yerde sahil evleri, ben biterim sen ba\u015fla ey sevgili.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yazar: Azra \u00d6ner<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
”B\u0131rak\u0131n beni, ben hissetmek istemiyorum. B\u0131rak\u0131n, kendi d\u00fcnyamda kalay\u0131m. O kadar mutlu olmayay\u0131m, b\u0131rak\u0131n. Kalbimi en iyi ben bileyim, kendimi en iyi ben tan\u0131yay\u0131m, b\u0131rak\u0131n. \u0130zin vermek, teslim olmak demek. Ben teslim olmak istemiyorum.”<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":2597,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[739,599,735],"yoast_head":"\n