Zaman zaman \u201cher \u015fey\u201d ile \u201chi\u00e7bir \u015fey\u201din ayn\u0131 noktadan \u00e7\u0131k\u0131p birbirinin z\u0131dd\u0131 y\u00f6ne bir ok gibi ilerledi\u011fini, sadece bizim sonunu g\u00f6remedi\u011fimiz i\u00e7in sonsuz dedi\u011fimiz fakat asl\u0131nda sonlu olan bir dairenin \u00f6teki ucunda tekrardan bulu\u015ftu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm. Bu bana ayn\u0131 d\u00fcnyan\u0131n etraf\u0131ndaki ekvator \u00e7izgisini \u00e7a\u011fr\u0131\u015ft\u0131r\u0131r ve birbirinin z\u0131dd\u0131 olan her \u015feyin ekvator \u00e7izgisinin d\u0131\u015f\u0131ndaki di\u011fer paraleller misali gittik\u00e7e k\u00fc\u00e7\u00fclerek ayn\u0131 daireyi olu\u015fturdu\u011fu hissine kap\u0131l\u0131r\u0131m. Sonraki \u00e7izgide \u201cger\u00e7ek\u201d ile \u201csahte\u201dnin, bir k\u00fc\u00e7\u00fck \u00e7izgide \u201ciyi\u201d ile \u201ck\u00f6t\u00fc\u201dn\u00fcn, daha k\u00fc\u00e7\u00fck olan\u0131nda \u201cmasumiyet\u201d ve \u201csu\u00e7\u201dun, bir di\u011fer k\u00fc\u00e7\u00fc\u011f\u00fcnde \u201cmutluluk\u201dun ve \u201c\u00fcz\u00fcnt\u00fc\u201dn\u00fcn ve evrende z\u0131dd\u0131 olan her nesnenin, durumun, duyunun, duygunun, alg\u0131n\u0131n, d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen veya d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclmese de var olan \u015feylerin, tan\u0131mlanamayan hislerin, hi\u00e7bir \u015fey kalana kadar sayaca\u011f\u0131m\u0131z her \u015feyin bu \u00e7izgilerden biri oldu\u011funu\u2026 Ve insan s\u00fcrekli bu \u00e7izgilerin \u00fczerinde y\u00fcr\u00fcr. Bir birinin, bir \u00f6tekinin \u00fczerinde sekerek iner, \u00e7\u0131kar, atlar, u\u00e7ar, bazen de d\u00fc\u015fer. Herhangi bir anlamda her \u015feyi ya\u015fayan ve hi\u00e7bir \u015feyi ya\u015famayan insanlar bile bir noktada ayn\u0131 \u00e7izgilere d\u00fc\u015fer. Ka\u00e7 y\u0131ll\u0131k oldu\u011funu bilmedi\u011fimiz \u00f6mr\u00fcm\u00fcz varl\u0131k ve hi\u00e7lik aras\u0131nda gider durur. Ge\u00e7mi\u015fimiz bir yerden sonra ger\u00e7ekli\u011fini kaybeder, ger\u00e7ek oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz hisler, hep hayat\u0131m\u0131zda var olaca\u011f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcz insanlar bir anda ortadan kaybolur ve do\u011fru ile yanl\u0131\u015f, bizim d\u00fcnyam\u0131zda \u00e7izginin neresinde oldu\u011fumuza g\u00f6re \u015fekillenir. Ya\u015fad\u0131klar\u0131m\u0131z ge\u00e7mi\u015fimize g\u00f6m\u00fcld\u00fck\u00e7e ger\u00e7ekli\u011fini orada b\u0131rak\u0131r ve unutulmaya y\u00fcz tutar. Bazen bize fazla iyi g\u00f6r\u00fcnen \u015feyler asl\u0131nda as\u0131l k\u00f6t\u00fclerdir, k\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn\u00fc a\u00e7\u0131k\u00e7a belli eden her \u015feyin i\u00e7inde d\u00fcr\u00fcstl\u00fc\u011f\u00fcn pay\u0131 olarak bir miktar iyilik bulunur. Su\u00e7 i\u015fleyen herkes ge\u00e7mi\u015finde bir miktar masumdur. Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z her co\u015fkulu mutlulu\u011fun i\u00e7inde bu an\u0131n\u0131n bitece\u011fi korkusundan dolay\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00fcz\u00fcnt\u00fc vard\u0131r, bazen h\u00fcz\u00fcnl\u00fc ve \u00fcz\u00fcnt\u00fcl\u00fc hissetti\u011fimiz anlarda bize mutluluktan kalan bir par\u00e7am\u0131z\u0131 hat\u0131rlar, g\u00fcl\u00fcmseriz. Ve hep en \u00e7ok sevdi\u011fimiz insanlara kar\u015f\u0131 bir g\u00fcn onlardan nefret etme potansiyeli besleriz\u2026<\/p>\n\n\n\n
Hi\u00e7 yaln\u0131z kalmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z ve mutlu ge\u00e7irdi\u011fimiz birka\u00e7 g\u00fcn\u00fcn sonunda yaln\u0131z kald\u0131\u011f\u0131m\u0131zda anlams\u0131z bir h\u00fcz\u00fcn \u00e7\u00f6ker i\u00e7imize. Belki de zihnimiz bizden habersiz bir \u015feyler sorgular bir yerlerde, biz bunun nedenini anlamazken. Olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z biri gibi mi davranm\u0131\u015f\u0131zd\u0131r? S\u0131rf onaylanmama korkusundan yarg\u0131lanan baz\u0131 d\u00fcnya i\u015flerinde sesimizi mi \u00e7\u0131karmaktan geri kalm\u0131\u015f\u0131zd\u0131r? Yaln\u0131zken d\u00fc\u015f\u00fcnmemiz gereken birtak\u0131m \u015feyleri mi d\u00fc\u015f\u00fcnememi\u015fizdir? Mutlulu\u011fumuzun yaln\u0131zl\u0131kla kenetlenece\u011finden mi korkmu\u015fuzdur? Beynimiz i\u00e7ten i\u00e7e oldu\u011fumuz ki\u015fiyi ve davrand\u0131\u011f\u0131m\u0131z ki\u015fiyi sorgularken biz sadece onun arkas\u0131nda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 bu izi hissetmekle kalm\u0131\u015f\u0131zd\u0131r \u00e7o\u011fu zaman. Sonra da bu hissi \u015fehirden uzakta bir yol k\u0131y\u0131s\u0131na atm\u0131\u015f, hemencecik uzakla\u015fm\u0131\u015f\u0131zd\u0131r oradan.<\/p>\n\n\n\n
Ya hi\u00e7 d\u00fc\u015f\u00fcnmemekten, ya da fazla d\u00fc\u015f\u00fcnmekten gittik\u00e7e bir \u201ckaos\u201da do\u011fru s\u00fcr\u00fckleniriz. \u00c7okluk ve yokluk, her ikisi de birbirini \u00e7eker ve koca bir girdap olu\u015fturur kafam\u0131z\u0131n i\u00e7inde. Zihnimiz bir evrendir ve i\u00e7inde her \u015feyi bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Alg\u0131lar\u0131m\u0131z, biz hayal edebildi\u011fimiz \u00f6l\u00e7\u00fcde olu\u015fur evrenimizde. Zaten bu y\u00fczden bizim sonunu g\u00f6rebildi\u011fimiz kadar sonludur evren ve insan da, sonunu g\u00f6rebildi\u011fi kadar hayal edebilir evrenini. Onu geli\u015ftirebilir, rengini isterse mavi, isterse mor isterse bamba\u015fka bir renk yapar ancak \u00e7o\u011fu insan\u0131n evreni siyaht\u0131r. Kendilerine haz\u0131r bilgi olarak gelen bu \u00f6zelli\u011fi de\u011fi\u015ftirmeye yeltenmezler \u00e7\u00fcnk\u00fc, hatta bunun \u00fczerinde d\u00fc\u015f\u00fcnmezler bile. D\u00fc\u015f\u00fcnseler de bunu yapmaya cesaret edemezler ve evrenleri sadece g\u00f6rd\u00fckleriyle s\u0131n\u0131rl\u0131 kal\u0131r; hayal edebildikleriyle de\u011fil. \u0130nsanlar\u0131n \u00e7o\u011fu ya\u015fam\u0131n\u0131 oldu\u011fu yerde bir yerlerde sekerek ge\u00e7irir ve hayal edemeden, hayal etti\u011fini ya\u015fayamadan, bir t\u00fcrl\u00fc kendi i\u00e7in bir \u015feyler yapamadan, ancak ba\u015fkalar\u0131n\u0131n s\u0131n\u0131rlad\u0131\u011f\u0131 d\u00fc\u015fleri g\u00f6rerek \u00e7eker gider bu d\u00fcnyadan.<\/p>\n\n\n\n
Herkes \u00e7ekip gitti\u011finde, heplikten hi\u00e7li\u011fe uzanan bu \u00e7izgi de yeni bir nokta halini al\u0131r; ne zaman ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 bilmedi\u011fi bu insanl\u0131k maceras\u0131n\u0131n sonsuz ama sonlu \u00e7izgisine noktas\u0131n\u0131 koymu\u015f olur. Anlamlar yiter, ya\u015fananlar ge\u00e7mi\u015fte u\u00e7u\u015fan bir tozdur art\u0131k. Ama hayattayken ya\u015fanan her an\u0131n arkas\u0131nda b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izler, beynimizin i\u00e7inde bir yerlerde kendini ya\u015fat\u0131r…<\/p>\n\n\n\n
Yazar:Yaren K\u00f6se<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zihnimiz bir evrendir ve i\u00e7inde her \u015feyi bar\u0131nd\u0131r\u0131r. Alg\u0131lar\u0131m\u0131z, biz hayal edebildi\u011fimiz \u00f6l\u00e7\u00fcde olu\u015fur evrenimizde. Zaten bu y\u00fczden bizim sonunu g\u00f6rebildi\u011fimiz kadar sonludur evren ve insan da, sonunu g\u00f6rebildi\u011fi kadar hayal edebilir evrenini. <\/p>\n","protected":false},"author":49,"featured_media":2355,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[681,493],"yoast_head":"\n