\u201cBu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k 3 dakika s\u00fcrmektedir.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kendisine duydu\u011fu g\u00fcveni tek bir damla kalmayana dek t\u00fcketmi\u015f, cebinde kalm\u0131\u015f son umut k\u0131r\u0131nt\u0131lar\u0131yla ba\u015f\u0131 \u00f6n\u00fcnde; bir \u00e7ocu\u011fun ne yapaca\u011f\u0131n\u0131 bilemeyi\u015finin getirmi\u015f oldu\u011fu \u00e7aresizlik duygusu ile nefes alan g\u00fczel y\u00fcrekli bir adam\u0131n anlatt\u0131\u011f\u0131 k\u00fc\u00e7\u00fck bir anlat\u0131y\u0131 aktaraca\u011f\u0131m sizlere; <\/p>\n\n\n\n
\u201cBizim evin \u00f6n\u00fcndeki \u00e7i\u00e7eklerin g\u00fczelli\u011fini sana nas\u0131l tarif etsem ki\u2026 G\u00fczellikleri kadar, san\u0131r\u0131m yap\u0131lar\u0131ndan \u00f6t\u00fcr\u00fc sergiledikleri davran\u0131\u015flar\u0131 da bir o kadar garip. Gariplikleri biraz da kendimi an\u0131msat\u0131yor ya\u2026 Her neyse. Sabahlar\u0131 evden \u00e7\u0131k\u0131p okul yolunu tutmadan \u00f6nce b\u00fcy\u00fck bir hayranl\u0131kla seyrederim her bir tanesini. Kendi i\u00e7lerinde \u00f6yle bir havas\u0131 var ki, r\u00fczgar\u0131n hoyratl\u0131\u011f\u0131na kar\u015f\u0131 dimdik duru\u015flar\u0131 kar\u015f\u0131s\u0131nda sayg\u0131yla e\u011filiyorum onlar\u0131 her g\u00f6r\u00fc\u015f\u00fcmde. Her birinin rengi birbirinden ba\u015fka ama olu\u015fturduklar\u0131 b\u00fct\u00fcnl\u00fck kar\u015f\u0131s\u0131nda sarf etti\u011fim kelimeler kifayetsiz kal\u0131r. Bir zarar gelmesin diye d\u00fc\u015f\u00fcne d\u00fc\u015f\u00fcne, kendimi telkin ede ede okula; ikinci yuvama ula\u015f\u0131yorum. Dersler, arkada\u015flarla koyu sohbetler, verilen \u00f6devlere isyan\u2026 Akl\u0131m\u0131n bir k\u00f6\u015fesinde ise kap\u0131m\u0131n \u00f6n\u00fcn\u00fc cennete \u00e7eviren \u00e7i\u00e7ekler, \u00e7i\u00e7eklerim. B\u00fcy\u00fck bir heyecanla evin yolunu tutuyorum. Evimin soka\u011f\u0131na girdi\u011fimde kalbim p\u0131r p\u0131r oluyor istemsizce. Aniden ad\u0131mlar\u0131m geri geri gitmeye ba\u015flad\u0131. \u0130\u00e7imde bir \u015feylerin \u00e7ekildi\u011fini hissediyorum; hafif bir kar\u0131ncalanma ile gelen k\u0131sa bir panik havas\u0131 kapl\u0131yor benli\u011fimi. Sabah t\u00fcm g\u00fczelli\u011fi ve sadeli\u011fiyle beni kar\u015f\u0131layan \u00e7i\u00e7eklerin boynu b\u00fcy\u00fck, her biri kendi kabu\u011funa \u00e7ekilmi\u015f. Hi\u00e7 a\u00e7mam\u0131\u015f gibi solmu\u015flard\u0131. \u201cNas\u0131l olur?\u201d diye soruyorum kendi kendime. Bekliyorum, dinliyorum i\u00e7imdeki beni. Yan\u0131t yok. H\u00fczn\u00fcn b\u00f6ylesini de ilk defa tad\u0131yorum. Ertesi g\u00fcn, d\u00fcnden kalan hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131mla beraber uyan\u0131yoruz. Annemin hay\u0131r dualar\u0131 ile u\u011furlan\u0131yorum okul yoluna. \u00d6yle ba\u015f\u0131m \u00f6nde, mahmur bir \u015fekilde y\u00fcr\u00fcrken g\u00f6z\u00fcm kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcndeki toprak par\u00e7as\u0131na kay\u0131yor. G\u00f6zlerim deyim yerindeyse fal ta\u015f\u0131 gibi a\u00e7\u0131l\u0131yor ve \u015fahit oldu\u011fum manzaraya inanam\u0131yorum do\u011frusu. Benim k\u00fc\u00e7\u00fck cennetim t\u00fcm cazibesi, e\u015fsiz renkleri ve biricikli\u011fiyle kar\u015f\u0131mda! \u0130\u00e7imdeki mutluluk dalgas\u0131, midemdeki kelebekler ile bir b\u00fct\u00fcn oldu ve t\u00fcm benli\u011fimi sar\u0131verdi bir anda. \u201cTabiat\u0131n, insanl\u0131\u011fa sundu\u011fu bir l\u00fctuf bu\u201d dedim i\u00e7imden kendi kendime. Ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilememenin tela\u015fesi ile usulca sokulup daha yak\u0131ndan tan\u0131kl\u0131k etmek istedim bu \u0131\u015f\u0131lt\u0131l\u0131 direni\u015fe. <\/em><\/p>\n\n\n\n Her ak\u015fam solar, her sabah hi\u00e7 solmam\u0131\u015f\u00e7as\u0131na a\u00e7ar bizim evin \u00f6n\u00fcndeki \u00e7i\u00e7ekler. Okul yolumu g\u00fczelle\u015ftiren, bana ilham veren, renkleriyle adeta ahenk i\u00e7inde co\u015fan \u00e7i\u00e7eklerimin; g\u00fcne\u015fin do\u011fu\u015fuyla birlikte dimdik kar\u015f\u0131mda durmalar\u0131 bana da umut oldu o g\u00fcnden sonra. \u00c7aresizli\u011fimi, acizli\u011fimi bir kenara b\u0131rak\u0131p, hayat kar\u015f\u0131s\u0131nda dimdik durmam gerekti\u011fini \u00f6\u011frettiler. O g\u00fcnden sonra her gece yeniden do\u011furdum kendimi kendimden; tek ba\u015f\u0131ma.\u201d<\/em><\/p>\n\n\n\n \u0130nsan; do\u011far, b\u00fcy\u00fcr, geli\u015fir, de\u011fi\u015fir, dinginle\u015fir ve son nefesini belki bir yatakta, belki bir sokak ortas\u0131nda belki de kuytuda kalm\u0131\u015f, en yak\u0131n\u0131 taraf\u0131ndan bile unutulmu\u015f bir hastane odas\u0131nda verir. Her birimizin kendi i\u00e7inde benzer noktalara fakat bamba\u015fka ya\u015fant\u0131lara sahip olu\u015fumuz su g\u00f6t\u00fcrmez bir ger\u00e7ek. Baz\u0131 anlar gelir ki; ne yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 bilir ne de yapacaklar\u0131m\u0131z konusunda bir \u00f6n g\u00f6r\u00fc sahibi oluruz. Her \u015feye ge\u00e7 kalm\u0131\u015f, geride kalm\u0131\u015fl\u0131k hissinin getirdi\u011fi \u00e7aresizlik i\u00e7inde gelecek kayg\u0131lar\u0131 sarar d\u00f6rt bir yan\u0131m\u0131z\u0131. Yapm\u0131\u015f olduklar\u0131m\u0131z anlams\u0131z, yapacaklar\u0131m\u0131z ise \u00f6nemsiz gelir g\u00f6z\u00fcm\u00fcze. Ya birisinin bizi \u00e7ekip \u00e7\u0131kartmas\u0131n\u0131 bekleyerek medet umar ya da bu durumun ge\u00e7ece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnerek avuturuz kendimizi k\u0131l\u0131m\u0131z\u0131 bile k\u0131p\u0131rdatmadan. Peki ya sen? \u00c7\u00f6z\u00fcm, senin i\u00e7inde; en derinlerinde, hatta ve hatta kendi karanl\u0131\u011f\u0131nda sakl\u0131 olmas\u0131n? <\/p>\n\n\n\n \u0130nsan evlad\u0131, kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131\u011f\u0131 her sorunda genel olarak su\u00e7u ba\u015fkas\u0131na y\u00fckledi\u011fi gibi \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc de bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n \u00fcretece\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr. Olduk\u00e7a b\u00fcy\u00fck bir yan\u0131lg\u0131d\u0131r bu i\u015fin asl\u0131na bak\u0131ld\u0131\u011f\u0131nda. Evet, bir toplumun par\u00e7as\u0131y\u0131z; evet, zaman ak\u0131p giderken kar\u015f\u0131m\u0131za \u00e7\u0131kmakta olan birtak\u0131m problemleri bir di\u011fer bireyin deste\u011fiyle \u00e7\u00f6zebilir ve hayat\u0131m\u0131za kald\u0131\u011f\u0131m\u0131z yerden devam edebiliriz. Fakat, bu sirk\u00fclasyon bir noktada t\u0131kan\u0131p kalacak. Hayat uzun bir maraton ve bu maratonda \u00f6yle sorunlar var ki; sorunun kendisi de \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc de bireye ait. Bireyin, kendi i\u00e7 hesapla\u015fmalar\u0131n\u0131 yapmas\u0131n\u0131n gerekli oldu\u011fu ve her \u015feyden s\u0131yr\u0131l\u0131p kendi dinginli\u011finde, kendini dinleyebilme yetisine sahip olup \u201cNeden?\u201d sorusunu hi\u00e7 \u00e7ekinmeden kendisine sorabilmeli. Sorgulamal\u0131, sorununun ana sebeplerine hakim olmal\u0131 ve kendince -bir ba\u015fkas\u0131na zarar vermeden- izleyece\u011fi yolu \u00e7izmelidir. Bahsetmi\u015f oldu\u011fum belki baz\u0131lar\u0131n\u0131za g\u00f6re \u00fctopik durabilir; \u201chadi can\u0131m sende ya\u201d dedirtebilir. Fakat nas\u0131l nefes almak, yemek yemek, su i\u00e7mek gibi temel ihtiya\u00e7lar\u0131m\u0131z varsa; yukar\u0131da belirtmi\u015f oldu\u011fumu \u201ckendini dinleyebilmek\u201d eylemi de fark\u0131nda olmasak da her birimizin temel ihtiya\u00e7lar\u0131ndan biridir. Ba\u015fkalar\u0131na dayanak olurken, yol g\u00f6sterirken, ak\u0131l verirken neden kendimizin dayana\u011f\u0131 yine kendimiz olam\u0131yoruz? Soru i\u00e7inde cevap, cevap i\u00e7inde soru. \u0130nsanda b\u00f6yle bir varl\u0131k de\u011fil midir zaten?<\/p>\n\n\n\n B\u00fct\u00fcn\u00fcm\u00fcze bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131zda bir taraf\u0131m\u0131z ne kadar ayd\u0131nl\u0131ksa, bir di\u011fer yar\u0131m\u0131z da o kadar karanl\u0131k. Siyah i\u00e7inde beyaz, beyaz i\u00e7inde siyah. Ayd\u0131nl\u0131\u011f\u0131m\u0131zla ve karanl\u0131\u011f\u0131m\u0131zla b\u00fct\u00fcnle\u015febildi\u011fimiz, biricikli\u011fimizi kabul edebildi\u011fimiz nice umut dolu yar\u0131nlara\u2026 <\/p>\n\n\n\n Not: Kap\u0131n\u0131n \u00f6n\u00fcndeki \u00e7i\u00e7ekler, cennet bah\u00e7elerinden kopup gelmi\u015f \u00e7i\u00e7eklerdi.<\/p>\n\n\n\n Yazar: Elif Ay\u00e7a \u00d6lmez <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ba\u015fkalar\u0131na dayanak olurken, yol g\u00f6sterirken, ak\u0131l verirken neden kendimizin dayana\u011f\u0131 yine kendimiz olam\u0131yoruz?<\/p>\n","protected":false},"author":48,"featured_media":2279,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[668,666],"yoast_head":"\n