Varolu\u015fsal sanc\u0131lar\u0131m\u0131z sizce ka\u00e7 ya\u015f\u0131ndan itibaren ba\u015flar? Kendim i\u00e7in 16 diyebilirim. Kiminiz 13 diyecektir, kiminiz 22, kiminiz de 35. Birbirinden farkl\u0131 zamanlara sahibiz, t\u0131pk\u0131 birbirinden farkl\u0131 parmak izine sahip oldu\u011fumuz gibi. Hayatta kendimizi \u00e7o\u011fu zaman fark etmeden, \u00e7o\u011fu zaman da bilin\u00e7li bir \u015fekilde derin i\u00e7sel kavgalar\u0131n derin deryas\u0131na b\u0131rak\u0131r, hakikati bulma sava\u015f\u0131 veririz. Hakikati bulmak i\u00e7in kendimizi tan\u0131mak; kendimizi tan\u0131mak i\u00e7in de b\u00fct\u00fcn geleneksel bak\u0131\u015f a\u00e7\u0131lar\u0131ndan, toplumun koydu\u011fu s\u0131n\u0131rlardan ve kendimize koydu\u011fumuz s\u0131n\u0131rlardan uzakla\u015fmak, ku\u015f bak\u0131\u015f\u0131 bakabilmek laz\u0131md\u0131r. En \u00f6nemlisi de bunu i\u00e7inde bulundu\u011fumuz ve hayat\u0131n h\u0131zla ilerledi\u011fi dijital \u00e7a\u011f\u0131nda, insanlar\u0131n korkulu r\u00fcyas\u0131 olan “yaln\u0131z olma” kavram\u0131na dost olabilmekle yapabiliriz. <\/p>\n\n\n\n
Sahi yaln\u0131z kalmaktan, kendimizle zaman ge\u00e7irmekten neden korkar\u0131z? Kimi toplumlarda insan\u0131n kendisi ile ba\u015f ba\u015fa yemek yemesi, sinemaya, tiyatroya, konsere, festivale, kafeye vb. yerlere giderek insan\u0131 doyuran etkinlikler yapmas\u0131 \u201cyaln\u0131z\u201d olarak nitelendiriliyor. K\u00fc\u00e7\u00fck \u0130skender \u015f\u00f6yle diyor: \u201cHi\u00e7bir lokantada tek ba\u015f\u0131n\u0131za oturabilece\u011finiz \u015fekilde dizayn edilmi\u015f masa bulamazs\u0131n\u0131z, toplum sizi yaln\u0131zl\u0131ktan kurtarmak i\u00e7in gerekirse ruh sa\u011fl\u0131\u011f\u0131n\u0131zla oynar.” \u00c7ok uzakla\u015fmadan kendi toplumumuzdaki basit bir \u00f6rne\u011fe g\u00f6z atal\u0131m. K\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fc\u011f\u00fcm\u00fczde annelerimiz ile birlikte gitti\u011fimiz o nefis yemekli alt\u0131n g\u00fcn\u00fc etkinliklerinde d\u00f6nen muhabbetleri hala hat\u0131rlar\u0131z. 30-35 ya\u015f\u0131na gelen bir kad\u0131n\u0131n ve 40-45 ya\u015f\u0131na gelen bir erke\u011fin kendisine hala bir yol arkada\u015f\u0131 bulamam\u0131\u015f olmas\u0131 korkun\u00e7 bir yaln\u0131zl\u0131k \u00f6rne\u011fi olurdu. Bir d\u00fczeltme yapal\u0131m. Bulamam\u0131\u015f olmalar\u0131 m\u0131, yoksa bulmak istememi\u015f olmalar\u0131 m\u0131? K\u00fc\u00e7\u00fck bir \u00e7ocuk e\u011fer k\u00f6\u015fede bir ba\u015f\u0131na oyun oynuyorsa, ebeveynlerden \u015fu s\u00f6zleri duyacak olman\u0131z \u00e7ok olas\u0131: “Vah vah i\u00e7ine kapan\u0131k bu \u00e7ocuk.” Halbuki o \u00e7ocuk kendi hayal d\u00fcnyas\u0131n\u0131 kim bilir ne renklere boyuyor, kendi kendine y\u0131k\u0131p in\u015fa etti\u011fi legolar\u0131ndan neler \u00f6\u011freniyordu. Asl\u0131nda \u00e7ocuk, kendi kendine yetebilmenin ve neler yapabilece\u011fini g\u00f6rmenin tad\u0131na var\u0131yordu.
Kendimizi bulma aray\u0131\u015flar\u0131m\u0131z s\u00fcre giderken, kimi zaman yak\u0131n \u00e7evremizin ruhlar\u0131m\u0131za han\u00e7er vurarak \u00e7\u00fcr\u00fcten s\u00f6zlerine maruz kal\u0131r\u0131z. Ben olmay\u0131 hen\u00fcz \u00f6\u011frenemeden daha iyi bir “Ben” olmak u\u011fruna m\u00fccadele veririz. \u00d6z\u00fcnde hepimizin insan oldu\u011funu unutur, pop\u00fcler k\u00fclt\u00fcr\u00fcn d\u00fcnyay\u0131 ele ge\u00e7irdi\u011fi bu \u00e7a\u011fda, kalabal\u0131klar i\u00e7erisinde yaln\u0131z kalarak asl\u0131nda yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n bir ba\u015fka y\u00fcz\u00fc ile kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131r\u0131z. Bahsetti\u011fim yaln\u0131zl\u0131k g\u00fcn\u00fcm\u00fcz toplumlar\u0131nda bizlere zavall\u0131 diye atfedilen insanlar\u0131n sahip oldu\u011fu bir yaln\u0131zl\u0131k de\u011fil. \u0130\u00e7imizde var oland\u0131r, v\u00fccut bulmu\u015f her ruhun sahip oldu\u011fudur ve kendini b\u00fcy\u00fctebildi\u011fin, t\u00fcm yaralar\u0131nla, g\u00fczelliklerinle hissedebildi\u011findir. Elbette bizler sosyal birer hayvanlar\u0131z ve kalabal\u0131klar i\u00e7inde ruhlar\u0131m\u0131z\u0131 doyurmaya, ortak izlerden ve duygulardan olu\u015fan an\u0131lar\u0131 payla\u015f\u0131p beraber ya\u015famaya, farkl\u0131l\u0131klar\u0131m\u0131zla birbirimizin d\u00fcnyalar\u0131na yepyeni pencereler a\u00e7maya ihtiyac\u0131m\u0131z var. Ancak Michel Foucault\u2019un da dedi\u011fi gibi: \u201cE\u011fer bir ki\u015fi yaln\u0131z olmay\u0131 beceremiyorsa, ba\u015fkalar\u0131yla bir arada olmay\u0131 da beceremez.\u201d O insan kendisinin de\u011fil, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n kalkanlar\u0131n\u0131 kullanmaya ba\u015flar.<\/p>\n\n\n\n
\u00d6te yandan zaman\u0131n h\u0131zla akt\u0131\u011f\u0131 ve insanlar gibi engellere tak\u0131lmad\u0131\u011f\u0131 su g\u00f6t\u00fcrmez bir ger\u00e7ek. B\u00fct\u00fcn d\u00fcnya bu ak\u0131nt\u0131ya kendisini \u00f6yle savunmas\u0131z bir bi\u00e7imde, k\u00fcrekleri ellerinden atarak b\u0131rakm\u0131\u015f ki etten kemikten bedenin i\u00e7erisindeki rengarenk bir ruhla var oldu\u011funu unutarak, elindekilerinin ve y\u00fcre\u011findekilerinin ne olduklar\u0131n\u0131 hatta var olduklar\u0131n\u0131n bilincinde olmadan hep daha fazlas\u0131n\u0131 isteyerek kendini tamamlayabilme tela\u015f\u0131na d\u00fc\u015fmektedir. Ancak ger\u00e7ek \u015fu ki, her tamamlan\u0131\u015f bir ba\u015fka eksi\u011fimizle y\u00fczle\u015fmemize neden olmaktad\u0131r. <\/p>\n\n\n\n
Yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n\u0131za sar\u0131l\u0131n, i\u00e7inizdeki benli\u011fin, \u015fefkatin sesine kulak verin ve derinlerdeki hazineyi bulun \u00e7\u00fcnk\u00fc \u00e7ok g\u00fczel bir kitab\u0131n da dedi\u011fi gibi: \u201c Daha derinlere inip motivasyonlar\u0131n\u0131z\u0131n kayna\u011f\u0131n\u0131 bulun! Hi\u00e7 kimsenin bir \u015feyi s\u0131rf ba\u015fka birisi i\u00e7in yapmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 g\u00f6receksiniz. \u0130nsan\u0131n b\u00fct\u00fcn eylemleri kendisine y\u00f6neliktir, b\u00fct\u00fcn hizmetleri kendine hizmettir, b\u00fct\u00fcn sevgisi kendini sevmesindendir.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Yazar: Ceren Bayram <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ben olmay\u0131 hen\u00fcz \u00f6\u011frenemeden daha iyi bir “Ben” olmak u\u011fruna m\u00fccadele veririz. \u00d6z\u00fcnde hepimizin insan oldu\u011funu unutur, pop\u00fcler k\u00fclt\u00fcr\u00fcn d\u00fcnyay\u0131 ele ge\u00e7irdi\u011fi bu \u00e7a\u011fda, kalabal\u0131klar i\u00e7erisinde yaln\u0131z kalarak asl\u0131nda yaln\u0131zl\u0131\u011f\u0131n bir ba\u015fka y\u00fcz\u00fc ile kar\u015f\u0131 kar\u015f\u0131ya kal\u0131r\u0131z.<\/p>\n","protected":false},"author":46,"featured_media":2255,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[318,183],"yoast_head":"\n