\u201c\u0130nsan\u0131n asli g\u00f6revi kendini do\u011furmakt\u0131r.\u201d Erich From<\/p>\n\n\n\n
Bir\u00e7ok insan\u0131n t\u0131pk\u0131 benim gibi \u00e7ocuklu\u011funda ger\u00e7ek d\u00fcnyay\u0131 her ne kadar kabullenmi\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyor olsa da kendini, olgular\u0131 masallardaki gibi d\u00fc\u015flemekten al\u0131koyamad\u0131\u011f\u0131n\u0131 varsay\u0131yorum. Hatta bana g\u00f6re hala iyi bir insan olursam, \u015firinleri dahi g\u00f6rebilece\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorum. Unicorn bir g\u00fcn gelebilir ve iyilik daima kazan\u0131r. Masallarda bah\u015fedilen iyinin kurtar\u0131c\u0131l\u0131\u011f\u0131 daima y\u00fccedir; yaln\u0131zca ger\u00e7ek d\u00fcnyada iyi olmak, g\u00fczel olman\u0131n b\u00fct\u00fcnleyicisi de\u011fildir. Ger\u00e7ek d\u00fcnyan\u0131n \u00f6z\u00fcnde, masallarda verilen k\u00fc\u00e7\u00fck bir s\u0131r vard\u0131r. Mutluluk ve mutsuzluk, iyi ve k\u00f6t\u00fc, g\u00fczel ile \u00e7irkin daima iki karde\u015ftir. Mutlulu\u011fa mutsuzlu\u011fun bir par\u00e7as\u0131 olarak bakt\u0131\u011f\u0131m\u0131z zaman, nefreti sevgiyle yendi\u011fimiz zaman bizler de asl\u0131nda kendi d\u00fcnyalar\u0131m\u0131z\u0131n masal kahramanlar\u0131y\u0131z.<\/p>\n\n\n\n
\u0130yi masallar\u0131n yarat\u0131c\u0131lar\u0131 konformistlikten uzaktad\u0131r. Kendi bireyselli\u011fini ke\u015ffederek hayal d\u00fcnyas\u0131nda yepyeni bir prenses yaratabilmenin, u\u00e7aklara kalp takabilmenin veya mavi k\u00fc\u00e7\u00fck yarat\u0131klar\u0131n asl\u0131nda var olabilece\u011fine insan\u0131 inand\u0131rman\u0131n yolu yine masal yazar\u0131n\u0131n i\u00e7indeki \u201cben\u201de s\u0131ms\u0131k\u0131 tutunup yine o i\u00e7indeki \u201cben\u201de inanmas\u0131d\u0131r. \u0130nsan\u0131n bu kendini ke\u015ffetmesinin ve kendi e\u015fsizli\u011finin fark\u0131na varabilmesinin yolunu Erich Fromm \u201cYarat\u0131c\u0131l\u0131k kesinlikleri b\u0131rakma cesaretidir.\u201d diyerek a\u00e7\u0131klam\u0131\u015ft\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
Fromm\u2019a g\u00f6re insan m\u00fccadele i\u00e7inde ya\u015far ve bu y\u00fczden ya\u015fam gerilimle doludur. Ya\u015fam\u0131n gerilimi gece ve g\u00fcnd\u00fcz takibinin i\u00e7inde ge\u00e7en bireysel m\u00fccadeleler b\u00fct\u00fcn\u00fcnden ibarettir. Bireysel m\u00fccadele do\u011fada geyik avlamak gibi statik bir g\u00fc\u00e7ten ibaret olmamakla birlikte do\u011fayla ve toplumla uyum sa\u011flamakt\u0131r. Fromm, do\u011fayla ters d\u00fc\u015fen taraf\u0131m\u0131z\u0131n zekan\u0131n geli\u015fmesiyle ba\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 \u00f6ne s\u00fcrer. Do\u011fa bize zeka \u00fcst\u00fcnl\u00fc\u011f\u00fcyle \u00fcretici bir varl\u0131k olma imkan\u0131 sunar fakat bununla birlikte kendimizin ve \u00e7evremizin kal\u0131c\u0131 olmad\u0131\u011f\u0131n\u0131n fark\u0131na varmam\u0131z\u0131 sa\u011flar. Bu kavray\u0131\u015f beraberinde bize \u00fcstesinden gelinmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131lan teklik, yaln\u0131zl\u0131k duygusunu getirir. Bu duyguyu yenmenin \u00e7\u00f6z\u00fcm\u00fc ise otoriteye ve gruba uyum sa\u011flamakt\u0131r. Fromm bu konuda yine \u201cS\u0131radan bir insan i\u00e7in hi\u00e7bir \u015fey b\u00fcy\u00fck bir gruba ait olmamaktan daha zor ve katlan\u0131lmaz de\u011fildir.\u201d demi\u015ftir. Peki bunu kendi masal\u0131m\u0131zla nas\u0131l ger\u00e7ekle\u015ftirece\u011fiz? B\u00fct\u00fcnl\u00fck duygusuna ula\u015fman\u0131n bir yolu \u00e7eli\u015fkili bir bi\u00e7imde kendi bireyselli\u011fimizi ke\u015ffetmektir. \u00dcnl\u00fc bir ressam\u0131n toplumda var olma bi\u00e7imi kendi yaratt\u0131\u011f\u0131 f\u0131r\u00e7a darbesidir. Kendi tutkular\u0131m\u0131z ve d\u00fc\u015f\u00fcncelerimiz bize kendi masal\u0131m\u0131z\u0131 yarat\u0131r.<\/p>\n\n\n\n
M\u00fccadele edilen yaln\u0131zl\u0131k b\u00fcy\u00fck bir \u201cben\u201dden ibarettir. \u201cBen\u201d bilincin olu\u015fmaya ba\u015flad\u0131\u011f\u0131 andan itibaren \u015fekillenmeye ba\u015flar ve hayat\u0131n solu\u011funu bu \u015fekilde hissederiz. Koskoca evrenin bir par\u00e7as\u0131 oldu\u011funu bilmekle ayn\u0131 zamanda v\u00fccudunda bulanan k\u00fc\u00e7\u00fck h\u00fccrelerin b\u00fct\u00fcn\u00fc oldu\u011funu fark etmek insan i\u00e7in kendi d\u00fcnyas\u0131n\u0131n i\u00e7inde ger\u00e7ekle\u015fen k\u00fc\u00e7\u00fck bir kaosu olu\u015fturuyor. Bu, insana t\u0131pk\u0131 notalardan olu\u015fan bir \u015fark\u0131 ve \u015fark\u0131n\u0131n hissettirdi\u011fi duygulara akan uzun yolcu\u011fu gibi insan\u0131n kendisine yani \u201cben\u201dine \u00e7evrilen d\u00fc\u015f\u00fcnme ve anlama iste\u011fini uyand\u0131r\u0131yor. Doyumsuz \u201cben\u201d s\u00fcrekli anlamak ve \u00f6\u011frenmek istiyor ve kendi se\u00e7imlerini yap\u0131yor. Bu da bizi Dr. W. Dwyer\u2019\u0131n \u201cHayat\u0131m\u0131z, yapt\u0131\u011f\u0131m\u0131z tercihlerin toplam\u0131d\u0131r.\u201d s\u00f6z\u00fcne g\u00f6t\u00fcr\u00fcyor. \u0130yi ve k\u00f6t\u00fcn\u00fcn karde\u015fli\u011fi bize hayat\u0131m\u0131z\u0131; se\u00e7imlerimiz ve \u201cben\u201dimiz ise kendimizi do\u011furuyor. \u0130nsan en iyi m\u00fccadelesini ba\u015fkalar\u0131yla de\u011fil kendi \u201cbeni\u201dni do\u011furup hayata sunarak, hayat\u0131n\u0131n masal\u0131n\u0131 yazarak veriyor. Peki ya siz kendi masal\u0131n\u0131z\u0131 yaz\u0131p kendi \u201cben\u201dinize kavu\u015fabildiniz mi?<\/p>\n\n\n\n
Yazar: S\u0131la Arslan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
\u201c\u0130nsan\u0131n asli g\u00f6revi kendini do\u011furmakt\u0131r.\u201d Erich From Bir\u00e7ok insan\u0131n t\u0131pk\u0131 benim gibi \u00e7ocuklu\u011funda ger\u00e7ek d\u00fcnyay\u0131 her ne kadar […]<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[],"yoast_head":"\n