Bir g\u00fcn bir a\u011fac\u0131n dibinde oturuyordun. Etraf\u0131ndan insanlar ge\u00e7iyordu tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n, tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131n ama umursam\u0131yordun. Kendini kulakl\u0131\u011f\u0131ndan gelen \u015fark\u0131n\u0131n t\u0131n\u0131s\u0131na \u00e7oktan kapt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131n. Bir haritan yoktu ama akl\u0131nda bilmedi\u011fin yerlere seyahat etme fikri vard\u0131, asl\u0131nda bunun i\u00e7in planlar yapmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131n bile ama teredd\u00fctlerin vard\u0131; ya yapamazsam, ya d\u00fc\u015fersem, ya kaybolursam diyordun i\u00e7inden ama yeni yerler ke\u015ffetme fikri t\u00fcm bu d\u00fc\u015f\u00fcncelerine galip geldi ve yola \u00e7\u0131kt\u0131n. Y\u00fcr\u00fcm\u00fcyordun, alt\u0131nda bir bisiklet vard\u0131, ayr\u0131ca r\u00fczgar\u0131n tersi y\u00f6n\u00fcnde ilerledi\u011fin i\u00e7in hafiften esen r\u00fczgar ilerlemeni zorla\u015ft\u0131rsa da ho\u015funa gidiyordu. Usulca ilerlerken \u00e7ak\u0131l ta\u015flar\u0131yla dolu bir yola girdi\u011finde t\u00f6kezledin, d\u00fc\u015fmek \u00fczereyken dengeni toplad\u0131n ve ola\u011fan g\u00fcc\u00fcnle devam ettin. Gidiyordun, gidiyordun, gidiyordun… Her \u015fey hayal etti\u011finden bile g\u00fczeldi, uzun zamand\u0131r hi\u00e7 bu kadar mutlu olmam\u0131\u015ft\u0131n. Derken yoruldun ve biraz da s\u0131k\u0131lm\u0131\u015ft\u0131n a\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131 yaln\u0131z olmaktan. S\u0131k\u0131c\u0131 ge\u00e7en yolculu\u011funa heyecan katmak ad\u0131na otostop \u00e7ekmeye karar verdin ve \u00f6n\u00fcnde duran ilk arabaya atlad\u0131n ama i\u00e7inde bir huzursuzluk vard\u0131. Sonu\u00e7ta hi\u00e7 bilmedi\u011fin birilerinin arabas\u0131na binmi\u015ftin ve sana zarar verebilecekleri d\u00fc\u015f\u00fcncesini kafandan atam\u0131yordun bir t\u00fcrl\u00fc. \u00c7ok ge\u00e7meden d\u00fc\u015f\u00fcncelerinde yan\u0131lmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark ettin, \u015fof\u00f6r arabay\u0131 u\u00e7uruma do\u011fru s\u00fcr\u00fcyordu. Korkmu\u015ftun \u00e7\u00fcnk\u00fc ya\u015famak istiyordun. Arabadan kendini d\u0131\u015far\u0131 atmay\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcn fakat o kadar da kolay de\u011fildi. En sonunda yara bere i\u00e7inde kalmak pahas\u0131na kendini a\u015fa\u011f\u0131 att\u0131n, yuvarland\u0131n. Dizlerin kanam\u0131\u015f, kollar\u0131n \u00e7izilmi\u015f ve bacaklar\u0131nda koca koca morluklar olu\u015fmu\u015ftu ama hi\u00e7birinin \u00f6nemi yoktu, g\u00f6rmedi\u011fin pek \u00e7ok yer vard\u0131 ve devam etmen gerekiyordu. Tekrar o arabay\u0131 g\u00f6rd\u00fcn, art\u0131k binemezdin fakat ayn\u0131 yoldan gitti\u011finizi san\u0131p yan\u0131nda ko\u015fmaya ba\u015flad\u0131n. Araban\u0131n i\u00e7inde ne konu\u015fuldu\u011funu duyam\u0131yordun elbette ve her d\u00f6neme\u00e7te, her yeni yol ayr\u0131m\u0131nda kafan kar\u0131\u015f\u0131yordu. Sonra durdun ve araba sa\u00e7lar\u0131n\u0131 bir yana, ete\u011fini bir yana savurarak h\u0131zla uzakla\u015ft\u0131. \u00d6nce derin bir nefes al\u0131p t\u00fcm oksijeni i\u00e7ine \u00e7ektin, \u00f6yle ki havada oksijen zerresi bile kalmayacakt\u0131 neredeyse. Oturdun, umars\u0131zca g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne bakt\u0131n, ger\u00e7ekten de ayn\u0131 m\u0131yd\u0131 yolunuz? Evet belki araban\u0131n devam etti\u011fi yol d\u00fczd\u00fc, keskin virajlar\u0131 yoktu ama o yol senin yolun de\u011fildi, kendi yolunda de\u011fildin. O yolu hi\u00e7bir zaman sen se\u00e7memi\u015ftin. Sen t\u00fcm bunlar\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrken omzunda minik bir nefes hissettin ve ba\u015f\u0131n\u0131 bedeninin sa\u011f taraf\u0131na \u00e7evirince k\u00fc\u00e7\u00fck mavi bir ku\u015fla kar\u015f\u0131la\u015ft\u0131n, onun \u015fa\u015fk\u0131n bak\u0131\u015flar\u0131 seni g\u00fcld\u00fcrm\u00fc\u015ft\u00fc. Senin kahkaha seslerin e\u015fli\u011finde g\u00f6\u011fe y\u00fckseldi. G\u00f6steri yapar gibi kanatlar\u0131n\u0131 bir o tarafa bir bu tarafa \u00e7\u0131rp\u0131p duruyordu. Onun bu g\u00f6vde g\u00f6sterisi seni kendine getirmi\u015fti. Tekrar yola koyuldun. Bu sefer eskisinden daha keyifli ge\u00e7iyordu zaman, \u00e7ak\u0131l ta\u015flar\u0131yla bezeli zikzakl\u0131 yollar aya\u011f\u0131n\u0131n alt\u0131ndan kay\u0131p gidiyordu ve sen aya\u011f\u0131na batan ta\u015flardan rahats\u0131zl\u0131k duymuyordun. C\u0131v\u0131ldayan ku\u015fun sesi yolunu daha da keyifli bir hale getiriyordu ama sesini duyamad\u0131\u011f\u0131nda kafan\u0131 g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne \u00e7evirip orada m\u0131 diye bak\u0131yordun. Bazen orada olmuyordu ve korkuyordun seni tamamen b\u0131rak\u0131p gitmi\u015f olmas\u0131ndan; sonra geri d\u00f6n\u00fcyordu, baz\u0131 zamanlarsa sesini \u00e7\u0131karmay\u0131p maviliklerin aras\u0131ndan hayretle \u00e7abalay\u0131\u015f\u0131n\u0131 izliyordu. O kanatlar\u0131n\u0131 \u00e7\u0131rpt\u0131k\u00e7a sen u\u00e7uyormu\u015f gibi hissediyordun. Birlikte yeni k\u00f6ylere, kasabalara, kentlere, \u00fclkelere gidip k\u0131sa s\u00fcre i\u00e7in oradaki insanlar\u0131n ya\u015fam\u0131na dahil oluyordunuz fakat oralarda ge\u00e7irdi\u011finiz k\u0131sa zaman dilimlerini ne siz unutuyordunuz ne de oradaki insanlar unutuyordu. Bu d\u00fcnyadaki nokta kadar varl\u0131\u011f\u0131n\u0131zla onlarca kalpte kocaman ve silinmesi zor izler b\u0131rak\u0131yordunuz. \u0130ki duda\u011f\u0131n\u0131n aras\u0131ndan \u00e7\u0131kan k\u0131s\u0131k bir \u0131sl\u0131k sesi tenha sokakta yank\u0131lan\u0131rken yolculu\u011funu omzunun bir k\u00f6\u015fesinde ge\u00e7irmekte olan ku\u015f \u00e7\u0131rp\u0131narak u\u00e7maya ba\u015flad\u0131. U\u00e7tu, u\u00e7tu, daha fazla u\u00e7tu, g\u00f6zden kaybolana kadar u\u00e7tu… Bu sefer biliyordun d\u00f6nmeyecekti. Yine de y\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00fcne\u015fe d\u00f6n\u00fcp u\u00e7tu\u011fu y\u00f6ne bakarak g\u00fcl\u00fcmsedin. Hafifledi\u011fini hissetmi\u015ftin. Ne de olsa bu senin yolundu, do\u011fru da olsa e\u011fri b\u00fc\u011fr\u00fc de olsa senindi. Anlayaca\u011f\u0131n senin yolun sana do\u011fruydu ve sen hi\u00e7 yolundan d\u00f6nmedin.<\/p>\n\n\n\n
Burcu Kaplan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bir g\u00fcn bir a\u011fac\u0131n dibinde oturuyordun. Etraf\u0131ndan insanlar ge\u00e7iyordu tan\u0131d\u0131\u011f\u0131n, tan\u0131mad\u0131\u011f\u0131n ama umursam\u0131yordun. Kendini kulakl\u0131\u011f\u0131ndan gelen \u015fark\u0131n\u0131n t\u0131n\u0131s\u0131na […]<\/p>\n","protected":false},"author":26,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4],"tags":[454,17,19],"yoast_head":"\n