Sevgili duyan,<\/p>\n
Bu mektubu kaleme almak olduk\u00e7a zordu. Anlat\u0131lmas\u0131 gereken \u00e7ok \u015fey varm\u0131\u015f ama bunlar toz zerrecikleri kadar da\u011f\u0131n\u0131k ve k\u00fc\u00e7\u00fckm\u00fc\u015f yahut sanki\u00a0 yazaca\u011f\u0131m her \u015feyin fark\u0131ndaym\u0131\u015fs\u0131n ama istekli bir bilmezlikle \u00fcst\u00fcn\u00fc \u00f6rtm\u00fc\u015fs\u00fcn gibi. Hala kelimelerim senin i\u00e7in bir anlam ifade ediyor mu bilmiyorum. E\u011fer hala kelimelerim senin i\u00e7in bir anlam ifade ediyorsa bundan sonra yazacaklar\u0131m\u0131 duyman\u0131 istiyorum senden \u00e7\u00fcnk\u00fc okumak her zaman okuyan\u0131n iradesine kalm\u0131\u015f bir eylemdir. Bir kere yaz\u0131ld\u0131ktan sonra b\u00fct\u00fcn kelimelerin, sahipleri taraf\u0131ndan g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne sal\u0131nan ku\u015flar gibi oldu\u011funa inan\u0131r\u0131m ben. Art\u0131k kelimelerin kendi kanatlar\u0131 vard\u0131r ve onlar\u0131 art\u0131k bizim kontrol\u00fcm\u00fczde de\u011fildir. Onu okuyan her ne istiyorsa onu g\u00f6r\u00fcr, t\u0131pk\u0131 insanlar\u0131n g\u00f6kteki ku\u015flara bakt\u0131klar\u0131nda g\u00f6rd\u00fckleri gibi kendilerinden bir par\u00e7a, bir ya\u015fant\u0131 ya da anlam y\u00fcklerler onlara. Ben sayfalarca yazsam okuyan yine kendi bildi\u011fini okur. Ama duymak \u00f6yle de\u011fildir, dikkatini \u00e7eken her ses duyulmayacak kadar al\u00e7ak ya da duyulmayacak kadar y\u00fcksek de\u011filse duyulur. Ve hala kelimelerim senin i\u00e7in k\u0131ymetli ise beni duyman ka\u00e7\u0131n\u0131lmazd\u0131r.<\/p>\n
Sevgili duyan,<\/p>\n
Ben insan\u0131n kendi\u00a0 varolu\u015funun ger\u00e7e\u011finin ge\u00e7mi\u015finde yatt\u0131\u011f\u0131n\u0131 de\u011fil gelece\u011finde onu bekledi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcr\u00fcm. Gidilmemi\u015f yollarda, okunmam\u0131\u015f kitaplarda, tan\u0131nmayan insanlarda ,yaz\u0131lmam\u0131\u015f kelimelerde\u00a0 kendimizle ilgili ger\u00e7ekleri kilitli tutuyoruz. Ancak ge\u00e7mi\u015f bizim varl\u0131\u011f\u0131m\u0131z\u0131 yollar \u00e7izerek belirler, korkular\u0131m\u0131z ile sevdiklerimizle belirler. Neden ka\u00e7\u0131yorsak o kadar ka\u00e7t\u0131\u011f\u0131m\u0131z \u015feyizdir bizler ve neye do\u011fru ko\u015fuyorsak o oluruz. Bu y\u00fczden b\u00fct\u00fcn varolu\u015fu bir \u00e7eli\u015fki olarak ya\u015far\u0131z ve bu y\u00fczden hem a\u011flamaya hem de g\u00fclmeye bu kadar yatk\u0131n\u0131z. Anlaman i\u00e7in senden bir \u00f6rnek vereyim sevgili duyan. Beni duymak istedi\u011fin i\u00e7in hala okuyorsun bu kelimeleri ve beni duymak istemedi\u011fin i\u00e7in ben sana bu kelimeleri yazmak zorundayd\u0131m. Belki de bunca yaln\u0131zl\u0131k korkusunun sebebi bu \u00e7eli\u015fkinin fark\u0131nda olu\u015fumdur.<\/p>\n
Sevgili duyan,<\/p>\n
Bu \u00fclke her daim bat\u0131l\u0131 olamayacak kadar do\u011fulular\u0131n do\u011fulu olamayacak kadar bat\u0131l\u0131lar\u0131n yuvas\u0131 olmu\u015ftur. Co\u011frafi ve k\u00fclt\u00fcrel olarak arada kalm\u0131\u015fl\u0131k\u00a0 arada s\u0131rada tutan bir ait olma hissiyat\u0131 ile ortaya \u00e7\u0131kar. Var olmayan bir yerin \u00f6zlemi g\u00f6ren g\u00f6zlere sahip sen ve ben gibi k\u00f6t\u00fcmserleri arada s\u0131rada yoklayan bir migren a\u011fr\u0131s\u0131 gibidir, uyutmaz. Y\u0131llar ge\u00e7tik\u00e7e daha \u00e7ok hayata dair\u00a0 daha k\u00f6t\u00fcmser oldum. Senin sahip oldu\u011fun mutlu kalmak ile ilgili kararl\u0131\u011f\u0131n\u0131 kaybettim ben. Hayal k\u0131r\u0131kl\u0131\u011f\u0131\u00a0 yaratt\u0131 ben de y\u0131llar, \u00e7ok \u015fey beklemi\u015fiz hayatta. \u015eimdiden \u00e7\u00f6zd\u00fcm ben. Biliyorum sen hi\u00e7 kabullenmedin bunu, bende hi\u00e7 inanamad\u0131m sana. Didi\u015fmeler kavgaya, kavgalar k\u00fcsl\u00fcklere d\u00f6n\u00fc\u015ft\u00fc, seninle uzakla\u015ft\u0131k. Oysa sen yan\u0131mdayken kendi ba\u015f\u0131ma hayatta kalmayaca\u011f\u0131ma de\u011fil ama mutlu olabilece\u011fime\u00a0 inan\u0131rd\u0131m. \u015eimdi \u00f6\u011frendim m\u00fchim olan hayatta kalmak de\u011filmi\u015f. Benim gibi yokluktan uzak b\u00fcy\u00fcm\u00fc\u015fler i\u00e7in hayatta g\u00f6revlerini bilen ve kabullenenler i\u00e7in mutlu olmakm\u0131\u015f m\u00fchim olan. Kendi s\u0131n\u0131rlar\u0131n\u0131 ge\u00e7mek ya da affedebilmekmi\u015f kendini, cesaretsizli\u011fini. Belki de inanmakm\u0131\u015f o s\u0131n\u0131rlara, ben yapamad\u0131m. Gitti\u011fin her yeni yolda kendiyle kar\u015f\u0131la\u015fmak demek bu, asl\u0131nda engeli a\u015fmas\u0131 i\u00e7in bir yol\u00a0 oldu\u011funu bilirken a\u015fabilece\u011fi engellerin arkas\u0131na saklanmak istemek demek. Her se\u00e7imde kaybedeceklerinden korktu\u011fun i\u00e7in bir t\u00fcrl\u00fc se\u00e7ememek demek bu ya da olmayaca\u011f\u0131n\u0131 bile bile vazge\u00e7memek ad\u0131na hala \u00e7abalamak demek bu. Yine de can ac\u0131tsa iyi ki diyebilece\u011fim gibi b\u00f6yle olmamas\u0131 gerekti\u011fine dair bir inanca sahibim senden bana kalan.<\/p>\n
Sen ile ben sadece g\u00f6ren g\u00f6zlere de\u011fil soran ak\u0131llara da sahibiz, \u00e7ok soru soranlar \u00e7ok mutlu olamazlarm\u0131\u015f bizim zaman\u0131m\u0131zda. Sevgili duyan, bunu da kabullenmeyeceksin biliyorum ama \u00f6fkenin ard\u0131na ne kadar s\u0131\u011f\u0131nabilirsin ki. \u0130\u015fte oradas\u0131n, g\u00f6r\u00fcn\u00fcyorsun. Sobe! Kavgalar g\u00fczellikleri unutuyormu\u015f sevgili duyan. Ben an\u0131lar\u0131m\u0131 birer birer kutuya kald\u0131rm\u0131\u015f, hatta silmi\u015fim. Oysa ya\u015farken ne \u00e7ok d\u00fc\u015f\u00fcnm\u00fc\u015ft\u00fcm en ufak s\u00f6z\u00fcn, en ufak olay\u0131n \u00fcst\u00fcne. \u015eimdi ise haf\u0131zam bombo\u015f.\u00a0 Tam bir Tabula Rosa olabilirdim e\u011fer kavgalar\u0131n izi olmasayd\u0131 sevgili duyan. Sana s\u00f6ylemeye hala \u00e7ekindi\u011fim \u015feyler var sevgili duyan. Oysa cesurca yazacakt\u0131m bu sefer. Hi\u00e7 de \u00e7ekincem yoktu ama bilirsin hi\u00e7 kimseden korkmad\u0131\u011f\u0131m kadar senden korktum ben sevgili duyan hem de hep. Bazen bile bile yanl\u0131\u015f\u0131 se\u00e7meye yatk\u0131nl\u0131\u011f\u0131m sana olan \u00f6yk\u00fcnmemdendir, bilirim ben ama neyse seni su\u00e7lamak de\u011fil sana yazma sebebim. Her ne kadar k\u00f6t\u00fcmser olsak da ikimiz de kadir\u015finas\u0131zd\u0131r g\u00fczelliklere. Sevgili duyan, duyduysan sesimi anlat bana.<\/p>\n
![\"\"](\"http:\/\/www.tpocg.org\/blog\/wp-content\/uploads\/2017\/02\/2-1.jpg\")
<\/a>Kad\u0131n mektubu okudu, pencereden ak\u015fam manzaras\u0131na bakt\u0131. \u0130yi etmi\u015fti masay\u0131 pencerenin \u00f6n\u00fcne ta\u015f\u0131makla. T\u0131pk\u0131 bu mektup gibi hi\u00e7 okunmayacaklar d\u0131\u015f\u0131nda ne yazarsa yazs\u0131n -ufak bir do\u011fum g\u00fcn\u00fc notu dahi olsa- ne yazaca\u011f\u0131n\u0131 bilemez bir \u00e7\u0131rp\u0131da yazamaz, uzun uzun manzaraya bakarak d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcrd\u00fc. Fakat bir \u00e7\u0131rp\u0131da yazd\u0131\u011f\u0131 hi\u00e7 okunmayacak bu mektubu yine bir \u00e7\u0131rp\u0131da masan\u0131n \u00e7ekmecesine koydu. Eski yol arkada\u015fl\u0131klar\u0131 hele onlar\u0131nki gibi s\u0131rda\u015fl\u0131ksa b\u00f6yle oluyordu i\u015fte, yol ayr\u0131lsa bile fikri bir t\u00fcrl\u00fc gitmiyor diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc. \u201cAma ne gerek var \u015fimdi ge\u00e7mi\u015fi de\u015fmeye.\u201d dedi kendine. Eh \u00e7ekmecede biriken mektuplar\u0131 g\u00f6rmezsek e\u011fer pek de haks\u0131z say\u0131lmazd\u0131.<\/p>\n