Divane

Her şeyi unutmak istiyorum, dedi içindeki. Beni bugüne getiren her şeyi… İçimdeki bu sızıyı, yanaklarımdaki bu alazı, başımdaki bu dayanılmaz ağrıyı, “Bu sensin!” diye bana dayatılanları… Ama unutamazdı. Unutacaksa bütünüyle aklını kaybetmesi gerekirdi. Ancak aklını kaybetmek yalnızca özgür insanlara mahsus. Korkularımın pençeleri öylesine esir almış ki beni, aklımı kaybetme özgürlüğüne bile sahip değilim.

Devam