(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 5 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
\u00c7ok iyi bildi\u011fi kapkaranl\u0131k gecelerden biriydi. Sessizli\u011fi y\u0131rtan tek \u015fey, uzaklardan gelen r\u00fczg\u00e2r\u0131n u\u011fultusuydu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, y\u0131ld\u0131zlar\u0131n\u0131 \u00e7oktan kaybetmi\u015f; bir kuyunun dibine \u00e7ekilmi\u015f gibi karanl\u0131k, derin ve bo\u015ftu. \u00d6ylesine derin bir karanl\u0131k h\u00fck\u00fcm s\u00fcr\u00fcyordu ki g\u00f6zlerini kapatmakla a\u00e7mak aras\u0131nda tek bir fark bile yoktu, sanki varl\u0131k ile yokluk i\u00e7 i\u00e7e ge\u00e7mi\u015fti. Bu gece, arad\u0131\u011f\u0131 tek \u015fey, yoklukla varl\u0131k aras\u0131ndaki belirsiz s\u0131n\u0131rdayd\u0131; bir hi\u00e7li\u011fin i\u00e7inde yank\u0131lanan var olma \u00e7abas\u0131 ya da varl\u0131\u011f\u0131n i\u00e7inde kaybolan bir sessizlikti. Uyumak i\u00e7in \u00e7abalarken asl\u0131nda uyumamak i\u00e7in her \u015feyi yapt\u0131\u011f\u0131 bir geceydi. G\u00f6zleri a\u00e7\u0131kken olu\u015fmu\u015f olan zifiri, sanki g\u00f6zlerini kapat\u0131rsa yaln\u0131zca d\u0131\u015far\u0131da de\u011fil, i\u00e7inde de b\u00fcy\u00fcyecekti. <\/p>\n\n\n\n
Kula\u011f\u0131na bir kahkaha sesi geliyordu. Sanki bir hat\u0131ra, beklenmedik bir \u015fekilde yeniden duyuluyordu ama tam olarak nereden geldi\u011fini kestirmek zordu. Bu kahkaha sesi \u00f6yle bir y\u00fckseldi ki bah\u00e7edeki r\u00fczg\u00e2r u\u011fultusu sesini dahi bast\u0131rd\u0131. Bu ses, onu bir anda g\u00fczel an\u0131lara g\u00f6t\u00fcr\u00fcverdi; kahkahalar\u0131n yank\u0131lar\u0131, ge\u00e7mi\u015fin parlak g\u00fcnlerinden birini hat\u0131rlatt\u0131. Sanki \u00e7ocuklu\u011fundaki bah\u00e7eden gelen ne\u015feli \u00e7ocuk sesleriydi bu ses. Ses \u00e7ok fazla artm\u0131\u015ft\u0131 ve uzunca bir s\u00fcre kula\u011f\u0131nda \u00e7alm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u00c7ok \u015fiddetli bir ya\u011fmur ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131 ve bu ses yerini zamanla a\u011flama sesine b\u0131rakm\u0131\u015ft\u0131. Pencereye ya\u011fmur damlalar\u0131 \u00e7arp\u0131yordu ve a\u011flama sesi geliyordu. O an, d\u0131\u015far\u0131daki f\u0131rt\u0131nan\u0131n u\u011fultusu ile i\u00e7erdeki h\u0131\u00e7k\u0131r\u0131klar birbirine kar\u0131\u015f\u0131yor, sessizli\u011fe bo\u011fulmu\u015f bir odada kayboluyordu. Bu a\u011flay\u0131\u015f, mutlulu\u011fun derinlerinden kopup gelen ve ge\u00e7mi\u015fin tatl\u0131 an\u0131lar\u0131n\u0131 hat\u0131rlatan bir \u00e7a\u011flayand\u0131 adeta. <\/p>\n\n\n\n
\u015eim\u015fekler art arda \u00e7ak\u0131yordu; bah\u00e7esi, evi, balkonu, hatta zihninin derinliklerine g\u00f6m\u00fclm\u00fc\u015f karanl\u0131k k\u00f6\u015feleri bile bir anda \u0131\u015f\u0131kla dolmu\u015ftu. Her bir \u015fim\u015fek, sadece etraf\u0131n\u0131 de\u011fil, zihninin y\u0131llard\u0131r g\u00f6lgede kalan an\u0131lar\u0131n\u0131 da ayd\u0131nlat\u0131yor gibiydi. O an, i\u00e7indeki unutulmu\u015f hislerin ve d\u00fc\u015f\u00fcncelerin bile bu keskin par\u0131lt\u0131yla g\u00fcn y\u00fcz\u00fcne \u00e7\u0131kabilece\u011fini fark etti.<\/p>\n\n\n\n
Bir \u015fim\u015fek \u00e7akt\u0131, o anda bah\u00e7esi, balkonu, hatta evinin i\u00e7i bile ayd\u0131nland\u0131. O an, kahkaha seslerinin nereden geldi\u011fini fark etti: Evinin ve bah\u00e7esinin her k\u00f6\u015fesine sinmi\u015f, en derinlerde sakl\u0131 mutlu an\u0131lar\u0131ndan y\u00fckseliyordu bu ne\u015feli yank\u0131lar. Her biri, ge\u00e7mi\u015fin s\u0131cakl\u0131\u011f\u0131yla o an\u0131 ayd\u0131nlat\u0131yordu. <\/p>\n\n\n\n
Cama vuran ya\u011fmur taneleri, sanki onun sessizce ak\u0131p giden g\u00f6zya\u015flar\u0131n\u0131n birer yans\u0131mas\u0131yd\u0131. Her damla, i\u00e7inde biriken duygular\u0131n, kalbinin derinliklerinden g\u00f6ky\u00fcz\u00fcne y\u00fckselip yeniden ona d\u00f6nen bir hik\u00e2yesini anlat\u0131yordu. Ya\u011fmur, bir yandan d\u00fcnyay\u0131 temizlerken, di\u011fer yandan y\u00fcre\u011finde biriken ac\u0131y\u0131, k\u0131rg\u0131nl\u0131klar\u0131 ve kay\u0131plar\u0131 da ar\u0131nd\u0131rmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Her bir damla, bir ba\u015fka hat\u0131ra, bir ba\u015fka an\u0131 gibi d\u00fc\u015f\u00fcncelere d\u00f6n\u00fc\u015f\u00fcyordu. O an zaman\u0131n ne kadar yava\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissetti; ne ge\u00e7mi\u015f, ne de gelecek vard\u0131, sadece an\u0131n i\u00e7inde kaybolmu\u015ftu. Her g\u00f6zya\u015f\u0131 yava\u015f\u00e7a yere d\u00fc\u015ferken sanki bir y\u00fczy\u0131l kadar uzun bir yolculu\u011fa \u00e7\u0131k\u0131yordu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc, onun i\u00e7indeki f\u0131rt\u0131nay\u0131 anlamaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu. Hangi d\u00fc\u015f\u00fcnce, hangi duygu ya\u011fmur damlas\u0131 olarak bedene d\u00f6k\u00fclecek, kim bilir?<\/p>\n\n\n\n
\u00d6nce evinin i\u00e7i, bir anl\u0131k bir par\u0131lt\u0131yla \u0131\u015f\u0131\u011fa bo\u011fuluyordu; \u015fim\u015fe\u011fin o keskin, b\u00fcy\u00fcleyici \u0131\u015f\u0131lt\u0131s\u0131 duvarlardan yans\u0131y\u0131p odalar\u0131 dolduruyordu. Ard\u0131ndan, birka\u00e7 saniyelik sessizli\u011fin ard\u0131ndan, g\u00f6ky\u00fcz\u00fc derin bir \u00f6fkeyle g\u00fcr\u00fcld\u00fcyordu; sanki do\u011fan\u0131n kalbi at\u0131yordu. \u0130lk ba\u015fta ince ince titreyen, sonra h\u0131zla g\u00fc\u00e7lenen o u\u011fultu, evin her k\u00f6\u015fesinde yank\u0131 buluyor, sanki t\u00fcm ev tek bir v\u00fccut olmu\u015f gibi derinden sars\u0131l\u0131yordu. Duvarlar, zemine \u00e7arpan her g\u00fcr\u00fclt\u00fcyle titriyor, pencere camlar\u0131 \u00e7at\u0131rdayarak zay\u0131f bir u\u011fultu \u00e7\u0131kar\u0131yordu. D\u0131\u015far\u0131daki f\u0131rt\u0131na, i\u00e7indeki bo\u015flu\u011fu, karanl\u0131klar\u0131 daha da derinle\u015ftiriyor, her g\u00fcr\u00fclt\u00fcyle i\u00e7indeki duygular\u0131n daha da b\u00fcy\u00fcmesine, yo\u011funla\u015fmas\u0131na neden oluyordu.<\/p>\n\n\n\n
\u015eim\u015fek, i\u00e7indeki ani patlamalar\u0131n, bir anda y\u00fckselen \u00f6fke ve k\u0131r\u0131lmalar\u0131n yans\u0131mas\u0131yd\u0131; geldi\u011fi gibi h\u0131zla kayboluyor, ard\u0131ndan geriye sadece bir anl\u0131k ayd\u0131nlanma b\u0131rak\u0131yordu. G\u00fcr\u00fclt\u00fc ise susturamad\u0131\u011f\u0131 derinlerden y\u00fckselen feryatlar\u0131 and\u0131r\u0131yordu; bir s\u00fcre her \u015feyi sars\u0131yor, ama sonunda yava\u015f yava\u015f sessizli\u011fe kar\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
Her ne kadar zifiri bir karanl\u0131kta da olsa g\u00f6zlerini duvardaki saate dikmi\u015fti ve kula\u011f\u0131n\u0131n art\u0131k tek duydu\u011fu saat tik tak sesiydi. Zaman\u0131n ne kadar yava\u015flad\u0131\u011f\u0131n\u0131, her saniyenin bir \u00f6m\u00fcr gibi uzad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyordu. Karanl\u0131k, etraf\u0131n\u0131 sarm\u0131\u015f; her k\u00f6\u015fe, her detay kaybolmu\u015ftu ama saat orada, duvarda, t\u00fcm g\u00fcc\u00fcyle varl\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissettiriyordu. Tik taklar, bir ritim gibi zihninde \u00e7\u0131nl\u0131yor ve tek tek anl\u0131k d\u00fc\u015f\u00fcncelerinin sesini bast\u0131r\u0131yor, sadece zaman\u0131n ge\u00e7i\u015fini hat\u0131rlat\u0131yordu. O an ge\u00e7mi\u015fin ve gelece\u011fin yok oldu\u011fu bir bo\u015flukta, tek ger\u00e7e\u011fi var gibiydi: O saat.<\/p>\n\n\n\n
Bir \u015fim\u015fek daha \u00e7akt\u0131 o gece. Bu \u00e7akan son \u015fim\u015fekti ve ev de son defa ayd\u0131nlanm\u0131\u015ft\u0131. I\u015f\u0131k kendini \u00f6ylesine h\u0131zl\u0131 g\u00f6sterip kayboldu ki saniye saniye ilerleyen saat \u0131\u015f\u0131klar\u0131n i\u00e7inde, durmu\u015f gibi g\u00f6r\u00fcn\u00fcyordu adeta. I\u015f\u0131k gitti ve \u015fim\u015fe\u011fin o gergin g\u00fcr\u00fclt\u00fcs\u00fc bu defa saatin sesi gibi dengeli bir \u015fekilde duyulmu\u015ftu. sanki zaman\u0131n sonu yakla\u015fm\u0131\u015f gibiydi. Art\u0131k korku yoktu. Neredeyse sabah olmu\u015ftu ve g\u00fcne\u015f kendini g\u00f6stermekteydi. Y\u0131ld\u0131zlar\u0131n ve ay\u0131n \u00f6n\u00fcn\u00fc kapatan bulutlar da kaybolmu\u015ftu. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc yava\u015f\u00e7a ayd\u0131nlanmaya ba\u015flam\u0131\u015f, geceyi bir daha hat\u0131rlanmayacak \u015fekilde silip atm\u0131\u015ft\u0131. Hava, taze bir ba\u015flang\u0131c\u0131n i\u015fareti gibi ferahlat\u0131c\u0131yd\u0131. Gecenin karanl\u0131klar\u0131, yerini g\u00fcne\u015fin ilk \u0131\u015f\u0131klar\u0131yla ayd\u0131nlanan bir d\u00fcnyaya b\u0131rak\u0131yordu. Zaman\u0131n, t\u0131pk\u0131 gece gibi, ge\u00e7ti\u011fini ama geride b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izlerin kaybolmad\u0131\u011f\u0131n\u0131 hissediyordu. O an, i\u00e7indeki f\u0131rt\u0131nalar\u0131n da sona erdi\u011fini, yeni bir g\u00fcn\u00fcn umutlar\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131d\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etti.<\/p>\n\n\n\n
O; a\u00e7an g\u00fcne\u015fin de, ya\u011fmurun da, bulutlar\u0131n da, gecenin, g\u00fcnd\u00fcz\u00fcn, hatta \u00e7akan \u015fim\u015feklerin de ta kendisiydi. Her bir an\u0131n i\u00e7inde var olan, her de\u011fi\u015fimin par\u00e7as\u0131yd\u0131; do\u011fan\u0131n her hareketi, onun i\u00e7indeki derinlikleri yans\u0131t\u0131yordu ama en \u00f6nemlisi, zaman\u0131n ta kendisiydi. Ge\u00e7en her saniye, ge\u00e7en her dakika, bir \u015fekilde onun varolu\u015funun izlerini ta\u015f\u0131yordu. Ne ge\u00e7mi\u015fin h\u00fcz\u00fcnleri, ne de gelece\u011fin belirsizlikleri, onun i\u00e7indeki zaman\u0131 yava\u015flatabiliyor ya da h\u0131zland\u0131rabiliyordu. Zaman, ona bir nehir gibi ak\u0131yor; ama o, her an\u0131 derinlemesine hissedebiliyor, her an\u0131 bir b\u00fct\u00fcn olarak kavrayabiliyordu. Her an, zamanla birlikte \u015fekilleniyor, her saniye onun ruhunda yank\u0131 buluyordu. Zaman, ne sadece bir kavram, ne de yaln\u0131zca bir \u00f6l\u00e7\u00fcyd\u00fc; o, zaman\u0131n kendisiydi, her \u015feyin bir araya geldi\u011fi, ge\u00e7mi\u015fin ve gelece\u011fin birle\u015fti\u011fi sonsuz bir an\u0131n i\u00e7inde ya\u015famaktayd\u0131.<\/p>\n\n\n\n
\u2026<\/p>\n\n\n\n
G\u00fcne\u015f batmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131<\/p>\n\n\n\n
\u2026<\/p>\n\n\n\n
Saatler art\u0131k yava\u015f yava\u015f geceye yakla\u015fmaktayd\u0131. Saatin tik tak sesi, kula\u011f\u0131n\u0131 rahats\u0131z etmiyordu. \u00c7\u00fcnk\u00fc t\u00fcm g\u00fcn boyunca o sesi kalp at\u0131\u015flar\u0131yla birlikte hissetmi\u015f, zaman\u0131n her vuru\u015funu i\u00e7ine i\u015flemi\u015fti. Bulutlar \u00e7oktan yok olmu\u015f, g\u00f6ky\u00fcz\u00fc berrak bir \u015fekilde a\u00e7\u0131lm\u0131\u015ft\u0131. Karanl\u0131\u011f\u0131n i\u00e7inde y\u0131ld\u0131zlar, adeta birer m\u00fccevher gibi \u0131\u015f\u0131ld\u0131yordu. G\u00fcne\u015fin al\u00e7alan \u0131\u015f\u0131klar\u0131n\u0131n yans\u0131mas\u0131yla parlayan ay, evi narin bir par\u0131lt\u0131yla ayd\u0131nlat\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n