(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k 2 dakika s\u00fcrmektedir)<\/p>\n\n\n\n
\u0130\u00e7inde bulundu\u011fumuz yer, ait oldu\u011fumuz yer midir, yoksa sadece ge\u00e7ip gitmemiz gereken bir durak m\u0131?<\/p>\n\n\n\n
Hepimiz bir yerlerde kirac\u0131y\u0131z asl\u0131nda. Bir evde, bir \u015fehirde, bir insanda, bir zamanda\u2026 Bazen hayatlar\u0131m\u0131z\u0131 ger\u00e7ekten ya\u015fam\u0131yor da ba\u015fkalar\u0131n\u0131n sahiplendi\u011fi bir sahnede, bize bi\u00e7ilen rolleri oynuyormu\u015fuz gibi hissederiz. Sahibi olmad\u0131\u011f\u0131m\u0131z hayatlar\u0131 ya\u015f\u0131yor, duvarlar\u0131n\u0131 ba\u015fkalar\u0131n\u0131n \u00f6rd\u00fc\u011f\u00fc odalarda nefes al\u0131yormu\u015fuz gibi\u2026 Biraz sevgiyle, biraz endi\u015feyle\u2026 S\u00fcresi belli, dekoru ba\u015fkalar\u0131 taraf\u0131ndan haz\u0131rlanm\u0131\u015f, \u0131\u015f\u0131klar\u0131 bile bizim i\u00e7in de\u011fil, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n bak\u0131\u015flar\u0131 i\u00e7in ayarlanm\u0131\u015f bir oyunun i\u00e7indeyiz sanki. Ruhumuza tam oturmayan k\u0131yafetlerle sahneye \u00e7\u0131k\u0131p, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n alk\u0131\u015flar\u0131n\u0131 bekliyoruz.<\/p>\n\n\n\n
Bazen bir \u015fehirde, bazen bir ili\u015fkide, bazen de bizzat kendi hayat\u0131m\u0131zda kirac\u0131 hissederiz. G\u00fcnl\u00fck rutinlerimiz bir metro istasyonunda bekleyen trenler gibi, hep ayn\u0131 yolda ilerliyor. Sabahlar\u0131 \u00e7alan alarm, mecburiyetlerin belirledi\u011fi yollar, bir ba\u015fkas\u0131n\u0131n yazd\u0131\u011f\u0131 takvimler\u2026 Sanki \u00f6nceden \u00e7izilmi\u015f bir rotada, otomatik pilotta gidiyoruz. Ne kadar\u0131m\u0131z ger\u00e7ekten bize ait, ne kadar\u0131m\u0131z \u00f6d\u00fcn\u00e7 al\u0131nm\u0131\u015f hayallerin g\u00f6lgesinde?<\/p>\n\n\n\n
Kimi zaman hayat, sahaf raflar\u0131nda unutulmu\u015f bir kitap gibi hissettirir. Sayfalar\u0131m\u0131z ba\u015fkalar\u0131n\u0131n elleriyle \u00e7evrilir, hik\u00e2yemizi bizden \u00e7ok ba\u015fkalar\u0131 okur fakat kimse kitab\u0131n i\u00e7indeki duygular\u0131, sat\u0131r aralar\u0131ndaki bo\u015fluklar\u0131 bizim kadar bilemez. Biz ise bazen kapa\u011f\u0131m\u0131z\u0131n bile ba\u015fkalar\u0131 taraf\u0131ndan tasarland\u0131\u011f\u0131n\u0131 fark etmeden, hik\u00e2yemizi yazmaya devam ederiz.<\/p>\n\n\n\n
Bize uygun g\u00f6r\u00fclen maskeleri tak\u0131p, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n g\u00f6z\u00fcnde nas\u0131l g\u00f6r\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcze tak\u0131l\u0131yoruz. S\u00f6zc\u00fcklerimizi bile duyulmas\u0131n\u0131 istedikleri gibi se\u00e7iyoruz. \u201cBu daha mant\u0131kl\u0131\u201d diyoruz, \u201c\u015fimdi s\u0131ras\u0131 de\u011fil\u201d diye erteliyoruz i\u00e7imizde filizlenmek isteyen tutkular\u0131. \u0130\u00e7imizde bir yerlerde, kendi hik\u00e2yesini anlatmak isteyen ger\u00e7ek biz, usulca f\u0131s\u0131ld\u0131yor: \u201cBu benim hayat\u0131m de\u011fil.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Kimimiz, ba\u015fkalar\u0131n\u0131n g\u00f6lgesinde b\u00fcy\u00fcyen bir a\u011fa\u00e7 gibi hisseder kendini. K\u00f6klerimiz sa\u011flam olsa da dallar\u0131m\u0131z ba\u015fkalar\u0131n\u0131n y\u00f6nlendirdi\u011fi r\u00fczg\u00e2rlara g\u00f6re \u015fekil al\u0131r. \u0130\u00e7imizde bir yerlerde, g\u00fcne\u015fe uzanmak isteyen bir filiz hep vard\u0131r oysa. Sadece g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc g\u00f6rebilmek i\u00e7in kendimize biraz yer a\u00e7mam\u0131z gerekir.<\/p>\n\n\n\n
Peki ya perde indi\u011finde? Geriye ger\u00e7ekten ya\u015fanm\u0131\u015f bir hayat m\u0131 kal\u0131r, yoksa ba\u015fkalar\u0131n\u0131n senaryosunu tamamlam\u0131\u015f olman\u0131n yorgunlu\u011fu mu?<\/p>\n\n\n\n