(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
Evin i\u00e7inde y\u00fcz\u00fc koyun b\u0131rakt\u0131m kendimi yere. Kilimin kokusunu burnumda, sert dokusunu y\u00fcz\u00fcmde duyuyorum, yine de yerimden k\u0131m\u0131ldamak i\u00e7in \u00e7aba sarf etmiyorum. Kap\u0131 \u00e7alsa da a\u00e7maya kalksam diyorum kendime; ama kimse aramad\u0131 bile bug\u00fcn. Ger\u00e7i birinin kap\u0131m\u0131 \u00e7almas\u0131 i\u00e7in beni aramas\u0131 m\u0131 gerekiyordu? Birinin akl\u0131na kendili\u011finden d\u00fc\u015femez miydim? Bir sebebi mi olmal\u0131yd\u0131 ans\u0131z\u0131n gelmenin? Fol yokken yumurta olamaz m\u0131yd\u0131? Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131z d\u00fcnya ger\u00e7ekten bu kadar nedensel miydi? Ben mesela, neden buraday\u0131m? Neden yerde \u00f6ylece yat\u0131yorum? Kim getirdi beni buraya?<\/p>\n\n\n\n
Yetmezmi\u015f gibi ke\u015fkeler ordusu silahlanm\u0131\u015flar, yerde \u00e7aresiz yat\u0131\u015f\u0131m\u0131 f\u0131rsat bilip zihnimin d\u00f6rt bir yan\u0131n\u0131 sarmaya ba\u015flad\u0131lar. Birbiri ard\u0131na patlayan “ke\u015fke”ler… “Ke\u015fke…” Puff! “Ke\u015fke…” Poff! “Ke\u015fke…” Bom! Her bir \u2018\u2019ke\u015fke\u2019\u2019de zihnimin derinlerinde hendekler olu\u015ftu durdu. Yerden kalkmak i\u00e7in bir kuvveti bekledim (T\u0131k yok). \u0130yi o zaman, ben de susamay\u0131 beklerim, susar\u0131m nas\u0131l olsa birazdan, o zaman kald\u0131r\u0131 veririm kendimi. Suyu da az evvel i\u00e7mi\u015ftim ger\u00e7i. \u0130nsan susuz \u00fc\u00e7 g\u00fcn ya\u015far diyorlar, \u00fc\u00e7 g\u00fcn boyunca yerde beklesem bu defa kim kald\u0131r\u0131r beni yerden? Akl\u0131ma bir tek Godot geldi. Sahi, Godot\u2019yu beklesem gelir miydi? Gelip i\u00e7ine d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm bu h\u00e2lden beni kald\u0131rabilir miydi?<\/p>\n\n\n\n
Godot\u2019yu beklemeye ba\u015flad\u0131m bu sefer. Ne oldu\u011funu tam anlamadan, neden bekledi\u011fimi bilmeden yatt\u0131\u011f\u0131m yerden onun geli\u015fini d\u00fc\u015flemeye ba\u015flad\u0131m. E\u011fer Godot gelirse her \u015feyin d\u00fczelece\u011fine ve hayat\u0131m\u0131n daha anlaml\u0131 olaca\u011f\u0131na inand\u0131m. Ona anlataca\u011f\u0131m ne \u00e7ok \u015fey vard\u0131\u2026 Ah Godot! Gelsen ya bir an evvel\u2026 Sonra aniden bir d\u00fc\u015f\u00fcnce akl\u0131mda beliriverdi: Peki ya Godot gelirse? Ya kap\u0131 \u00e7al\u0131n\u0131rsa ve onu kar\u015f\u0131lamak zorunda kal\u0131rsam? Yani bunu ger\u00e7ekten istiyor muyum? Belki de beklemenin rahatl\u0131\u011f\u0131nda kendimi oyal\u0131yorumdur. Belki de Godot\u2019nun hi\u00e7bir zaman kap\u0131y\u0131 \u00e7almayaca\u011f\u0131n\u0131 bildi\u011fim i\u00e7in onu beklemeyi se\u00e7mi\u015fimdir. \u00d6yle bile olsa onu beklemeyi bilin\u00e7li bir tercihe \u00e7evirebilirim. Belki i\u015fte o zaman, gelse de gelmese de ya\u015fam\u0131m\u0131n bir anlam\u0131 olur.<\/p>\n\n\n\n
Onu beklerken yatt\u0131\u011f\u0131m yerden do\u011fruldum, sonra kendime bir kahve koydum, uzun zamand\u0131r g\u00f6r\u00fc\u015femedi\u011fim arkada\u015f\u0131m\u0131 arad\u0131m. Onu beklerken evin pencerelerini a\u00e7t\u0131m, i\u00e7eriyi havaland\u0131rd\u0131m. Onu beklerken y\u00fcr\u00fcy\u00fc\u015fe \u00e7\u0131kt\u0131m, yoldan ge\u00e7enlere selam verdim. Onu beklerken uzun zamand\u0131r yar\u0131m b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131m kitab\u0131ma ba\u015ftan ba\u015flad\u0131m. Onu beklerken kendime vermi\u015f oldu\u011fum s\u00f6zleri g\u00f6zden ge\u00e7irdim. Onu beklerken, gelmeden beni aya\u011fa kald\u0131r\u0131\u015f\u0131n\u0131 d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Onu beklerken, beklemenin ne demek oldu\u011funu \u00f6\u011frendim.<\/p>\n\n\n\n
Yazar: Aziz Akar<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/www.tpocg.org\/blog\/wp-content\/uploads\/2024\/08\/Screenshot_20240827_184615_Drive.jpg\")
<\/a><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"