(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Merhaba g\u00f6ky\u00fcz\u00fc, merhaba renkler. merhaba kalabal\u0131k; ben geldim. Uzun zaman \u00f6nce yeralt\u0131nda bir bo\u015flukta bayg\u0131n kalm\u0131\u015ft\u0131m. G\u00f6zlerimi a\u00e7t\u0131\u011f\u0131mda etraf\u0131m karanl\u0131k ve \u0131ss\u0131zd\u0131. Hareket edemiyordum. Tek yapabildi\u011fim yukar\u0131daki minik ayd\u0131nl\u0131ktan yery\u00fcz\u00fcn\u00fcn \u00fczerindeki hareketleri izleyebilmekti. O kara bo\u015flu\u011fa nas\u0131l d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc \u00e7ok sorgulad\u0131m. Anlad\u0131\u011f\u0131mda hareketsiz bedenim yerde uzan\u0131rken g\u00f6z\u00fcmden usulca bir g\u00f6zya\u015f\u0131 akt\u0131. Fark etmi\u015ftim, i\u015fte o an yand\u0131 kalbim. Beni oraya en \u00e7ok korktu\u011fum \u015fey atm\u0131\u015ft\u0131. Asl\u0131nda beni oraya korkular\u0131m atm\u0131\u015ft\u0131.<\/p>\n\n\n\n
En dipteydim. Bunun daha dibi olmas\u0131 olanaks\u0131zd\u0131. Beni yutan bo\u015flukta sanki bedenimle de ili\u015fkim kesilmi\u015fti. G\u00fcc\u00fcm\u00fc hissedemiyordum. Fel\u00e7li gibi, narkozlu gibiydim; b\u00fcy\u00fck bir enkaz kalm\u0131\u015ft\u0131 benden geriye. Hareket etmeye \u00e7al\u0131\u015ft\u0131\u011f\u0131mda \u00fczerimde \u00f6yle bir a\u011f\u0131rl\u0131k hissediyordum ki hemen vazge\u00e7iyordum hareket etmekten. \u00c7ok a\u011flad\u0131m, hi\u00e7 a\u011flamad\u0131\u011f\u0131m kadar. \u00c7ok ba\u011f\u0131rd\u0131m hi\u00e7 ba\u011f\u0131rmad\u0131\u011f\u0131m kadar . Benim d\u00fcnyam durmu\u015ftu fakat d\u00fcnya d\u00f6nmeye devam ediyordu. Ben ac\u0131 \u00e7ekiyordum ama hayat bana ac\u0131m\u0131yordu. Bazen kendime geliyor gibi oluyordum, binbir ac\u0131yla kalk\u0131yordum aya\u011fa ama ayakta kalam\u0131yordum.<\/p>\n\n\n\n
Birileri bana elini uzatt\u0131, ben elimi kald\u0131r\u0131p tutamad\u0131m. Bo\u015flu\u011fuma fener tutanlar oldu, beni arad\u0131lar biliyorum ama o kadar derin bi bo\u015fluktayd\u0131m ki \u0131\u015f\u0131klar\u0131 bana yeti\u015femedi. Belki seslenseydim duyarlard\u0131 ama seslenecek g\u00fcc\u00fcm yoktu. Sonra g\u00fcn oldu bir deprem ba\u015flad\u0131, i\u00e7imde bir depremdi bu. Bi h\u0131\u015f\u0131mla kalkt\u0131m oldu\u011fum yerden. Gitme vakti dedim kendime. Yery\u00fcz\u00fc seni bekler. Bir\u00e7ok ki\u015fiden g\u00fc\u00e7 alarak \u00e7\u0131kt\u0131m. Daha do\u011frusu \u00e7\u0131kt\u0131m sand\u0131m. Asl\u0131nda bo\u015fluk her seferinde benimleydi nereye gitsem hissediyordum. Bir s\u00fcre k\u00f6rebe oynad\u0131m bo\u015flu\u011fumla ama bu oyunun bir fark\u0131 vard\u0131. Ebe bo\u015fluktu ben ise k\u00f6r olan. Nerede oldu\u011funu bilmedi\u011fim bir \u015feyden ka\u00e7\u0131yordum ve yakalanmam \u00e7ok muhtemeldi. H\u0131zlansam h\u0131zlan\u0131yor yava\u015flasam yava\u015fl\u0131yor beni takip ediyordu Yanl\u0131\u015f bir ad\u0131mda veya bir anki duraksamada beni i\u00e7ine alacak gibiydi. <\/p>\n\n\n\n
Ben hep ka\u00e7t\u0131m. Bazen d\u00fc\u015fecek gibi oldum o zamanlarda da birilerine tutundum. Ama tutundu\u011fum insanlar\u0131 hayat\u0131mda tutmad\u0131m \u00e7\u00fcnk\u00fc onlar\u0131 da bo\u015flu\u011fuma d\u00fc\u015f\u00fcrmekten korktum. Ben ac\u0131m\u0131 unutmaya \u00e7al\u0131\u015f\u0131rken kendimi unuttum ama ac\u0131m\u0131 unutamad\u0131m. Bir m\u00fcddet sonra ka\u00e7acak g\u00fcc\u00fcm kalmam\u0131\u015ft\u0131. Art\u0131k d\u00fc\u015fmekten de korkmuyordum. Duraksay\u0131p nefes alacakken bo\u015fluk yeti\u015fti ve beni yine dibine \u00e7ekti. Tekrar d\u00fc\u015ft\u00fcm ama bu sefer o kadar ac\u0131tmad\u0131. \u0130lki kadar sert d\u00fc\u015fmemi\u015ftim. Bu y\u00fczden fark ettim ki o bo\u015flu\u011fu derinle\u015ftiren bendim, korkular\u0131md\u0131.<\/p>\n\n\n\n
Korktu\u011fum \u015feyi o kadar b\u00fcy\u00fctm\u00fc\u015f\u00fcm ki ba\u015f\u0131ma geldi\u011finde alt\u0131nda ezilmi\u015fim. Kendimi kendime hapsetmi\u015fim. Bunu fark etti\u011fimde kafam\u0131 kald\u0131r\u0131p bakt\u0131m yery\u00fcz\u00fcne. Oraya \u00e7\u0131kmal\u0131yd\u0131m ama bu sefer etraf\u0131m\u0131 saran, beni yutan karanl\u0131ktan tamamen kurtularak \u00e7\u0131kmal\u0131yd\u0131m. Bana bir g\u00fc\u00e7 laz\u0131md\u0131, bir dayanak. O bo\u015flu\u011fun i\u00e7inde haftalarca hatta aylarca d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Kendimi iyile\u015ftirmek i\u00e7in bir s\u00fcr\u00fc yol arad\u0131m. \u00c7ok yoruldu\u011fum \u00e7\u0131kmaza d\u00fc\u015ft\u00fc\u011f\u00fcm zamanlarda uzand\u0131m ve sadece g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn ne kadar g\u00fczel oldu\u011funu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Ne kadar da garipti en k\u00f6t\u00fc insan da en iyi insan da ayn\u0131 g\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fc payla\u015f\u0131yordu. Ayn\u0131 g\u00f6ky\u00fcz\u00fc bazen bir \u00e7\u00f6pl\u00fc\u011f\u00fcn \u00fcst\u00fcndeydi bazen benimki gibi kara bir bo\u015flu\u011fun bazen de kocaman bir orman\u0131n. G\u00f6ky\u00fcz\u00fcn\u00fcn alt\u0131ndaki her yer farkl\u0131yd\u0131 ama g\u00f6ky\u00fcz\u00fc her yere g\u00f6re de\u011fil kendisine g\u00f6re \u015fekilleniyordu. Bazen simsiyah oluyordu bazen gri bazen masmavi hatta k\u0131rm\u0131z\u0131 ve mor halini bile g\u00f6rd\u00fcm. \u0130\u015fte dedim g\u00f6ky\u00fcz\u00fc. Ne kadar da kendine has, \u00f6zg\u00fcr, farkl\u0131. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc olmak istedim. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc olam\u0131yorsam da bari bulut olabilmek. U\u00e7mak, havalanmak istedim. \u00c7ok \u015fey istiyordum biliyorum. O y\u00fczden olabilecek \u015feyi se\u00e7tim, kendimi. <\/p>\n\n\n\n
G\u00f6ky\u00fcz\u00fc olam\u0131yordum o y\u00fczden kendimi g\u00f6ky\u00fcz\u00fc olarak hayal ettim. Benim de kara bulutlar\u0131m olabilirdi ama yeri gelince masmavi s\u0131cak bir g\u00f6ky\u00fcz\u00fc de oluyordum. Gece gibi karanl\u0131k g\u00fcn do\u011fumu gibi huzurlu hallerim de vard\u0131. Bunu d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcmde asl\u0131nda her insan\u0131n bir g\u00f6ky\u00fcz\u00fc oldu\u011funu ve gecemin g\u00fcnd\u00fcz\u00fcn\u00fcn illaki gelece\u011fini anlad\u0131m. G\u00fcne\u015f do\u011fmak i\u00e7in insanlar\u0131n uyanmas\u0131n\u0131 beklemez. \u0130nsanlar uyusun diye de batmaz ve ben o karanl\u0131ktan \u00e7\u0131kmak i\u00e7in birilerini bekleyemezdim. Ben kendimle kald\u0131m, kendimle g\u00fc\u00e7lendim ve kendime tutundum. O karanl\u0131\u011fa renkleri ben getirdim. Yaralar\u0131m vard\u0131, ben sard\u0131m. D\u00fc\u015f\u00fc\u015f\u00fcm\u00fcn sertli\u011fi kadar sert \u00e7\u0131kt\u0131m o bo\u015fluktan. Korkmuyorum art\u0131k. \u00c7\u00fcnk\u00fc ben korkumun zindan\u0131ndan g\u00f6ky\u00fcz\u00fc olup \u00e7\u0131kt\u0131m. <\/p>\n\n\n\n
Yazar: Dilay Ada<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
G\u00f6ky\u00fcz\u00fc olmak istedim. G\u00f6ky\u00fcz\u00fc olam\u0131yorsam da bari bulut olabilmek. U\u00e7mak, havalanmak istedim. \u00c7ok \u015fey istiyordum biliyorum. O y\u00fczden olabilecek \u015feyi se\u00e7tim, kendimi.<\/p>\n","protected":false},"author":14,"featured_media":4297,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n