(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak 4 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Bana bir daha \u00f6yle bakmamas\u0131n\u0131 istedim i\u00e7imden. Hen\u00fcz konu\u015fmaya ba\u015flam\u0131\u015f, tek heceli kelimeler konu\u015fabilen bir bebek gibiydim. Bir kelime konu\u015ftuktan sonra uzun bir s\u00fcre boyunca sessizli\u011fimi koruyordum. Konu\u015fursam onu anlayamayacak olmaktan korktum. T\u00fcm g\u00fcc\u00fcmle anlamaya \u00e7al\u0131\u015ft\u0131m onu. Dahas\u0131 o da konu\u015fmuyor, yaln\u0131zca beni izliyordu. <\/p>\n\n\n\n
Ona, yaln\u0131zca ayr\u0131lmas\u0131 gerekti\u011fini s\u00f6yledim. \u0130kimiz de a\u011fl\u0131yorduk. G\u00f6z ya\u015f\u0131m\u0131n kayna\u011f\u0131, ona duydu\u011fum \u00f6fkeydi. Bir an i\u00e7in, \u00f6fkenin bir duygu mu yoksa durum mu oldu\u011funu kavrayamam\u0131\u015ft\u0131m. Ger\u00e7ek \u015fu ki ikimiz de \u00f6fkeliydik. Hatta \u00f6fkemizin yo\u011funlu\u011fu odan\u0131n her taraf\u0131nda hissedilir olmu\u015ftu. Do\u011fruldum fakat g\u00fc\u00e7s\u00fcz bacaklar\u0131m beni kap\u0131 e\u015fi\u011fine kadar ta\u015f\u0131mad\u0131. \u00d6fkemle y\u00fczle\u015fme ihtiyac\u0131m apa\u00e7\u0131k ortadayd\u0131\u2026<\/p>\n\n\n\n
\u00d6fkemi dindirmek i\u00e7in mutlu an\u0131lar\u0131m\u0131za odaklanmam gerekti\u011fini fark etmi\u015ftim. \u0130lk geldi\u011fi g\u00fcn\u00fc hat\u0131rlad\u0131m. Valizini a\u00e7t\u0131\u011f\u0131nda bana getirdi\u011fi hediyeleri d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm\u2026 Fakat zihnimdeki nefret buna izin vermiyordu. Bir kez daha anlad\u0131m ki onunla mutlulu\u011fa rastlamak \u00e7ok zordu. Hayat\u0131mda ilk kez, nefret duygusunun zihnimizin bir \u00fcr\u00fcn\u00fc oldu\u011funu anlad\u0131m. Onun t\u00fcm yapt\u0131klar\u0131 zihnimin i\u00e7indeydi. Ya\u015fanm\u0131\u015f bunca \u015feyi masumla\u015ft\u0131rmak isterken i\u00e7 sesim, \u00f6fkemi azd\u0131ran bir g\u00fcr\u00fclt\u00fcyd\u00fc adeta.<\/p>\n\n\n\n
K\u00fc\u00e7\u00fckl\u00fckten beri \u00f6fkenin en azg\u0131n duygu oldu\u011funa inand\u0131m. Mesela k\u0131skan\u00e7l\u0131k gelip ge\u00e7erken \u00fcz\u00fcnt\u00fc yerini sevince b\u0131rak\u0131r. Nefret ise zaman a\u015f\u0131m\u0131na u\u011frar \u00e7\u00fcnk\u00fc nefret zaman kar\u015f\u0131s\u0131nda olduk\u00e7a zay\u0131f bir duygudur. Ne yaz\u0131k ki \u00f6fke, di\u011ferlerine k\u0131yasla en ate\u015fli olan\u0131d\u0131r. \u00c7\u00fcnk\u00fc i\u00e7imizdeki \u00f6fke bizi pi\u015fmanl\u0131\u011fa iterken t\u00fcrl\u00fc oyunlar i\u00e7inde kaybolmam\u0131za neden olur. \u00d6fke, agresif davran\u0131\u015flar b\u00fct\u00fcn\u00fcd\u00fcr. Hatta, \u00f6fkeyi kontrol etmek daha da zordur. Bu sefer \u00f6fkemi kontrol etmek istemedim. Yahut, kontrol\u00fc \u00e7oktan kaybettim. \u015eiddetlenmek i\u00e7in o has\u0131m g\u00fc\u00e7 bendeydi i\u015fte!<\/p>\n\n\n\n
Bayramda b\u00fcy\u00fckleri taraf\u0131ndan nasihat ya\u011fmuruna tutulmu\u015f bir liseli gibiydim. Kendimi telkin edemiyordum \u00e7\u00fcnk\u00fc bu s\u00f6zc\u00fckler s\u0131rf ileti\u015fim kurma \u00e7abas\u0131yd\u0131. A\u00e7\u0131k\u00e7as\u0131, ama\u00e7s\u0131z ileti\u015fim havada kal\u0131r diye bilirim. Duydu\u011fu \u00f6\u011f\u00fctler ve ya\u015fad\u0131\u011f\u0131 ger\u00e7eklik aras\u0131ndaki \u00e7eli\u015fkileri anlamland\u0131ramayan yeni yetme bir \u00e7ocuk toylu\u011fu benimkisi. <\/p>\n\n\n\n
Sandalyede otururken sahip oldu\u011fu duygular\u0131n a\u011f\u0131rl\u0131\u011f\u0131n\u0131 ta\u015f\u0131yamayan biri haline geldim. Zihnimde d\u00f6n\u00fcp dola\u015fan vah\u015fi fikirler kar\u015f\u0131s\u0131nda sevdi\u011fimi d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm ki\u015finin varl\u0131\u011f\u0131\u2026 Sahip oldu\u011fum de\u011ferler ve ya\u015fananlar d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fcnde ne yapaca\u011f\u0131m\u0131 bilemez oldum bir s\u00fcre i\u00e7in. <\/p>\n\n\n\n
Sahiden de kalbini k\u0131rmak istedim. Kelimelerin g\u00fcc\u00fcne g\u00fc\u00e7 katt\u0131m. Ger\u00e7ekleri hi\u00e7 yumu\u015fatmadan bahsettim kendisine. Can\u0131 yan\u0131yordu, ayaklar\u0131 titremeye ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. \u0130stedi\u011fini elde etmeye ba\u015flayan k\u00f6t\u00fc bir masal karakteri gibi hissettim kendimi. Hen\u00fcz hat\u0131rlad\u0131m ki masallarda k\u00f6t\u00fcler kazanmaz. Do\u011frusu, k\u00f6t\u00fcler her zaman kaybederler. K\u00f6t\u00fcl\u00fc\u011f\u00fcn, i\u00e7inde yer edindi\u011fi hi\u00e7bir yer g\u00fcvenli de\u011fildir zaten. K\u00f6t\u00fc olan herkes ve her \u015feyden ka\u00e7\u0131\u015f\u0131m\u0131n sebebi de buydu ya! <\/p>\n\n\n\n
Ama sonra d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm ki ben yalan s\u00f6ylemedim. Ben kimseyi manip\u00fcle etmek i\u00e7in hissetmediklerimi ifade etmedim. Ben, yapamayacaklar\u0131m hakk\u0131nda vaatler vermedim. Ne kendimi, ne de di\u011ferlerini kand\u0131rd\u0131m\u2026 Ben t\u00fcm kalbimle hissetti\u011fimi ya\u015fad\u0131m. K\u00f6t\u00fc bir insan de\u011filim ve asla k\u00f6t\u00fc bir insan olmak istemedim. \u0130yi birisi olmak i\u00e7in yeti\u015ftirildim. O anda anlad\u0131m ki ona bir iyilik yapmam gerek. \u00d6fkemin iyili\u011fi ona bir kazan\u00e7 olacakt\u0131. Onun sahip oldu\u011fu t\u00fcm sahteli\u011fi g\u00fcn y\u00fcz\u00fcne \u00e7\u0131karmal\u0131yd\u0131m. <\/p>\n\n\n\n
Tiyatroya en \u00f6n s\u0131radan bilet alm\u0131\u015f gibiydim. Sahneye ne kadar yak\u0131n olursam, oyuna o kadar yak\u0131n hissedecektim kendimi sanki. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm ki ilk konu\u015fan ben olursam avantajl\u0131 olan da ben olurum. Asl\u0131nda benimkisi ilk davranmaktan dolay\u0131 kendimden ona pay bi\u00e7mekti.<\/p>\n\n\n\n
Durmad\u0131m\u2026<\/p>\n\n\n\n
Bana susmam i\u00e7in ba\u011f\u0131rd\u0131. Bir \u015fiddetle, farkl\u0131 bir g\u00fcr\u00fclt\u00fcyle\u2026 Annem de bana hep \u201cSus!\u201d derdi. O kadar \u00e7ok susmu\u015ftum ki \u201cHay\u0131r\u201d demeyi \u00f6\u011frenememi\u015ftim. Bu y\u00fczden hayat\u0131m\u0131n yar\u0131s\u0131na yak\u0131n\u0131n\u0131 di\u011ferleri i\u00e7in ya\u015fam\u0131\u015f bir ki\u015fiydim. \u201cFark etmez.\u201d diyerek ya\u015fanm\u0131\u015f 38 y\u0131l\u2026 Kimse de bana neden \u201cHay\u0131r\u201d demiyorsun demedi. San\u0131yorum ki diyenleri de ben duymaz olmu\u015ftum. Belki onlar\u0131n da i\u015fine geliyordu. Her ricay\u0131 \u201cEvet\u201dleyerek yan\u0131tlard\u0131m. Bu sayede herkesin en \u00e7ok sevdi\u011fi, benim sanard\u0131m. De\u011fil ba\u015fkalar\u0131n\u0131n sevgisini, kendi sevgisini bile elde edememi\u015f bir yaln\u0131zd\u0131m ben. <\/p>\n\n\n\n
\u0130lk kez susmad\u0131m. Ben de \u201cHay\u0131r\u201dlayarak t\u00fcm nefesimle ba\u011f\u0131rd\u0131m. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fcm ve hissetti\u011fim ne varsa bahsettim. Bu heybetli \u00f6fke bana da iyilik getirmi\u015fti. Kalan g\u00fcnlerimin iyili\u011fine \u201cHay\u0131r\u201d getirmi\u015fti. \u00d6\u011frenmi\u015ftim sonunda, ge\u00e7 de olsa. <\/p>\n\n\n\n
Yazar: Samet Can Avcu<\/p>\n\n\n\n