(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 4 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
Televizyonun kula\u011f\u0131 t\u0131rmalarcas\u0131na sesine dayanamay\u0131p kumanday\u0131 bulmak i\u00e7in yerinden do\u011fruldu. Kumanda her zamanki yerinde, yine her zamanki kanallar ayn\u0131 yerde ve o, yine ayn\u0131 tekli koltukta bacaklar\u0131n\u0131 kenara sark\u0131tm\u0131\u015f televizyondaki kanallar\u0131 tek tek geziyordu. O zamanlarda de\u011fi\u015fmeyen, yeri yad\u0131rganmam\u0131\u015f ve kafa kar\u0131\u015ft\u0131rmayan her \u015fey g\u00fczeldi onun i\u00e7in. Yaln\u0131z olman\u0131n verdi\u011fi huzur ve d\u00fc\u015f\u00fcncelerle, d\u00fc\u015f\u00fcncelerini sahiplendirecek bir ses ar\u0131yordu yine. Biliyordu ki bir \u015feyler dinlemek, ruhunu yeniden yap\u0131land\u0131r\u0131yor ya da i\u00e7inde dolan\u0131yordu. O zamanlardaki ezgilerin hem anlaml\u0131 hem de hareketli olu\u015fu ona ayr\u0131 duygular kat\u0131yordu ayn\u0131 zamanda. Sanki ya\u015f\u0131yor gibiydi, sanki hayattayd\u0131. “Beni b\u00fcy\u00fct\u00fcn a\u011flatmay\u0131n, sahte d\u00fc\u015flerde oyalamay\u0131n” (\u201cDeli\u201d- Mor ve \u00d6tesi) denilirken \u015fark\u0131n\u0131n s\u00f6z\u00fcnde, ne denilmek istendi\u011fini anlam\u0131yor, sadece \u015fark\u0131n\u0131n ezgisine kendini b\u0131rak\u0131yordu. Bilmezdi ki o y\u0131llarda insanlar\u0131n duru\u015fundaki g\u00fczelli\u011fi. Bilmezdi ki o y\u0131llardaki insanlar\u0131n onuru u\u011fruna debelendi\u011fini. Bilmezdi i\u015fte, bense tahmin edebiliyorum sadece.<\/p>\n\n\n\n
“Eskiyen, eskimi\u015f olan, eskidi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen, ge\u00e7mi\u015finde iz b\u0131rakan, asl\u0131nda \u00e7ok da geride kalmam\u0131\u015f, sokakta oyun oynayan \u00e7ocuklara son bir demle yeti\u015filmi\u015f bir sene, 2007.”<\/em> O senelerde her \u015fey m\u00fckemmel de\u011fildi belki ama eksik olanlar\u0131n eksikli\u011fi de bize hissettirilmezdi, biz de hissetmezdik. Sende yoksa ba\u015fkas\u0131 tamamlard\u0131, ba\u015fkas\u0131nda yoksa sen tamamlard\u0131n. \u00d6yleydi tabi o seneler ve ben an\u0131msad\u0131\u011f\u0131m kadar\u0131yla.<\/p>\n\n\n\n G\u00fcne\u015f taht\u0131n\u0131 karanl\u0131\u011fa b\u0131rakmaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131. Ba\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6\u011fe kald\u0131rd\u0131, g\u00f6zlerini karanl\u0131\u011f\u0131n uza\u011f\u0131na do\u011fru hafif\u00e7e k\u0131smaya ba\u015flad\u0131. G\u00f6ky\u00fcz\u00fcndeki y\u0131ld\u0131zlar\u0131n say\u0131s\u0131 gitgide artm\u0131\u015ft\u0131. Bu, sokaktaki oyun saatinin bitti\u011fi anlam\u0131ndayd\u0131. Elindeki yedi ta\u015f\u0131 kald\u0131r\u0131m\u0131n kenar\u0131na koyup eve d\u00f6nece\u011fi i\u00e7in arkada\u015flar\u0131yla vedala\u015ft\u0131. Eve vard\u0131\u011f\u0131nda babas\u0131n\u0131n yan\u0131na oturdu. Televizyonda ak\u015fam haberleri a\u00e7\u0131lm\u0131\u015f, \u00fclke g\u00fcndemindeki en \u00f6nemli meseleler hararetle tart\u0131\u015f\u0131l\u0131yordu. Babas\u0131 bir yandan g\u00fcndemdeki meseleler i\u00e7in sesli sessiz ifadeler tak\u0131n\u0131rken o ise, bamba\u015fka bir \u015feyin pe\u015findeydi. Alt\u0131 ya\u015f\u0131nda olmas\u0131na kar\u015f\u0131l\u0131k okuma-yazma hevesi onun zihnini ele ge\u00e7irmi\u015fti. Kendince bir oyun tasarlad\u0131. Televizyonda ge\u00e7en haber yaz\u0131lar\u0131ndaki baz\u0131 kelimeleri s\u00fcresi ge\u00e7meden tamamlayacak ve babas\u0131na onaylatacakt\u0131. E\u011flenceli bir oyundu onun i\u00e7in. O kadar kapt\u0131rm\u0131\u015ft\u0131 ki kendini, bazen televizyonun yak\u0131n\u0131na kadar gidiyor, tamamlad\u0131\u011f\u0131 kelimeleri y\u00fcksek bir sesle s\u00f6yl\u00fcyordu. “Trajikomik bir hal!”<\/p>\n\n\n\n \u00a0\u00a0\u00a0 Ertesi g\u00fcn uyand\u0131. Elinde saman ka\u011f\u0131d\u0131yla b\u00fct\u00fcnle\u015fmi\u015f, kal\u0131nca, kapa\u011f\u0131 k\u0131rm\u0131z\u0131 renginin kahve tonlar\u0131na de\u011fdirip \u00e7\u0131kar\u0131ld\u0131\u011f\u0131 belli olan bir kitap. Ya\u015f\u0131n\u0131 a\u015fk\u0131n, ya\u015fl\u0131 i\u015fi oldu\u011fu belliydi. Kitab\u0131n bu havas\u0131 onu o kadar etkilemi\u015fti ki i\u00e7inde muhte\u015fem gizemlerin varl\u0131\u011f\u0131 onu bekliyor gibiydi. Merak\u0131ndan kitab\u0131n sayfalar\u0131n\u0131 h\u0131zl\u0131 h\u0131zl\u0131 \u00e7eviriyor, anlam\u0131n\u0131 bilmedi\u011fini d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fc\u011f\u00fc kelimeleri g\u00fcnl\u00fck kulland\u0131\u011f\u0131 c\u00fcmlelerinin aras\u0131na yerle\u015ftiriyor, dalga ge\u00e7iyordu kendince. “Muvaffak”, “Ben, bug\u00fcn kendimle muvaffak oldum.” O an arkadan ans\u0131z\u0131n bir kahkaha y\u00fckseldi. Onun s\u00f6yledi\u011fi bu c\u00fcmle ablas\u0131n\u0131n y\u00fcz\u00fcnde kocaman bir tebess\u00fcm olu\u015fturdu. O g\u00fcl\u00fcnce dayanamad\u0131 ve hep birlikte g\u00fcl\u00fc\u015fmeye ba\u015flad\u0131lar. Sonras\u0131nda ablas\u0131 onun yan\u0131na geldi, onun ho\u015funa gidebilecek ba\u015fka oyun buldu\u011funu s\u00f6yledi. Eline kitapl\u0131kta olan herhangi ba\u015fka bir kitab\u0131 ald\u0131. Kitab\u0131n sayfalar\u0131n\u0131 b\u00fct\u00fcn bir halde elinde tuttuktan sonra ba\u015f parma\u011f\u0131yla soldan sa\u011fa do\u011fru ayn\u0131 hizayla kayd\u0131rmaya ba\u015flad\u0131 ve “dur” demesini istedi. Kitab\u0131n sayfalar\u0131 h\u0131zl\u0131ca \u00e7evrildikten sonra durmu\u015f ve bir s\u00f6z belirmi\u015fti o an. “Hepimiz batakl\u0131ktay\u0131z ama baz\u0131lar\u0131m\u0131z y\u0131ld\u0131zlara bak\u0131yor. (Oscar Wilde)” O s\u00f6z onu alt\u0131 ya\u015f\u0131ndan beri etkiledi. Hayatta her ne olursa olsun, \u00f6zellikle de\u00a0 k\u00f6t\u00fc hissetti\u011fi zamanlarda ablas\u0131yla olan o an\u0131s\u0131 akl\u0131na gelirdi. Art\u0131k o, o g\u00fcnden, o an\u0131dan ve o y\u0131ldan beri daima y\u0131ld\u0131zlara bakabilmeyi, batakl\u0131kta olsa dahi ba\u015f\u0131n\u0131 g\u00f6ky\u00fcz\u00fcnden ve umuttan ay\u0131rmamay\u0131 \u00f6\u011frendi. <\/p>\n\n\n\n Yazar: <\/em>Hayrunnisa Turan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" “Eskiyen, eskimi\u015f olan, eskidi\u011fi d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fclen, ge\u00e7mi\u015finde iz b\u0131rakan, asl\u0131nda \u00e7ok da geride kalmam\u0131\u015f, sokakta oyun oynayan \u00e7ocuklara son bir demle yeti\u015filmi\u015f bir sene, 2007.”<\/p>\n","protected":false},"author":63,"featured_media":4110,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n