(Bu yaz\u0131n\u0131n okunmas\u0131 yakla\u015f\u0131k olarak 3 dakika s\u00fcrmektedir.)<\/p>\n\n\n\n
Kaza\u011f\u0131n\u0131n kolunu biraz \u00e7ekip camda biriken bu\u011fuyu sildi, kar\u015f\u0131dan kar\u015f\u0131ya ge\u00e7erken \u0130stanbul\u2019u seyredebilmek i\u00e7in. Karanl\u0131k bir salonda otururken g\u00fcne\u015fi i\u00e7eri davet etmek ad\u0131na perdeyi aralar gibi. Ufak bir daire \u00e7izdi\u011finde bak\u0131\u015flar\u0131 kavu\u015fuyordu manzarayla. \u201cT\u00fcm kavu\u015fmalar b\u00f6yle kolay olsa ya!\u201d diye ge\u00e7irdi i\u00e7inden, t\u00fcm ayr\u0131l\u0131klar\u0131n keskin bir b\u0131\u00e7ak gibi sapland\u0131\u011f\u0131 en derinlerden. Bir ba\u015fka kesik izine daha yer kalmad\u0131\u011f\u0131na emin oldu\u011fu zamanlarda bile, o keskin b\u0131\u00e7ak daha derinlerde yer buluyordu kendine her bir terk edili\u015fte. Ve i\u015fin ilgin\u00e7 yan\u0131, hi\u00e7bir kavu\u015fma ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n tesellisi olam\u0131yor. Daha do\u011frusu birbirinden kopan her ne olursa olsun, tekrar bir araya geldi\u011finde eskisi gibi olmuyor. Bunu elbette o de\u011fil ben s\u00f6yl\u00fcyorum. O hen\u00fcz bir yaran\u0131n daha ka\u00e7 kere kanayabilece\u011fini \u00e7\u00f6zm\u00fc\u015f de\u011fil. \u00d6yle ya, ben de de\u011filim. Ama ben en az\u0131ndan saymay\u0131 b\u0131rakt\u0131m. O ise, bir teselli umuduyla kavu\u015fman\u0131n hayalini kuruyor. Aylar\u0131, y\u0131llar\u0131 say\u0131yor. Bildi\u011fi en y\u00fcksek say\u0131ya kadar yolu var. Olsun, y\u00fcr\u00fcs\u00fcn. Daha s\u00f6yleyece\u011fi \u00e7ok ayr\u0131l\u0131k \u015fark\u0131s\u0131, okuyaca\u011f\u0131 \u00e7ok \u015fiir var. Kaybolsun kelimelerin aras\u0131nda ahenkle dans ederek. Bir noktaya tutunur da anlar belki ne ayr\u0131l\u0131klar\u0131n ne de yenilgilerin bitmeyece\u011fini.<\/p>\n\n\n\n
Hafiften nemlendi kaza\u011f\u0131n\u0131n kolu. Bu sefer cam\u0131n bu\u011fusuyla de\u011fil, \u0131slak g\u00f6zleriyle kavu\u015ftu s\u0131k\u0131 \u00f6rg\u00fcler. G\u00f6z altlar\u0131n\u0131 tahri\u015f etmi\u015f olmal\u0131, \u00f6nce k\u0131zard\u0131 sonra yand\u0131 y\u00fcz\u00fc. Elleri buz gibiydi, alev alev yanan yanaklar\u0131n\u0131n aksine. Daha ya\u015fanmadan hissetti\u011fi ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n ac\u0131s\u0131n\u0131, d\u00fc\u015fledi\u011fi kavu\u015fmalarla dindirmeye \u00e7al\u0131\u015f\u0131yordu.<\/p>\n\n\n\n
\u0130nsanlar, hayatlar ve savunma mekanizmalar\u0131. \u00c7\u00f6z\u00fcm aramaktan nefes almaya halimiz kalmayacak kadar yorgun d\u00fc\u015fsek bile, son bir derin nefesin ard\u0131ndan yolumuzu buluyoruz. Bu hayat\u0131 ona son vermeyecek kadar de\u011fil, her seferinde aya\u011fa kalkacak kadar seviyoruz. Yine de her g\u00fcn do\u011fan g\u00fcne\u015fe, vicdans\u0131z sevgiliye, kaza\u011f\u0131m\u0131z\u0131n kolundaki neme s\u00f6v\u00fcyoruz. Belki de sevmelerin bizde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izlerdendir, ya\u015famay\u0131 bile sevdi\u011fimizi inkar etmemiz. \u0130nan hi\u00e7 bilmiyorum g\u00fczel kad\u0131n, bu \u015fehri mi yoksa yollar\u0131 m\u0131 daha \u00e7ok sevdi\u011fini. Kahkahalar\u0131 m\u0131 yoksa her g\u00f6z ya\u015f\u0131nda daha \u00e7ok k\u0131zaran g\u00f6z altlar\u0131n\u0131 m\u0131 daha \u00e7ok yak\u0131\u015ft\u0131r\u0131yorsun kendine? \u0130nan bilmiyorum. Sen de bilmiyorsun. Bir ayr\u0131l\u0131\u011f\u0131n ka\u00e7 kavu\u015fmaya bedel oldu\u011funu bilmedi\u011fin gibi. Yine de s\u00f6ylemeden edemeyece\u011fim, hayran kald\u0131m sadece gitmen gerekti\u011fini bildi\u011fin i\u00e7in yola \u00e7\u0131kmana. Bir adam vard\u0131. ona ayr\u0131l\u0131klardan ve yollardan bahsetti\u011fimde \u015funu s\u00f6ylemi\u015fti: \u201cBir kez yola \u00e7\u0131kt\u0131ktan sonra, yolu sorgulamayacaks\u0131n.\u201d Eminim sen de yolu de\u011fil, i\u00e7ine i\u00e7ine yerle\u015fen b\u0131\u00e7ak izlerini sorguluyorsun. \u00dcst\u00fcnde durdu\u011fun k\u00f6pr\u00fcy\u00fc, kaza\u011f\u0131n\u0131n nemli kolunu, g\u00f6zlerinin bu\u011fusunu d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyorsun. Belki sen de bir \u00e7o\u011fumuz gibi inkar ediyorsun bu hayat\u0131 sevdi\u011fini ama tahri\u015f olan g\u00f6z altlar\u0131n\u0131 ok\u015fuyor, her kesik izine sar\u0131l\u0131yor ve t\u00fcm g\u00fczelli\u011finle aya\u011fa kalk\u0131yorsun.<\/p>\n\n\n\n
\u015eimdi sana s\u00f6yleyecek \u00e7ok da bir \u015feyim kalmad\u0131, o \u00e7ok sevdi\u011fin \u015fiirden bir c\u00fcmle hat\u0131rlatmak d\u0131\u015f\u0131nda: \u201cBuluttan \u00e7\u00f6z\u00fcl\u00fc\u015f\u00fcn ac\u0131s\u0131n\u0131 denizde eriyi\u015fin sevinciyle de\u011fi\u015ftir, bir yerden kopu\u015fsa ayr\u0131l\u0131\u015f, bir yere ekleni\u015ftir.\u201d<\/p>\n\n\n\n
Yazar: Nesli\u015fah Kahraman<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Bu hayat\u0131 ona son vermeyecek kadar de\u011fil, her seferinde aya\u011fa kalkacak kadar seviyoruz. Yine de her g\u00fcn do\u011fan g\u00fcne\u015fe, vicdans\u0131z sevgiliye, kaza\u011f\u0131m\u0131z\u0131n kolundaki neme s\u00f6v\u00fcyoruz. Belki de sevmelerin bizde b\u0131rakt\u0131\u011f\u0131 izlerdendir, ya\u015famay\u0131 bile sevdi\u011fimizi inkar etmemiz.<\/p>\n","protected":false},"author":55,"featured_media":3891,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n