(Bu yaz\u0131n\u0131n okunma s\u00fcresi yakla\u015f\u0131k 4 dakikad\u0131r.)<\/p>\n\n\n\n
\u00d6zg\u00fcr ruh, sadece \u00f6zg\u00fcrl\u00fck ve kendini bulmak hicranda. Orada, burada, \u015furada. Ad\u0131mlar\u0131n a\u011f\u0131rla\u015ft\u0131\u011f\u0131nda buldun yeniden kendini. Bu aray\u0131\u015f, \u00f6lene dek s\u00fcrmeli. Dirilmeli, durmal\u0131, \u00f6lmeli. G\u00f6zlerini kapat, ba\u015f\u0131n\u0131 \u00f6ne do\u011fru iki kez onaylat ve kabullen. Yeniden dirildin. Eminsen -ki zann\u0131mca bunun pek bir \u00f6nemi yoktur- yine kalabal\u0131ktan do\u011fruldun. Bir izle kalabal\u0131kta buldu\u011fun her yerde mi b\u0131rakt\u0131n? Farz-\u0131 misal ayaklar\u0131na dola\u015ft\u0131 insanlar\u0131n. \u00d6yleyse, \u015f\u00fcphesiz onlar da oynam\u0131\u015flard\u0131r benimle. Kalabal\u0131kta ya\u015fad\u0131\u011f\u0131mdan bir resim… Ya\u015fad\u0131\u011f\u0131m\u0131 sand\u0131m oysa. Sessiz de\u011fil g\u00fcr\u00fclt\u00fcl\u00fc ama bir o kadar da hayat dolu. Ruhumun postunu b\u0131rakt\u0131m her kalabal\u0131\u011fa. Herkeste benden bir par\u00e7a. Herkes, bir par\u00e7a benle.<\/p>\n\n\n\n
Gece olmu\u015ftu, karanl\u0131k \u00e7\u00f6km\u00fc\u015ft\u00fc yine \u00fczerime. D\u00fc\u015f\u00fcnmeye devam ediyordum hep b\u00f6yle. D\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fck\u00e7e d\u00fc\u015f\u00fcn\u00fcyordum. Uzun, sessiz, kimsesiz, kapkaranl\u0131k geceler. Kan ak\u0131\u015f\u0131n\u0131 dahi duydu\u011fum sessizlikte. \u015eu an ya\u015f\u0131yorum. Benim ad\u0131m, soyad\u0131m, bir kimli\u011fim var. Biraz yumu\u015fatal\u0131m sabah\u0131n tela\u015f\u0131n\u0131. Karmakar\u0131\u015f\u0131kl\u0131ktan \u00e7\u00f6z d\u00fc\u011f\u00fcm\u00fc \u00e7\u00f6zebilirsen. \u00c7\u00f6zemezsen de, d\u00fc\u015f\u00fcnmeye devam edersin o halde. Kapkaranl\u0131k, tedirgin ama huzurlu bir gece. \u0130zin veriyorum tekrardan d\u00fc\u015f\u00fcncelerime. Bakal\u0131m bu kez beni nereden \u0131skalayacak?<\/p>\n\n\n\n
Bir s\u00f6z y\u00fckseldi kalabal\u0131ktan, bir k\u0131z\u0131n sesi: “Yeter doydum insana.” D\u00f6nd\u00fcm bakt\u0131m geriye. \u00d6yle demesinde bir anlam aramad\u0131m. \u201cBunalm\u0131\u015f olsa gerek.\u201d diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Bu zamanlarda bu s\u00f6z\u00fc on ki\u015fiden, belki de sekizinden duyabilirsiniz. Ama o farkl\u0131 s\u00f6ylemi\u015fti sanki. Daha i\u00e7ten ve anlaml\u0131. \u201cYeter doydum insana.\u201d \u0130nsan derken neyi kast etmi\u015f olmal\u0131? Anlam aramaya ba\u015flam\u0131\u015ft\u0131m bu kez. Kelimeler zihnimde u\u00e7u\u015fuyordu, kelebeklerin kanat \u00e7\u0131rp\u0131\u015f\u0131ndan daha h\u0131zl\u0131 bir \u015fekilde. Sonras\u0131nda iyice d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Doydum insana<\/em>, \u201cDoydum yalanlara, doydum k\u00f6t\u00fc olan her \u015feye.\u201d demek, diye d\u00fc\u015f\u00fcnd\u00fcm. Bilmem belki de on ki\u015fiden sekizinde de\u011fildim ben. Doydum insana belki ama kalabal\u0131k bendim. Benli\u011fimde de kalabal\u0131k vard\u0131. Al\u0131\u015fk\u0131nd\u0131m belki de, ondand\u0131r ald\u0131r\u0131\u015f etmedim.<\/p>\n\n\n\n Bitmemi\u015fti gece ama d\u00fc\u015f\u00fcncelerim de bitmemi\u015fti. Devam etmek istiyordum. Dahas\u0131n\u0131 istiyordum. Bu gece benim i\u00e7in b\u00f6yle olsun, dedim. En \u00e7ok bu gece benim olsun. En \u00e7ok bu gece benim i\u00e7in devam etsin. Devam edelim o halde.<\/p>\n\n\n\n Tekrardan soruyorum gecenin hatr\u0131 i\u00e7in. Siz de sever misiniz geceleri? Ak, pak y\u0131ld\u0131zlar\u0131 ve heceleri. Sonsuza dek kilitlenmi\u015f ya da kilidi hen\u00fcz bilinmemi\u015f “\u015feyler.” Tek tek kelimeleri ortaya \u00e7\u0131kart\u0131n. \u00d6ylesine yaz\u0131n bir yere. “\u015eey, her \u015fey, hi\u00e7bir \u015fey.” \u0130nan\u0131n anlam aramak zorunda de\u011filsiniz. An olan anlama, de\u011fil olmaktan de\u011fmek zorunda. B\u00fct\u00fcn anlam\u0131 par\u00e7alamak size ait. Hi\u00e7bir \u015feyi, can\u0131n\u0131z nas\u0131l isterse her \u015feyi. Andayken ya\u015famay\u0131, de\u011fmeden can par\u00e7ana. Benim can par\u00e7am biraz afitap ama hep bitap. Bilirsiniz i\u015fte bazen, size de olur ya hani. Fark\u0131ndas\u0131n, uzaktas\u0131n. Tamamlanmad\u0131 i\u015fte o i\u015f de, kald\u0131 yar\u0131da nefes. \u00c7ek i\u00e7ini bir kez daha. En derininden, en k\u00f6\u015fesinden, diplerinden s\u0131yr\u0131l yine bu kez. Sanm\u0131yorum art\u0131k, bu kadar diplerde olaca\u011f\u0131n\u0131. Zaman durdu sanki. Beklerken bazen, her zaman ya nazaren.<\/p>\n\n\n\n Yazar:<\/em> Hayrunnisa Turan<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" “Siz de sever misiniz geceleri? Ak, pak y\u0131ld\u0131zlar\u0131 ve heceleri. Sonsuza dek kilitlenmi\u015f ya da kilidi hen\u00fcz bilinmemi\u015f “\u015feyler.” Tek, tek kelimeleri ortaya \u00e7\u0131kart\u0131n. \u00d6ylesine yaz\u0131n bir yere. “\u015eey, her \u015fey, hi\u00e7bir \u015fey.”<\/p>\n","protected":false},"author":63,"featured_media":3804,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[2,4,1],"tags":[],"yoast_head":"\n